Σημείωνα στο ημερολόγιό μου, 28/9, δεύτερη μέρα πανσελήνου, ότι λόγω συννεφιάς των προηγούμενων ημερών, το βραδάκι, που βγήκα στη βεράντα και κάπως είχαν αραιώσει τα σύννεφα, «είδα πανσέληνο, έστω κοψομούρικη».
Συνέβη λοιπόν ότι το Google κοκκίνισε τη λέξη ως άγνωστη (το ανύπαρκτη, είναι άλλη υπόθεση). Υπάρχουν βέβαια, στο ακοίμητο ποτάμι των λέξεων, λέξεις που χάνονται, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως κάποτε δεν έζησαν, δεν υπήρξαν και δεν σήμαιναν κάτι. Το κοψομούρης, στις γειτονιές που μεγάλωσα, ήταν λέξη, ίσως προσβλητική, παρόμοια με το λιγότερο άγνωστο «σημαδεμένος». Το λέγαμε για άτομα που, εκ γενετής είτε από ατύχημα, τους έλειπε μέρος του προσώπου. Δεν ήταν και η πλαστική χειρουργική ακόμα τόσο εξελιγμένη…
Κατ’ αντιστοιχία -όμοιος συνδυασμός λέξεων- τις γάτες με κομμένη ουρά τις λέγαμε κοψονούρες (νομίζω, η λέξη επιβιώνει ακόμα!). Ομως ούτε σ’ αυτήν ανοίγει την πόρτα το Google. Είδα και κάπου (δημοσιευμένη) τη λέξη κοψομύτης. Ούτε κι αυτή παίρνει διαβατήριο.
Να προσθέσω -και για τις τρεις λέξεις- το καινούργιο κοσκινάκι του ΑΙ που το είπαν και μας κόλλησε: τεχνητή νοημοσύνη, ενώ είναι τεχνητή ευφυΐα, τεχνητή εξυπνάδα. Αυτό πια όχι μόνο κοκκινίζει, αλλά και κοσκινίζει: πριν προλάβεις να περάσεις σε δεύτερη συλλαβή, σου δίνει, κατά προσδιορισμό, τη λέξη, ακόμα κι αν είχες άλλη στο μυαλό σου. Φροντίζει πριν από σένα, για σένα. Κι αν αφήσουμε τις λέξεις κατά μέρος, στην ησυχία τους, και περάσουμε σε πιο σύνθετες καταστάσεις που μπορεί και να ανησυχούν;..
Σε κάτι ανάλογο αναφέρεται στην επιφυλλίδα του («Τρίζουν τα θεμέλια;», «Συντακτών», 28/9) ο Μανώλης Πιμπλής, που ως εκ της ειδικότητάς του (κριτικός βιβλίου) αναφέρεται σε μυθιστόρημα γνωστού Γάλλου συγγραφέα, που χαλάει κόσμο, για την ώρα, στη Γαλλία, αλλά αρχίζει να αποσύρεται από τις υποψηφιότητες για βράβευση… κατηγορούμενο ως προϊόν τεχνητής νοημοσύνης. Αν δεν είναι η… κατηγορία προϊόν ΑΙ εκεί που φτάσαμε…
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr