Η «Ωραία Κοιμωμένη της Ευρώπης» ξύπνησε και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει ποιες θα είναι οι συνέπειες. Την περασμένη Παρασκευή, σε σαράντα ιταλικές πόλεις οργανώθηκαν πορείες για το «Νο Meloni day».
Δεκάδες χιλιάδες μαθητές και φοιτητές είπαν ένα ηχηρό «όχι» στη στεγαστική και εκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης της Ρώμης και, παράλληλα, εξέφρασαν την απόλυτη αντίθεσή τους στην «εξοπλιστική κούρσα» της Ιταλίας και ολόκληρης της Ευρώπης.
Το Σάββατο, σειρά είχε η κινητοποίηση του κεντροαριστερού συνδικάτου Cgil, το οποίο κρίνει απόλυτα ανεπαρκές το προσχέδιο προϋπολογισμού για το 2027 και εξήγγειλε απεργία για τις 20 Νοεμβρίου, την ημέρα της πανευρωπαϊκής κινητοποίησης των φοιτητών. Στο Μιλάνο, στο Τορίνο και σε άλλες πόλεις της χώρας, παράλληλα, οργανώθηκαν πορείες κατά της ακρίβειας, της αδυναμίας της κυβέρνησης να αντιμετωπίσει τη συνεχή άνοδο της τιμής των καυσίμων.
Η μεγάλη πλειονότητα των νέων, και όχι μόνον, διαδήλωσε ειρηνικά, ζητώντας επείγουσες απαντήσεις από την κυβερνητική συμμαχία των Αδελφών της Ιταλίας, της Λέγκας και της Φόρτσα Ιτάλια, η οποία κυβερνά τη χώρα.
(EPA/TINO ROMANO)
Στο Τορίνο, όμως, όπως και στο Μιλάνο, μια μειοψηφία βίαιων συμμετεχόντων με καλυμμένο το πρόσωπο, κατάφερε να τραβήξει πάνω της την προσοχή, με καταστροφές και συγκρούσεις με την αστυνομία. Οι εικόνες της ιταλικής συμπρωτεύουσας έκαναν τον γύρο του κόσμου: σπασμένες βιτρίνες, μολότοφ, πέτρες και μπουκάλια κατά της αστυνομίας. Οδοφράγματα φτιαγμένα με χημικές τουαλέτες και πατίνια, τα οποία πυρπολήθηκαν στη μέση του δρόμου. Οι αστυνομικές δυνάμεις έκαναν επανειλημμένη χρήση κλομπ και αντλιών νερού.
Η κατάσταση είναι κάθε άλλο παρά απλή και ξεκάθαρη. Από τη μία έχουμε τους φοιτητές και τους μαθητές των Λυκείων, με τις ειρηνικές διεκδικήσεις τους. Από την άλλη, πολίτες οι οποίοι ανήκουν σε συνδέσμους και στον ευρύτερο αριστερό και προοδευτικό χώρο, οι οποίοι διαμαρτύρονται για την όλο και μεγαλύτερη αύξηση των τιμών, αλλά και για την απροθυμία της κυβέρνησης Μελόνι να ακούσει τα αιτήματά τους. Σε μια παράλληλη πραγματικότητα κινούνται οι «κουκουλοφόροι», για την ταυτότητα των οποίων, ως γνωστόν, κανείς δεν μπορεί ποτέ να εκφραστεί με βεβαιότητα. Πολλές αναλύσεις, επίσης, επικεντρώνονται στον ρόλο ορισμένων μεταναστών δεύτερης γενιάς: παιδιά αλλοδαπών, τα οποία έχουν γεννηθεί στην Ιταλία και ζουν σε απόκεντρες και υποβαθμισμένες περιοχές, χωρίς προοπτικές πραγματικής, επαγγελματικής εξέλιξης και ένταξης στο κοινωνικό γίγνεσθαι.
Μέρος των νέων αυτών, οι οποίοι δεν έχουν ιδεολογική ταυτότητα αλλά είναι ιδιαίτερα ευαίσθητοι στις προσταγές τις αγοράς και στην όποια, τελευταία μόδα, φέρονται να συμμετείχαν στις συγκρούσεις που σημειώθηκαν στο Μιλάνο και στο Τορίνο. Λεηλατήθηκε μεγάλο κατάστημα αθλητικών ειδών του Μιλάνου, όπως και το γνωστό βιβλιοπωλείο Feltrinelli, στο κέντρο του Τορίνο. Νέοι οι οποίοι νιώθουν ότι δεν έχουν στον ήλιο μοίρα, θέλουν να εξασφαλίσουν -με όποιον τρόπο γίνεται- τα υλικά αγαθά που άνετα μπορούν να αγοράσουν πολλοί άλλοι συνομήλικοί τους. Στην ιταλική συμπρωτεύουσα έγιναν εξήντα προσαγωγές και τραυματίστηκαν, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, τριάντα διαδηλωτές και δέκα αστυνομικοί.
Χτες πάντως σημειώθηκαν και νέα επεισόδια στο Μιλάνο, από νεαρούς με καλυμμένα τα πρόσωπα που προκάλεσαν ζημιές σε κτίρια και αυτοκίνητα και συγκρούστηκαν με την αστυνομία, με την Τζόρτζια Μελόνι να συγκαλεί νέο έκτακτο κυβερνητικό συμβούλιο. Η Μελόνι κατηγόρησε την αντιπολίτευση ότι δεν καταδικάζει τη βία με αρκετή έμφαση. Τόσο το Δημοκρατικό Κόμμα, όμως, όσο και τα Πέντε Αστέρια με την Ιταλική Αριστερά πήραν αμέσως θέση –χωρίς δισταγμούς- κατά της όποιας βίαιης συμπεριφοράς. Το ερώτημα είναι αν η κυβέρνηση αυτή θα καταφέρει να σταματήσει μόνο να μιλά για «κακούς διαδηλωτές» και φανεί ικανή να προσφέρει, έστω και κάποιες στοιχειώδες πολιτικές απαντήσεις.
Διαφορετικά, υπάρχει ο κίνδυνος η ένταση και οι συγκρούσεις να εξαπλωθούν ακόμη περισσότερο τους ερχόμενους μήνες. Η χώρα εισέρχεται σε προεκλογική εκστρατεία, με πιθανή διεξαγωγή πρόωρων εκλογών την άνοιξη και όποιος νομίζει ότι μπορεί να ποντάρει μόνον στην καταστολή ή να καταφέρει να ελέγξει τις διαμαρτυρίες προς πολιτικό του όφελος έχει διαλέξει -όπως όλα δείχνουν- εντελώς λανθασμένη τακτική.
(EPA/MATTEO CORNER)
Ενα ποίημα για όσους είναι στους δρόμους
Οσα συμβαίνουν στη Γαλλία ενέπνευσαν στον ποιητή, δοκιμιογράφο και διευθυντή του περιοδικού «Φρέαρ» Δημήτρη Αγγελή το ποίημα «Οκτώβριος 2026». Μας το εμπιστεύτηκε κι έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε την πρώτη του δημοσίευση:
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2026
Νεότερες ειδήσεις αναφέρουν
ότι ο Θεός μόλις ξεκίνησε το κάπνισμα
τον στενοχωρούν οι άνθρωποι όταν τους σκέφτεται το βράδυ
στην άκρη του κρεβατιού του καθισμένος
«δεν έπρεπε να τους αφήσω απροστάτευτους» μονολογεί
«πεθαίνουν από μοναξιά εκεί κάτω»
μόλις είχα κλείσει εγώ την τηλεόραση, έβλεπα πάλι διαδηλώσεις
κι εμπρησμούς στην κοντινή Γαλλία της καρδιάς
κοίταξα στο δωμάτιο τον ξύλινο σταυρό και του απάντησα
«από τότε που μας έμπλεξε το Αγιο Πνεύμα σου μ’ αυτά,
ξεχάσαμε την ευτυχία στον παράδεισο»
καπνίζαμε ήσυχοι κι οι δυο, ήτανε βράδυ
και δεν σκεφτόμασταν στη μαύρη ερημιά
εγώ πως ήμουν ζωντανός κι εκείνος πως μ’ ακούει
μα ήμουν σίγουρος πως θα ,θελε κι εκείνος να βρεθεί
για μια στιγμή μες στις φωτιές με άλλους ενωμένος
αγκαλιασμένοι να τραγουδάμε διονυσιακά τη Διεθνή
φερέφωνα κι οι δυο της μοναξιάς μας.
Διαβάστε περισσότερα