Πριν από δύο μέρες γράψαμε μόνο εμείς για την αλλαγή που πέρασε «νύχτα» το ΥΠΠΟ στο νομοσχέδιο για την Πολιτιστική Διαχείριση το καλοκαίρι και πλέον για πρώτη φορά μπορεί η διοίκηση του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου να απολύσει εργαζόμενους, δηλαδή να μην τους ανανεώσει τις συμβάσεις αλλάζοντας το «αυτοδικαίως» με το «απόφαση του Δ.Σ.» όσον αφορά τις παραπάνω («Φεστιβάλ Αθηνών: πέρασαν “νύχτα” αντεργατική διάταξη», 19/9/2026). Δεν πρόλαβε να τυπωθεί το τεύχος Σαββατοκύριακου που εμπεριείχε το ρεπορτάζ και μαθαίνουμε πως το Δ.Σ. του Φεστιβάλ με πρόεδρο την κ. Σακελλαροπούλου (στο οποίο κάνει εισήγηση και ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Μιχαήλ Μαρμαρινός) αποφάσισε και απέλυσε σχεδόν το 1/3 των εργαζομένων στον θεσμό, ήτοι το 20-25% αυτών!
Οι απολύσεις (περί αυτού πρόκειται ουσιαστικά, αλλά μπορούμε να τις ονομάσουμε και «μη ανανεώσεις συμβάσεων») αφορούν όλες τις διευθύνσεις: τεχνική παραγωγή, καλλιτεχνική, διοικητική, επικοινωνία κ.ά. Απολύθηκαν μαζικά εργαζόμενοι, κάποιοι από τους οποίους εργάζονταν στο Φεστιβάλ και 20 χρόνια! Αλλοι δέκα, άλλοι πέντε και κάποιοι λιγότερο, ενώ υπάρχουν και πολύ ιδιαίτερες περιπτώσεις όπως άνθρωποι με μονογονεϊκές οικογένειες, γυναίκες που μόλις γύρισαν από την άδεια μητρότητας κ.ά. – πλήρως απαράδεκτες αυτές οι απολύσεις, όπως γίνεται κατανοητό.
Αρχές Οκτωβρίου οι συμβάσεις (σύμφωνα με τον «παλαιό» νόμο που μόλις καταργήθηκε) θα ανανεώνονταν. Ελάχιστες μέρες πριν, λοιπόν, οι συγκεκριμένοι εργαζόμενοι πληροφορήθηκαν πως έμειναν άνεργοι. Μόλις ελάχιστες μέρες πριν. Η διοίκηση δεν είχε καν την «ευγενή καλοσύνη» και την ακεραιότητα που απαιτείται σε έναν τέτοιο θεσμό να δώσει έστω ένα χρονικό περιθώριο στους ανθρώπους αυτούς, που ξαφνικά (εντελώς ξαφνικά όμως) και δίχως καμία αιτιολόγηση ικανή να εξηγήσει την απόλυση βρέθηκαν άνεργοι.
Τα οικονομικά
Από το ρεπορτάζ προκύπτει πως η «εξήγηση» που δόθηκε από το Φεστιβάλ προς τους απολυμένους είναι ότι «το ΥΠΠΟ ζήτησε να μην ανανεωθούν οι συμβάσεις και να μειωθεί το προσωπικό κατά 25%» και πως ζητήθηκε από τον θεσμό οι διευθυντές των Τμημάτων να κάνουν τις σχετικές εισηγήσεις (ποιους προτείνουν ν’ απολυθούν δηλαδή) και πως αυτές οι εισηγήσεις έφτασαν στη συνέλευση του Δ.Σ. που έγινε την Πέμπτη 17/9 και εκεί πάρθηκαν οι τελικές αποφάσεις. Και πως αυτό έγινε γιατί «έκλεισε το Ηρώδειο» και μειώθηκαν τα έσοδα του Φεστιβάλ και ίσως γιατί δεν πήγε οικονομικά καλά φέτος η διοργάνωση και πως στην τελική το ΥΠΠΟ έχει δηλώσει πως μόνο μέσω ΑΣΕΠ θα προσλαμβάνονται πλέον οι υπάλληλοι και πράγματι ήδη έχουν μπει με αυτόν τον τρόπο έξι καινούργιοι, ο ένας μόνιμος, που πέρασαν τις εξετάσεις. «Δεν υπήρχε καμία λογική απάντηση στις ερωτήσεις μας» μας είπαν. «Δεν έγινε καμία αξιοκρατική διαδικασία και ήταν και εντελώς απάνθρωπο αυτό που έγινε και ο τρόπος που το έκαναν, δίχως καμία προειδοποίηση».
Στο προηγούμενο ρεπορτάζ είχαμε θέσει μια σειρά από ερωτήματα τόσο προς τη διοίκηση του Φεστιβάλ, όσο και προς τον καλλιτεχνικό διευθυντή του και το ΥΠΠΟ. Εως ώρας δεν έχουμε λάβει καμία σχετική απάντηση, τα ερωτήματα ως εκ τούτου παραμένουν και αυξάνονται: γιατί τόση βιασύνη; Αν το Φεστιβάλ δεν έχει πράγματι πόρους (είτε γιατί έκλεισε το Ηρώδειο, είτε γιατί δεν πήγε καλά η φετινή διοργάνωση, είτε για όποιον λόγο, οι ίδιοι ξέρουν), γιατί δεν ζήτησε μια έκτακτη επιχορήγηση από το ΥΠΠΟ, όπως έχει κάνει το υπουργείο και σε άλλες παρόμοιες περιπτώσεις (Λυρική, Εθνικό Θέατρο κ.λπ.) στο παρελθόν, ώστε να καλυφθούν τα κενά και να μην απολυθούν οι εργαζόμενοι; Και το πιο σημαντικό: γιατί δεν έχει γίνει ώς τώρα κανένας απολογισμός (οικονομικός/καλλιτεχνικός) από τον Μ. Μαρμαρινό, όπως γινόταν στο τέλος κάθε διοργάνωσης; Θα κάνει; Θα ενημερωθούμε σχετικά;
«Δεν έγινε καμία αξιοκρατική διαδικασία και ήταν και εντελώς απάνθρωπο αυτό που έγινε και ο τρόπος που το έκαναν, δίχως καμία προειδοποίηση» καταγγέλλουν εργαζόμενοι
Με ποια κριτήρια έγιναν οι «μη ανανεώσεις συμβάσεων»/απολύσεις σε όσους έγιναν; Πώς γίνεται να διώχνεις κάποιον με 20 χρόνια εργασία στον θεσμό δίχως καν επαρκή εξήγηση ή προειδοποίηση; Για ποιον λόγο; Πώς αποφάσισαν οι διευθυντές των Τμημάτων για τις εισηγήσεις τους, αν πράγματι συνέβη κάτι τέτοιο; Πώς πάρθηκαν οι τελικές αποφάσεις; Δεν είναι λογικό να σκεφτούμε πως όποιος δεν ήταν αρεστός αρκούσε ως λόγος για ν’ απολυθεί, ειδικά αφού απολύθηκαν και μητέρες σε γονεϊκή άδεια και επί χρόνια εργαζόμενοι;
Αν το ΥΠΠΟ θέλει να πάρει μόνο μέσω ΑΣΕΠ, δεν θα έπρεπε να υπάρχει ειδική ρύθμιση αν εργάζεται κάποιος χρόνια στο Φεστιβάλ ή για άλλες ειδικές περιπτώσεις; Γιατί κράτησαν τους εποχικούς, που μόλις εργάστηκαν αυτό το καλοκαίρι, και έδιωξαν ακόμα και τεχνικούς χρόνων που εργάζονταν όλο το έτος; Πώς αποφάσισαν; Αν καλυφθούν εκ νέου οι θέσεις αυτές (όπως ήδη έγινε με πέντε νέους και έναν παλαιότερο εργαζόμενο μέσω ΑΣΕΠ), τότε η δικαιολογία πως «δεν υπάρχουν χρήματα» δεν ευσταθεί. Και αν ευσταθεί, πώς θα λειτουργήσει ένας τέτοιος διεθνής θεσμός αξιώσεων και κύρους με 25% λιγότερους εργαζόμενους (σ.σ. μαθαίνουμε πως καταργήθηκαν ακόμα και θέσεις!); Ποιο είναι το όραμα του Μ. Μαρμαρινού για τον θεσμό τελικά;
Ποια η θέση της διοίκησης; Η Κ. Σακελλαροπούλου ως ΠτΔ είχε σταθεί απέναντι στους καλλιτέχνες. Τώρα κάνει το ίδιο ως πρόεδρος του Δ.Σ. και με τους εργαζόμενους στον Πολιτισμό; Οσοι απολύθηκαν, ειδικά όσοι εργάζονταν τρία, πέντε, δέκα και είκοσι χρόνια, δεν δικαιούνται αποζημίωση; Τι κάνει το σωματείο τους; Θα υπάρξει συλλογική αντίδραση ή θα παραμείνουν τόσο οι παλαιοί όσο και οι καινούργιοι σε ένα καθεστώς φόβου, ώστε να «μη δυσαρεστήσουν» για να μην απολυθούν;
Αντιδράσεις
Το Σωματείο των Εργαζομένων δεν έχει πάρει ακόμα θέση. Στο παρελθόν (π.χ. 2021) είχε κινητοποιηθεί και οι αγώνες του είχαν προστατεύσει τα μέλη του. Ούτε η ΠΟΘΑ (Πανελλήνια Ομοσπονδία Θεάματος Ακροάματος) έχει ανακοινώσει κάτι. Μόνο το κλαδικό Σωματείο Εργαζομένων στο Θέαμα – Ακρόαμα (ΣΕΘΕΑ) έβγαλε ώς τώρα ανακοίνωση στην οποία ζητά: «Να παρθούν πίσω οι απολύσεις. Πρόσληψη επαρκούς, μόνιμου προσωπικού, σε κάθε αναγκαία ειδικότητα για τη λειτουργία του φεστιβάλ / Τέλος στην πολυαπασχόληση. Συλλογικές συμβάσεις εργασίας με ουσιαστικές αυξήσεις, στο ύψος των αναγκών μας / Κανένας ακόμα συνάδελφος σακατεμένος, να γυρνάμε σώοι στο σπίτι από τη δουλειά. Μέτρα υγείας και ασφαλείας σε κάθε χώρο». Ταυτόχρονα καλεί «όλους τους εργαζομένους στο Φεστιβάλ, εποχικούς και μη, να έρθουν σε επαφή με το κλαδικό τους σωματείο, το ΣΕΘΕΑ, ώστε να σχεδιάσουμε αγωνιστικά τα επόμενά μας βήματα» και καλούν και «το ίδιο το επιχειρησιακό σωματείο εργαζομένων του Φεστιβάλ Αθηνών να ανοίξει το θέμα, να πάρει και να υλοποιήσει αγωνιστικές αποφάσεις σε κατεύθυνση διεκδίκησης». Θα το κάνει;
Το σίγουρο είναι πως δεκάδες εργαζόμενοι απ’ όλους τους τομείς έχασαν τη δουλειά τους, απολογισμός δεν έχει γίνει και απαντήσεις δεν έχουν δοθεί. Θα δοθούν;
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr