Το ανθρώπινο σώμα ήταν ανέκαθεν ένας καμβάς ιστοριών. Κάποιες από αυτές γράφονται με ουλές, άλλες με χειρονομίες και κάποιες χαράσσονται συνειδητά πάνω στο δέρμα, μετατρέποντας τη μνήμη, την ταυτότητα, την αγάπη ή την απώλεια σε εικόνες που μας συνοδεύουν για μια ζωή. Ένα τατουάζ μπορεί να είναι μια πράξη αυτοέκφρασης, ένας φόρος τιμής σε κάποιο αγαπημένο πρόσωπο, μια προσωπική δήλωση ή απλώς μια εικόνα με την οποία επιλέγουμε να ζήσουμε. Πίσω όμως από κάθε σχέδιο υπάρχει και μια άλλη ιστορία: εκείνη του καλλιτέχνη που μεταμορφώνει μια ιδέα σε κάτι που γίνεται αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής ενός άλλου ανθρώπου.
Η τέχνη του τατουάζ βρίσκεται εκεί όπου η καλλιτεχνική δημιουργία συναντά την ανθρώπινη οικειότητα. Σε αντίθεση με έναν πίνακα που κρέμεται στον τοίχο, ένα τατουάζ ζει και μεταβάλλεται μαζί με το σώμα που το φιλοξενεί. Μεγαλώνει, κινείται, αλλάζει και αποκτά νέα νοήματα με το πέρασμα του χρόνου. Και ενώ ο καλλιτέχνης δημιουργεί την εικόνα, η ιστορία της συνεχίζεται πολύ μετά το τέλος της συνεδρίας. Την τελευταία δεκαετία, η κουλτούρα του tattoo στην Ελλάδα έχει γνωρίσει μια σημαντική μεταμόρφωση. Από μια πρακτική που για χρόνια συνοδευόταν από στερεότυπα και προκαταλήψεις, έχει εξελιχθεί σε μια ολοένα πιο ορατή μορφή σύγχρονης καλλιτεχνικής έκφρασης, με Έλληνες δημιουργούς να αναπτύσσουν τη δική τους αναγνωρίσιμη εικαστική γλώσσα και να συνομιλούν με τη διεθνή σκηνή.
Με αφορμή τη δέκατη επετειακή διοργάνωση του Athens Tattoo Expo, που συγκεντρώνει 170 tattoo artists στην Αθήνα, συζητάμε με πέντε δημιουργούς που εκπροσωπούν διαφορετικές προσεγγίσεις αυτής της διαρκώς εξελισσόμενης τέχνης: Proki (Proki Tattoo), Nick (Eternal Mark), Siemor (Two Flames Tattoo), Zoye (Electric Mama) και Dane (The Lovelorn).
Από τη σχέση ανάμεσα στον καλλιτέχνη και τον άνθρωπο που εμπιστεύεται το σώμα του στα χέρια του, μέχρι το συναισθηματικό βάρος των προσωπικών ιστοριών, την επιρροή των social media και την ολοένα μεγαλύτερη παρουσία της τεχνητής νοημοσύνης, οι πέντε tattoo artists μοιράζονται τις σκέψεις τους για το τι σημαίνει να δημιουργείς ένα έργο τέχνης που κάποιος άλλος θα κουβαλά πάνω του για πάντα.
Ένα tattoo εκτός από ένα σχέδιο αποτελεί ένα έργο τέχνης;
Proki: Ένα σχέδιο μπορεί να αποτελεί έργο τέχνης, αλλά όχι πάντα. Συνήθως οι περισσότεροι πελάτες έρχονται με μια έτοιμη ιδέα στο μυαλό τους και κατά βάση ένα απλό design, ίσως ακόμα και μια αντιγραφή ενός ήδη υπάρχοντος σχεδίου. Υπάρχουν παρόλα αυτά καλλιτέχνες «δημιουργοί» που δημιουργούν δικά τους πρωτότυπα σχέδια πάνω στο σώμα με βάση την ιδέα του πελάτη τους. Οπότε, ναι, ένα tattoo μπορεί να γίνει έργο τέχνης αλλά απαιτεί τόσο έναν καλλιτέχνη με δική του αισθητική, δημιουργικότητα και τις απαιτούμενες καλλιτεχνικές γνώσεις, όσο και έναν πελάτη πρόθυμο να εμπιστευτεί τον καλλιτέχνη του πλήρως.
Nick: Φυσικά και είναι έργο τέχνης. Πλέον η τέχνη του tattoo έχει προχωρήσει πολύ και οι καλλιτέχνες εκφράζουν το προσωπικό τους στυλ πάνω στο δέρμα, όπως θα έκαναν σε έναν καμβά. Απαιτεί μεγάλη δεξιοτεχνία, γνώσεις σχεδίου και φαντασία. Παράλληλα, είναι μια πολύ ιδιαίτερη μορφή τέχνης γιατί αποκτά νόημα και ζωή μαζί με τον άνθρωπο που το φοράει.
Siemor: Ναι, εννοείται. Νομίζω όμως ότι η διαφορά βρίσκεται στο ότι δεν είναι ένα έργο τέχνης που απλώς το θαυμάζεις. Είναι κάτι που ζει πάνω σε έναν άνθρωπο, αλλάζει μαζί του και αποκτά μια ιστορία που δεν μπορείς να ελέγξεις πλήρως ως δημιουργός. Και για μένα, το πιο ενδιαφέρον είναι ότι αυτό το έργο τέχνης, όταν ολοκληρωθεί, παύει κατά κάποιον τρόπο να είναι μόνο του καλλιτέχνη που το δημιούργησε. Ανήκει και στον άνθρωπο που το «φοράει». Γι’ αυτό και δεν βλέπω το tattoo σαν μια απλή μεταφορά ενός σχεδίου πάνω στο σώμα. Βλέπω το tattoo σαν μια συνεργασία δύο ανθρώπων, όπου ο ένας φέρνει την ιδέα του και την ιστορία του και ο άλλος τη μεταφράζει μέσα από τη δική του προσωπική ματιά και το δικό του καλλιτεχνικό στυλ. Κι έτσι δημιουργείται ένα έργο τέχνης που ανήκει πάντα σε δύο.
Ζoye: Φυσικά. Στα δικά μου μάτια, είναι το ίδιο συναίσθημα το να σχεδιάζεις πάνω σε έναν καμβά, σε ένα χαρτί ή σε ένα δέρμα. Στο τατουάζ έχουμε τη στάμπα. Όμως, η στάμπα είναι απλώς ένας οδηγός. Μιλώντας, λοιπόν, για τα μη μίνιμαλ τατουάζ, όπου δεν «βαράς» απλώς τη στάμπα, αλλά για τα τατουάζ τα οποία περιέχουν σχέδια και δημιουργία, θεωρώ πως είναι το ίδιο πράγμα με έναν πίνακα. Στον πίνακα, κάνεις με ένα αχνό μολύβι τον οδηγό σου και, στη συνέχεια, δημιουργείς. Στο δέρμα έχουμε τη στάμπα ως οδηγό και, έπειτα, δημιουργούμε. Απλώς, με πολύ μεγαλύτερο ρίσκο, διότι γνωρίζεις ότι δεν υπάρχει περιθώριο λάθους. Ο φορέας του έργου θα το έχει πάνω του για πάντα και δεν μπορείς να διορθώσεις κάτι με καμία γόμα ή μπογιά. Καταλήγοντας, λοιπόν, ένα τατουάζ είναι ένα έργο τέχνης.
Zoye (Electric Mama)
Dane: Αναμφισβήτητα. Ένα tattoo υπερβαίνει τα όρια ενός απλού σχεδίου πάνω σε χαρτί, γιατί είναι μια «ζωντανή» τέχνη. Έχει ως καμβά το ανθρώπινο σώμα ένα μέσο που αναπνέει, κινείται, αλλάζει και γερνάει μαζί με το έργο. Η τέχνη του tattoo δεν βρίσκεται μόνο στην αισθητική ή την τεχνική αρτιότητα της γραμμής και της σκίασης, αλλά και στη σύνδεση που δημιουργείται ανάμεσα στον καλλιτέχνη, και τη στιγμή. Παράλληλα, είναι μια τέχνη που απαιτεί βαθύ σεβασμό στην ιστορία και την παράδοσή της· στις ρίζες, τις τεχνικές και τους συμβολισμούς που διαμόρφωσαν την κουλτούρα μας μέσα στον χρόνο. Είμαστε κομμάτι μιας μακράς αλυσίδας και οφείλουμε να τιμάμε αυτή την κληρονομιά σε κάθε μας έργο. Είναι μια μορφή τέχνης οργανική, προσωπική, ανεξίτηλη και βαθιά ριζωμένη στην παράδοση
Τι έχει αλλάξει περισσότερο στην ελληνική tattoo σκηνή τα τελευταία δέκα χρόνια;
Proki: Μια αισθητή αλλαγή στον χώρο είναι ότι οι πελάτες και οι tattoo artists ειναι πιο ανοιχτοί σε καινουργιες ιδέες, πειραματίζονται και έχουν δημιουργήσει μια νέα ιδέα γύρω από την tattoo κουλτούρα. Έχουν καταφέρει να εξαλείψουν σε μεγάλο βαθμό τα στερεότυπα και το taboo που υπήρχε γύρω από τα tattoo όλα αυτά τα χρόνια. Πλέον η δερματοστιξία δεν είναι σημάδι εγκληματικότητας αλλά ένας τρόπος να αναδείξεις την προσωπική σου ταυτότητα μέσα από την τέχνη και να στολίσεις μοναδικά το σώμα σου. Πλέον είναι αποδεκτό από όλους.
Nick: Έχουν αλλάξει πολλά. Έχει γίνει mainstream και ο κόσμος πλέον δεν το θεωρεί ταμπού, οπότε βλέπουμε ανθρώπους κάθε ηλικίας να κάνουν tattoo. Παράλληλα, έχει ανέβει πολύ το επίπεδο των καλλιτεχνών στην Ελλάδα, με περισσότερα στυλ και καλύτερες τεχνικές. Τέλος, λόγω των social media, ο κόσμος είναι πιο ενημερωμένος και ψάχνει εξειδικευμένους artists και μοναδικά σχέδια.
Siemor: Νομίζω ότι έχει αλλάξει κυρίως ο τρόπος με τον οποίο ο κόσμος βλέπει το tattoo. Πριν από δέκα χρόνια υπήρχε πολύ περισσότερο η λογική του «θέλω να κάνω ένα tattoo» και όχι τόσο του «θέλω έναν συγκεκριμένο καλλιτέχνη να μου κάνει αυτό το tattoo». Σήμερα ο κόσμος ψάχνει περισσότερο, γνωρίζει styles, παρακολουθεί artists από όλο τον κόσμο και ταξιδεύει μόνο και μόνο για να κάνει ένα tattoo. Και αυτό έχει οδηγήσει και τους ίδιους τους tattoo artists να εξελιχθούν πολύ περισσότερο. Η Ελλάδα δεν είναι αποκομμένη από αυτό που συμβαίνει διεθνώς. Υπάρχουν Έλληνες artists που συμμετέχουν σε conventions ανά τον κόσμο, συνεργάζονται με ανθρώπους από άλλες χώρες και δημιουργούν ένα κοινό που δεν περιορίζεται στα σύνορα της Ελλάδας. Αυτό, για μένα, είναι ίσως η μεγαλύτερη αλλαγή.
Siemor (Two Flames Tattoo)
Ζoye: Στη tattoo σκηνή, τα τελευταία 10 χρόνια έχουν αλλάξει πολλά πράγματα. Εγώ προσωπικά ξεκίνησα το ταξίδι μου σε αυτόν τον χώρο πριν από εννιά χρόνια. Αυτό που έχω δει να αλλάζει δραστικά είναι το ότι πλέον είναι πολύ πιο εύκολο να γίνεις tattoo artist. Οι γνώσεις μοιράζονται πιο απλόχερα, υπάρχουν πολύ περισσότερα tattoo studios και, φυσικά, πολύ περισσότεροι καλλιτέχνες. Παράλληλα, το τατουάζ δεν είναι πλέον ταμπού. Στις μέρες μας, είναι πιο σπάνιο να συναντήσεις κάποιον που δεν έχει τατουάζ, παρά κάποιον που έχει. Και, αφού μιλάμε για ταμπού, ένα ακόμη φαινόμενο που έχει αλλάξει είναι η θέση των γυναικών στον χώρο. Παλαιότερα, αν ήσουν γυναίκα, δεν σε εμπιστεύονταν τόσο εύκολα για να τους κάνεις το τατουάζ τους. Πλέον, έχουμε πάρα πολλές καταξιωμένες γυναίκες tattoo artists στον χώρο, οι οποίες έχουν αφήσει και συνεχίζουν να αφήνουν το δικό τους αποτύπωμα στην tattoo σκηνή.
Dane: Η μεγαλύτερη αλλαγή είναι η απενοχοποίηση και η εξέλιξη της αισθητικής αντίληψης του κόσμου. Πριν από δέκα χρόνια, το tattoo αντιμετωπιζόταν συχνά ως ταμπού ή ως μια απλή μόδα. Σήμερα, το κοινό στην Ελλάδα είναι πολύ πιο ενημερωμένο, ψάχνει συγκεκριμένα στυλ και αναζητά καλλιτέχνες για την προσωπική τους γραφή. Παράλληλα όμως, καταλαβαίνουμε πλέον ότι δεν είναι κακό να ανατρέχουμε και να επαναλαμβάνουμε κλασικά μοτίβα και σχέδια από το παρελθόν. Αντίθετα, αυτή η επαναφορά είναι που κρατάει ζωντανή την κουλτούρα και την αυθεντικότητα του tattoo όπως την γνωρίσαμε, συνδέοντάς το σήμερα με τις ρίζες μας. Επίσης, η τεχνολογική εξέλιξη στα εξαρτήματα (μοτέρ, βελόνες, μελάνια) και οι αυστηρές προδιαγραφές υγιεινής έχουν ανεβάσει το συνολικό επίπεδο της δουλειάς μας, κάνοντας τη σκηνή μας απόλυτα ανταγωνιστική σε διεθνές επίπεδο.
Dane (The Lovelorn)
Πόσο χώρο αφήνει ο tattoo artist στην προσωπική του γραφή όταν δουλεύει πάνω στην ιστορία κάποιου άλλου;
Proki: Πιστεύω πως η προσωπική γραφή του tattoo artist, μπορεί να έχει αρκετά μεγάλο χώρο, αρκεί να υπάρχει ισορροπία και σεβασμός στην ιστορία του ανθρώπου που έχει απέναντί του. Ο πελάτης, σου δίνει την ιστορία και το νόημα που θέλει να αποτυπώσει, ενώ ο καλλιτέχνης έχει την ελευθερία να μεταφράσει μέσα από τη δική του αισθητική, τεχνική και δημιουργικότητα. Δεν θεωρώ πως πρέπει να εκτελείς απλώς αυτό που σου ζητήθηκε αλλά, να προσθέτεις και ένα κομμάτι του εαυτού σου χωρίς να αλλοιώνεται το αρχικό νόημα.
Nick: Αφήνει πολύ χώρο. Παίρνουμε την ιστορία ή την ιδέα του πελάτη ως αφετηρία και βάζουμε τη δική μας εμπειρία, αισθητική και τεχνική για να χτίσουμε το τελικό project. Ο στόχος είναι να μετατρέψουμε αυτό που θέλει ο άλλος σε ένα σωστό, αισθητικά άρτιο tattoo που εκφράζει και τους δύο.
Siemor: Πολύ, αλλιώς δεν θα είχε νόημα να διαλέξει κάποιος συγκεκριμένο artist. Ο πελάτης φέρνει την ιδέα του και ο καλλιτέχνης φέρνει τον τρόπο που ξέρει να τη μεταφράζει. Και για να γίνει αυτό σωστά, χρειάζεται ο πελάτης να παραχωρήσει και μια ελευθερία στον καλλιτέχνη που έχει επιλέξει. Όχι για να κάνει ό,τι θέλει, αλλά γιατί είναι αυτός που ξέρει πώς ένα σχέδιο θα λειτουργήσει πάνω στο συγκεκριμένο σώμα, πώς θα δείχνει σωστό αισθητικά και, κυρίως, πώς θα παραμείνει όσο γίνεται καλύτερο με τα χρόνια. Άλλωστε, η ίδια ακριβώς ιδέα μπορεί να αποτυπωθεί με τελείως διαφορετικό τρόπο από δύο διαφορετικούς artists. Γι’ αυτό θεωρώ πολύ σημαντικό ο πελάτης να έχει ψάξει από πριν ποιον artist θέλει και, κυρίως, ποιανού η δουλειά τον εκφράζει περισσότερο.
Ζoye: Όταν ένας πελάτης μάς ζητάει ένα σχέδιο, μας περιγράφει το δικό του vision, οπότε εμείς πρέπει να το αποτυπώσουμε, κρατώντας ως βάση την κεντρική του θεματολογία. Όταν, όμως, ένας πελάτης μάς εμπιστεύεται, τις περισσότερες φορές σημαίνει ότι του αρέσει το προσωπικό μας στυλ. Για να είμαστε στην ίδια σελίδα, ζητάμε τα references που έχει δει και του έχουν αρέσει, ώστε να καταλάβουμε, για παράδειγμα, τι ύφος θα ήθελε: πιο αυστηρό, πιο cute ή κάτι πιο ιδιαίτερο. Από εκεί και πέρα, δημιουργούμε εξαρχής το σχέδιο, κρατώντας την κεντρική του θεματολογία, αλλά αποδίδοντάς την μέσα από το δικό μας tattoo style. Φυσικά, όλα γίνονται πάντα σε συνεννόηση με τον πελάτη. Όταν ολοκληρώνουμε το σχέδιο, του το στέλνουμε ώστε να μας πει αν υπάρχει κάποια προσωπική αλλαγή που θα ήθελε να κάνουμε. Εμείς, όμως, πρέπει πάντα να φροντίζουμε ώστε, πέρα από το αισθητικό κομμάτι, ένα τατουάζ να είναι και τεχνικά σωστό. Παράλληλα, ο προσωπικός μας χαρακτήρας, όταν δημιουργούμε ένα σχέδιο, βγαίνει πάντα προς τα έξω αυθόρμητα. Είναι μέρος του τρόπου με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε και δημιουργούμε την τέχνη μας.
Dane: Όσο πιο συγκεκριμένος γίνεται ο πελάτης και όσο περισσότερες λεπτομέρειες ή περιορισμούς βάζει στο σχέδιο, τόσο πιο δύσκολο γίνεται για τον καλλιτέχνη να δημιουργήσει ελεύθερα και να βάλει τη δική του πινελιά. Όταν μια ιδέα φορτώνεται με υπερβολικές απαιτήσεις, χάνεται η ροή και η αισθητική αρμονία που χρειάζεται ένα σωστό tattoo. Το κλειδί είναι η χρυσή τομή: ο πελάτης φέρνει την ιστορία ή την αρχική ιδέα, αλλά αφήνει στον tattooer τον χώρο να το «μεταφράσει» εικαστικά. Στο τέλος της ημέρας, όλα καταλήγουν στην εμπιστοσύνη όταν ο πελάτης εμπιστεύεται την οπτική και την εμπειρία του καλλιτέχνη, το αποτέλεσμα δικαιώνει πάντα και τους δύο.
Υπάρχει ένα tattoo που θυμάσαι όχι για την τεχνική του δυσκολία, αλλά για την ιστορία που κουβαλούσε;
Proki: Ναι, υπάρχει ένα τατουάζ που το θυμάμαι μέχρι σήμερα για την ιστορία που κουβαλούσε. Ήταν ένα πορτρέτο μιας γυναίκας που έχασε τη ζωή της στην πυρκαγιά στο Μάτι. Κατά τη διάρκεια της συνεδρίας ο πελάτης και σύζυγός της, έντονα φορτισμένος μου διηγήθηκε ιστορίες για εκείνη για το τι συνέβη και πώς ένιωθε. Εκείνη τη στιγμή κατάλαβα ακόμα περισσότερο πόσο ιδιαίτερη μπορεί να είναι σε κάποιον μια συνεδρία που για μένα θα ήταν μια ακόμα μέρα που κάνω αυτό που αγαπώ και πόσο συμβάλλω στις ζωές κάποιων ανθρώπων. Ένα τατουάζ μπορεί να κουβαλάει έναν ολόκληρο άνθρωπο και συναισθήματα που δεν φαίνονται με την πρώτη ματιά. Πιστεύω ότι εκείνη η μέρα θα μείνει χαραγμένη μέσα μου για πάντα.
Nick: Ναι, με αγγίζουν πάντα πολύ τα πορτρέτα κατοικίδιων που έχουν φύγει από τη ζωή. Όταν ακούω την ιστορία τους και το πόσο πολύ τα αγαπούσαν, το tattoo αποκτά άλλη σημασία. Εκεί δεν σε νοιάζει μόνο η τεχνική, αλλά να αποδώσεις το συναίσθημα και τη μνήμη που κουβαλάει ο άλλος.
Nick (Eternal Mark)
Siemor: Ένα που θυμάμαι πολύ έντονα είναι σίγουρα το tattoo του Αλέξανδρου με το μαμούθ στην πλάτη. Ο Αλέξανδρος είναι πελάτης μου εδώ και πολλά χρόνια. Του έχω κάνει τα δύο μανίκια, το στήθος και ένα μεγάλο μαμούθ που καλύπτει ολόκληρη την πλάτη του. Όταν έγινε μπαμπάς λοιπόν, ήρθε ξανά και ήθελε το επόμενό του tattoo να γίνει μέρος αυτής της ιστορίας που ήδη κουβαλούσε πάνω του. Η ιδέα ήταν ένα μικρό μαμούθ να κάθεται πάνω στο μεγάλο, σαν να ταξιδεύουν μαζί. Ένας μπαμπάς μαζί με τον γιο του. Αυτό που μου άρεσε περισσότερο ήταν ότι το νέο τατουάζ, το μικρό μαμούθ δηλαδή, δεν άλλαξε καθόλου το υπάρχον tattoo. Προσθέσαμε απλώς κάτι καινούργιο και ξαφνικά όλο το τατουάζ απέκτησε ένα τελείως καινούργιο νόημα.
Ζoye: Η αλήθεια είναι πως υπάρχουν πάρα πολλά τατουάζ τα οποία, για να τα αποτυπώσουμε σωστά, μπορούν να μας δυσκολέψουν αρκετά στο σχεδιαστικό κομμάτι. Επίσης, όταν ένα τατουάζ πρόκειται να γίνει σε ένα πιο δύσκολο σημείο του σώματος, το οποίο παραμορφώνεται πιο εύκολα, όπως για παράδειγμα τα πλευρά, πάντα μας δυσκολεύει λίγο περισσότερο. Ένα πιο κοντινό παράδειγμα, όμως, είναι ένας πελάτης μου από το εξωτερικό, ο οποίος ήθελε να αποτυπώσει μια γυναίκα που ήταν σαν μητέρα του. Εγώ την είχα δει μόνο σε φωτογραφίες, στις οποίες ήταν περίπου 60 ετών, και έπρεπε να την αποτυπώσω ως άγγελο, σε μια πιο νεαρή ηλικία, με διαφορετικές εκφράσεις στο πρόσωπο και μια πιο αιθέρια ενέργεια. Αυτό ήταν αρκετά δύσκολο, γιατί δεν είχα κάποια φωτογραφία ως αναφορά για να μπορώ να κοιτάζω και να αποτυπώσω ακριβώς αυτό που ήθελα. Έπρεπε ουσιαστικά να δημιουργήσω κάτι που δεν υπήρχε ως εικόνα, βασιζόμενος μόνο στα χαρακτηριστικά της και στην αίσθηση που ήθελα να αποδώσω. Με δυσκόλεψε πάρα πολύ, όμως το έβγαλα εις πέρας και ο πελάτης ήταν πολύ χαρούμενος με το τελικό αποτέλεσμα.
Dane: Μετά από τόσα χρόνια στον χώρο, οι ιστορίες που έχω ακούσει είναι πάρα πολλές και κάποιες από αυτές εξαιρετικά περίεργες! Η αλήθεια είναι ότι τρέφω μια ιδιαίτερη αδυναμία στα πιο αστεία ή «παράξενα» σχέδια, γιατί φέρνουν μια ωραία ενέργεια στο studio και η συνεδρία κυλάει με γέλιο. Από την άλλη, όταν κάποιος έρχεται για ένα κομμάτι που συνδέεται με μια απώλεια, το κλίμα αυτόματα αλλάζει. Είναι εκείνες οι στιγμές που η κουβέντα σοβαρεύει, συνδέεσαι αλλιώς με τον άνθρωπο απέναντί σου και το tattoo αποκτά μια σημασία που σου μένει για καιρό.
Ποια τάση βλέπεις σήμερα να διαμορφώνει την επόμενη εποχή του tattoo;
Proki: Η τάση που βλέπω να έρχεται στο μέλλον είναι η επιστροφή στις ιστορίες του δρόμου και σε στοιχεία που έχουν να κάνουν με την κουλτούρα του παρελθόντος. Βλέπω όλο και περισσότερους νέους να θαυμάζουν τόσο τους παλιούς όσο και τους σύγχρονους gangster, τον τρόπο ζωής, την αισθητική και τις ιστορίες που τους περιβάλλουν. Πιστεύω ότι αυτό θα περάσει και στο tattoo, με περισσότερα σχέδια εμπνευσμένα από street culture, old school gangster αισθητική, σύμβολα, πρόσωπα και ιστορίες που έχουν μια πιο ωμή και προσωπική ταυτότητα.
Proki (Proki Tattoo)
Nick: Θεωρώ ότι τα ρεαλιστικά tattoo θα είναι πάντα τάση. Εξελίσσονται συνεχώς μαζί με τις νέες τεχνικές, οπότε θα παραμένουν πάντα επίκαιρα. Παράλληλα, βλέπω ότι ο κόσμος ζητάει όλο και πιο λεπτομερή και εξατομικευμένα σχέδια που αντέχουν στον χρόνο.
Siemor: Νομίζω ότι, δυστυχώς ή ευτυχώς, ένα από τα πράγματα που θα επηρεάσουν πολύ το tattoo τα επόμενα χρόνια είναι προφανώς το AI. Μπορεί πλέον μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα να σου δημιουργήσει μια εικόνα που ένας καλλιτέχνης θα χρειαζόταν ώρες ή και μέρες για να σχεδιάσει. Προσωπικά δεν θα ήθελα όμως το tattoo να καταλήξει να είναι μια εικόνα που παράγεται εύκολα και μετά ένας τεχνίτης απλώς θα τη μεταφέρει στο δέρμα. Για μένα το tattoo πρέπει να παραμείνει τέχνη με προσωπική αισθητική. Να αναγνωρίζεις το στυλ και την τεχνική του καλλιτέχνη που έχεις επιλέξει, να υπάρχει η ανθρώπινη σχέση με τον πελάτη, η συζήτηση και όλη η εμπειρία. Μπορεί το AI να δημιουργεί εντυπωσιακές εικόνες, αλλά δεν θα ήθελα να αντικαταστήσει αυτό που μας κάνει καλλιτέχνες. Ελπίζω στο μέλλον, όσο πιο εύκολο γίνεται να παράγεις μια εικόνα, τόσο μεγαλύτερη αξία να έχει κάτι που έχει φτιαχτεί πραγματικά από έναν άνθρωπο για έναν άλλον άνθρωπο.
Ζoye: Η σημερινή τάση καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από τα social media. Ένας καλλιτέχνης που γνωρίζει πώς να προωθεί τη δουλειά του μέσα από τα trends μπορεί να αποκτήσει πολύ μεγαλύτερο κοινό, ακόμη κι αν το έργο του είναι πιο απλό σε τεχνικό επίπεδο. Αντίθετα, ένας πιο έμπειρος και καταξιωμένος καλλιτέχνης, ο οποίος δεν έχει μεγαλώσει μέσα στην εποχή των social media, ενδέχεται να δυσκολεύεται περισσότερο να προβάλει τη δουλειά του και, τελικά, να έχει λιγότερη ζήτηση. Δυστυχώς, πιστεύω ότι πολλοί άνθρωποι δεν έχουν ακόμη εκπαιδευμένο μάτι, ώστε να αναγνωρίζουν την πραγματικά ποιοτική δουλειά και να τη διαχωρίζουν από εκείνη που απλώς έγινε viral μέσα από ένα βίντεο στο TikTok. Η δημοτικότητα ενός περιεχομένου δεν αποτελεί απαραίτητα ένδειξη υψηλού τεχνικού ή καλλιτεχνικού επιπέδου.
Dane: Τα στυλ και οι τάσεις αλλάζουν συνεχώς κάθε χρόνο, όμως η ίδια η εξέλιξη του tattoo αλλά και ο ίδιος ο κόσμος επιστρέφει πάντα στις σταθερές αξίες: στα παραδοσιακά στυλ, όπως το American Traditional, το Japanese και το Tribal. Υπάρχει ουσιαστικός λόγος που αυτά τα στυλ αντέχουν στον χρόνο και παραμένουν η βάση της κουλτούρας μας. Μέσα στα χρόνια έχουν εξελιχθεί και έχουν δεχτεί προσαρμογές, αλλά αυτό έγινε πάντα με βαθύ σεβασμό προς την παράδοση. Αυτή η διαχρονικότητα και η τεχνική τους δυναμική είναι που θα συνεχίσει να διαμορφώνει και την επόμενη εποχή του tattoo.
Info:
10 χρόνια ATHENS TATTOO EXPO | 16 – 18 Οκτωβρίου 2026 | Παλιό Αμαξοστάσιο – ΟΣΥ
The post Οι ιστορίες που γράφονται στο δέρμα: Πέντε tattoo artists μιλούν για την τέχνη τους appeared first on ελculture – Θέατρο, Μουσική, Τέχνη & Πολιτισμός.
Διαβάστε περισσότερα