Το ερώτημα απασχολεί πλατείες και καφετέριες: Τελικά ο Ανδρουλάκης είναι βλάκας; Πιστεύει, δηλαδή, ότι θα κερδίσει τη Ν.Δ., έστω και με μία ψήφο; Πιστεύει επίσης ότι «ο αρχηγός της ΕΛΑΣ έχει στόχο να διαιρέσει τον δημοκρατικό και προοδευτικό κόσμο για να κρατήσει το σύστημα Μητσοτάκη και τη Ν.Δ. στην εξουσία», όπως αναφέρει η ανακοίνωσή του για την τελευταία συνέντευξη Τσίπρα στα «Παραπολιτικά»; Και η γραμμή στα στελέχη του είναι να κακοποιούν φραστικά -και όχι μόνο- εκπροσώπους της ΕΛΑΣ σε τηλεοπτικές συζητήσεις, όπως έκανε ο ανεκδιήγητος Κωνσταντόπουλος, γραμματέας αυτο-οργάνωσης του κόμματος, με την Αννα Παπαδοπούλου; Για να απολαύσει σε συνέχεια την πλήρη κάλυψη του αρχηγού του;
Ας σταθούμε λίγο στο τελευταίο. Γιατί μπορεί ο αυτο-οργανωτής να αποδείχτηκε τόσος, ώστε ο τραμπουκισμός του να μην έχει τόση σημασία, αλλά η στάση του αρχηγού απέναντί του έχει. Με την ενθάρρυνση τίνος φέρεται με τέτοια κακοποιητική χυδαιότητα; Ποιος του υπαγόρευσε, ή ενέκρινε, τις τοξικές ανοησίες κατά της Παπαδοπούλου, της ΕΛΑΣ και του Τσίπρα, στην ελεεινή του «διορθωτική» ανάρτηση, μετά την ελεεινή του τηλεοπτική εμφάνιση; Είναι θέμα στρατηγικής, ή καθαρής βλακείας, ο Ανδρουλάκης να κομπάζει μπροστά στον φακό για βουλευτές άλλων κομμάτων που προσχωρούν στο κόμμα του, αλλά ο εκπρόσωπός του να πλαντάζει εναντίον όσων στελεχών -σε καμία περίπτωση βουλευτών- κινούνται από το ΠΑΣΟΚ προς την ΕΛΑΣ;
Στα μυστήρια της ψυχής και του μυαλού οποιουδήποτε δύσκολα μπορεί να μπει κανείς, αν εν πάση περιπτώσει δεν είναι ειδικός. Αλλά δεν υπάρχει τίποτα μυστήριο στη στάση του Ανδρουλάκη και των εκπροσώπων του. Η γραμμή τους «φωνάζει»: Οξύνετε, οξύνετε, οξύνετε. Διχάστε, διχάστε, διχάστε. Συκοφαντήστε, συκοφαντήστε, συκοφαντήστε. Και βρίστε, βρίστε, βρίστε. Τον Τσίπρα και την ΕΛΑΣ! Μια εκστρατεία ολοφάνερα σχεδιασμένη και οργανωμένη. Δεν είναι ο Κωνσταντόπουλος το μόνο δείγμα. Ο ίδιος ο Ανδρουλάκης δεν κουράζεται να παρουσιάζει τον Τσίπρα και τον Μητσοτάκη ως πλευρές του ίδιου νομίσματος. Αφήστε πια τι λέει η κυρία Αννα. Το ερώτημα συνεπώς έρχεται και ξανάρχεται επίμονο. Πολιτική βλακεία ή κομματική στρατηγική;
Το μυστήριο δηλαδή αφορά τα κίνητρα αυτής της στάσης, όταν μάλιστα από την άλλη πλευρά δηλώνουν ότι δεν έχουν σκοπό να μπουν στον καβγά. Το πιο αθώο, ας πούμε, κίνητρο: Δείχνουν οι δημοσκοπήσεις την ΕΛΑΣ δεύτερο κόμμα, εξ ου και οι εξάψεις του Ανδρουλάκη. Αυτή είναι η εκδοχή της βλακείας, διότι οι προσπάθειες να λασπώσουν τον Τσίπρα δεν βολεύουν το ΠΑΣΟΚ, αλλά τον Μητσοτάκη. Πάρτι κάνουν στο Μαξίμου με τον «καβγά για τη δεύτερη θέση», που εξασφαλίζει την πρώτη για τους ίδιους. Η άλλη εκδοχή, η απείρως χειρότερη, που μακάρι να μην είναι αλήθεια, είναι ότι η κιτρινίλα και η ξινίλα είναι στρατηγική επιλογή. Κόβουν κάθε δυνατότητα μετεκλογικής προοδευτικής συμπόρευσης. Κι αυτό σημαίνει ότι ετοιμάζονται και μας ετοιμάζουν να σώσουν πάλι την παρτίδα χέρι χέρι με τη Δεξιά. Και να καμαρώσουμε μια μέρα τον Κωνσταντόπουλο υπουργό Ισότητας. Διαλέγετε και παίρνετε…
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr