Ποιος μπορεί να φανταστεί την Ευρώπη χωρίς κάποια έστω εμφανή στοιχεία του μεταπολεμικού κοινωνικού κράτους; Ποιος μπορεί να φανταστεί τη Γαλλία, λίκνο του ευρωπαϊκού πολιτισμού, ιστορικών γεγονότων και αγώνων για τη δημοκρατία, σε καθεστώς άγριας λιτότητας και καταστολής, αλλά και «πειραματόζωο» των αγορών και κάθε λογής «επιτηρητών»;
Ποιος μπορεί να φανταστεί τη Λεπέν στο μέγαρο των Ηλυσίων και τον ηγέτη του AfD στο Ράιχσταγκ; Ποιος μπορεί να φανταστεί την ευρωζώνη και την Ε.Ε. να επιβιώνουν από μια νέα κρίση χρέους με διάφορους «γιατρούς», όπως οι αγορές, η ΕΚΤ και ο ESM, σκυμμένους πάνω από το προσκεφάλι της; Και ποιος μπορεί να διανοηθεί έναν ακόμα Μεγάλο Πόλεμο στην ευρωπαϊκό ήπειρο;
Κι όμως… Ο Μακρόν, με την απόφασή του να θέσει τον στρατό σε ετοιμότητα για να αντιμετωπίσει την κοινωνική εξέγερση και να απαγορεύσει τις συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις –εκτός αν οργανώνονται από τα συνδικάτα–, προϋπάντησε τη Λεπέν στο προεδρικό μέγαρο έξι μήνες πριν από τις εκλογές.
Το πολιτικό κέντρο καταρρέει, στη Γαλλία και όχι μόνο, μαζί με τη συνταγματική Δεξιά, η Ακροδεξιά επελαύνει ακάθεκτη κι ένας ισχυρός άνεμος πολιτικού αυταρχισμού φυσάει από άκρη σε άκρη της Ευρώπης. Η πολεμοκαπηλία ανθεί, παίρνοντας παροξυσμικές μορφές στην κεντρική, τη βόρεια και την ανατολική Ευρώπη. Τα ενεργειακά και λοιπά οικονομικά κόστη εξακοντίζονται, το ίδιο και οι στρατιωτικές δαπάνες.
Χωρίς χώρο να ανασάνουν, οι κοινωνίες βγαίνουν στον δρόμο διεκδικώντας χώρο για ψωμί – παιδεία – ελευθερία. Oμως η «πολεμική» στροφή δεν αφήνει κανένα περιθώριο. Η απάντηση των κυβερνήσεων είναι «νόμος και τάξη», ακροδεξιού ύφους προπαγάνδα περί ισλαμιστών υποκινητών και προαναγγελία ακόμα μεγαλύτερης, «πολεμικής» λιτότητας.
«Which side are you on?» Είμαστε με το «πείραμα» της γαλλικής εξέγερσης και όχι με τους καταστολείς και συκοφάντες της!
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr