«Λευκός χρυσός, μαύρος χρυσός, χρυσός διεφθαρμένος», γράφει ο σπουδαίος Βραζιλιάνος ποιητής Μανουέλ Μπαντέιρα στο σονέτο του «Όυρο Πρέτο», αποτυπώνοντας μέσα από τους στίχους του την ιστορία της Μινάς Ζεράις. Αυτής της ορεινής πολιτείας της νοτιοανατολικής Βραζιλίας, η οποία είδε τα κοιτάσματα χρυσού (και διαμαντιών) της να πλουτίζουν όχι τους Βραζιλιάνους αλλά την αποικιοκρατική Πορτογαλία του 18ου αιώνα. Στην Μινάς Ζεράις όπου περίπου δύο αιώνες αργότερα, το 1964, η ιστορία επαναλαμβάνεται με τον δικτάτορα Καστέλο Μπράνκο να παραχωρεί προς εκμετάλλευση -σχεδόν αμέσως αφότου αρπάζει την εξουσία – τα κοιτάσματα σιδήρου στην αμερικανική Hanna Mining. Η ιστορία της Μινάς Ζεράις είναι μια ιστορία αέναης εκμετάλλευσης και λεηλασίας.
Φέτος τον Φεβρουάριο, ο Φλάβιου Μπολσονάρο – υποψήφιος πρόεδρος της Βραζιλίας εκπροσωπώντας την άκρα Δεξιά – σε επίσκεψη του στις ΗΠΑ προτείνει «η Βραζιλία να είναι η λύση των ΗΠΑ για να σπάσουν την εξάρτησή τους από την Κίνα σε κρίσιμα ορυκτά, ειδικά σε στοιχεία σπανίων γαιών». Να τεθεί δηλαδή ο φυσικός πλούτος της Βραζιλίας στη διάθεση των αμερικανικών συμφερόντων. Σύμφωνα με αυτή τη λογική, η χώρα προσφέρεται για άλλη μια φορά να λειτουργήσει ως ένας πρόθυμος εξαγωγέας ακατέργαστων πόρων, παραχωρώντας τα πολύτιμα ορυκτά της για να καλύψει τις γεωπολιτικές και βιομηχανικές ανάγκες των ΗΠΑ.
Ο αντίπαλος του όμως Ινάσιο Λούλα έχει ένα διαφορετικό πλάνο. Θέλει η Βραζιλία να ελέγχει τους πόρους της και να διατηρεί τη δυνατότητα να τους πουλάει και πέρα από τις ΗΠΑ. Έχει αποκαλέσει τα σπάνια ορεικτά «το χρυσό του 21ου αιώνα» και υποστηρίζει ότι δεν πρέπει να εξάγεται απλώς ακατέργαστη ύλη, αλλά να γίνεται επεξεργασία και μετατροπή στη Βραζιλία. Ο Λούλα δεν θέλει δηλαδή να πουλάει φθηνά «πέτρα», και να αναγκάζεται να αγοράζει πίσω πανάκριβα εισαγόμενα προϊόντα. Θέλει η χώρα του να καρπώνεται η ίδια την τεράστια υπεραξία και τα κέρδη της μεταποίησης. Ο Λούλα θέλει επίσης περισσότερη πίστωση για μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις ώστε να έχουν πρόσβαση σε φθηνότερο παραγωγικό δάνειο. Μιλά για εκπτώσεις έως 90% και μειωμένους τόκους για εξυπηρέτηση χρεών οικογενειών, φοιτητών, συνταξιούχων και μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Θέλει προστασία από καταχρηστικές μορφές εργασίας, 40ωρο εργασίας αντί για 44ωρο, ενίσχυση κατώτατου μισθού, δωρεάν αστική συγκοινωνία τα Σαββατοκύριακα και τις αργίες και πολλά άλλα… Ο Λούλα βάζει στο επίκεντρο τον άνθρωπο και τις πραγματικές ανάγκες της βραζιλιάνικης κοινωνίας.
Την περασμένη Κυριακή ο Λούλα επικράτησε του ακροδεξιού Μπολσονάρο και έγινε ο πρώτος πρόεδρος από την αποκατάσταση της δημοκρατίας στη Βραζιλία, το 1985, που καταφέρε να ανατρέψει την ήττα του στον πρώτο γύρο. Στη Μίνας Ζεράις, οπού την πρώτη Κυριακή έχανε με σχεδόν 590.000 ψήφους κατάφερε να νικήσει με 99.000 ψήφους διαφορά. Πρόκειται για μια ανατροπή περίπου 690.000 ψήφων… Στην Μινάς Ζεράις τελικά, οι Βραζιλιάνοι απέρριψαν τον ρόλο του φθηνού εξαγωγέα και υποτακτικού των ΗΠΑ που τους επιφύλασσε η πολιτική του Μπολσονάρο και στήριξαν το όραμα του Λούλα για μια Βραζιλία κυρίαρχη, που θα αξιοποιεί τον πλούτο της για την ευημερία και την αξιοπρέπεια του δικού της λαού.
*Δρ. Ηλεκτρολόγος Μηχανικός – Μέλος Εθνικού Συμβουλίου ΕΛΑΣ
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr