Είναι, άραγε, απλή σύμπτωση ή μήπως αποτέλεσμα επικοινωνιακού… συγχρονισμού οι αλλεπάλληλες τελευταία αποκαλύψεις σκανδάλων διαφθοράς; Από εκεί που είχαμε συνηθίσει, τα τελευταία 7,5 χρόνια, η Ελλάδα να είναι μια χώρα έκθετη διεθνώς ως διεφθαρμένη και ένοχη για συστηματική συγκάλυψη κυβερνητικών σκανδάλων διαφθοράς, μετατραπήκαμε ξαφνικά σε πρότυπο αποκάλυψης σκανδάλων και μοντέλο παραδειγματικής τιμωρίας των φερόμενων ως ενόχων.
Από τις υποκλοπές με ευθύνη του πρωθυπουργού μέχρι τη συγκάλυψη της διεθνώς αναγνωρισμένης ως σκανδάλου διαφθοράς υπόθεσης Novartis, που μόνο στην Ελλάδα μετατράπηκε σε σκευωρία, και από το έγκλημα των Τεμπών, με τους υπεύθυνους κυβερνητικούς να πέφτουν στα μαλακά μιας απλής παράβασης καθήκοντος, μοιραίας, όμως, για τη ζωή 57 συνανθρώπων μας, μέχρι το σκάνδαλο διαφθοράς του ΟΠΕΚΕΠΕ, με τα δεκάδες κομματικά στελέχη της Ν.Δ. να έχουν αποκτήσει περιουσίες και ακριβά αυτοκίνητα σε βάρος χιλιάδων αγροτών, χωρίς, όμως, χειροπέδες και προφυλακίσεις για κυβερνητικά στελέχη, στην Ελλάδα είχε γίνει κανονικότητα το κοινό περί δικαίου αίσθημα να μένει ανικανοποίητο και τα σκάνδαλα διαφθοράς ατιμώρητα. Και ξαφνικά ξέσπασε ένας καταιγισμός αποκαλύψεων με τόσες χειροπέδες και προφυλακίσεις, που είχαμε χρόνια να δούμε. Πρώτο ήρθε το περίφημο BasketGate, μετά το σκάνδαλο της Pizza Fan –για να επαληθευτεί ότι μπάσκετ και πίτσα είναι αχώριστοι σύντροφοι της ανίας του καναπέ– και τέλος, ήρθε και το σκάνδαλο της αλυσίδας φούρνων «Χωριάτικο». Οι διψασμένοι για δικαιοσύνη Ελληνες χορτάσαμε χειροπέδες και προφυλακίσεις. Τόσο που αρχίζει να υποψιάζεται ακόμα και ο πιο αθώος τηλεθεατής.
Τι σημαίνουν όλες αυτές οι αποκαλύψεις σε μια χώρα που είχε γίνει συνώνυμο της συγκάλυψης; Αν σημαίνουν ότι στη χώρα μας δεν υπάρχει ανοχή στη διαφθορά, όπως επαναλαμβάνει φιλάρεσκα ο πρωθυπουργός, τότε γιατί η μηδενική ανοχή δεν ισχύει και για τα κυβερνητικά σκάνδαλα; Γιατί στην υπόθεση των υποκλοπών, για παράδειγμα, απομακρύνθηκε ο διευθυντής του γραφείου του πρωθυπουργού και ανιψιός του, χωρίς όμως να διωχθεί ποινικά; Και γιατί απομακρύνθηκε ο μετακλητός και όχι και ο πολιτικά υπεύθυνος για τις υποκλοπές; Γιατί στο σκάνδαλο Novartis τα εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ που βρέθηκαν στους λογαριασμούς υπουργού θεωρήθηκαν ως… αδιευκρίνιστα, ενώ στην περίπτωση των πρώην διαιτητών οδήγησαν σε χειροπέδες και προφυλακίσεις; Γιατί στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν υπήρξαν δίωξη και χειροπέδες για κανένα πολιτικά υπεύθυνο κυβερνητικό στέλεχος; Γιατί στο έγκλημα των Τεμπών οι πολιτικά υπεύθυνοι για την κατάρρευση των σιδηροδρόμων δεν φόρεσαν χειροπέδες, αλλά παραμένουν βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος;
Η μόνη εξήγηση που μπορεί να δοθεί είναι ότι στην Ελλάδα του κ. Μητσοτάκη η μηδενική ανοχή ισχύει αποκλειστικά για τη διαφθορά των… άλλων. Υπάρχει, όμως, και μια ακόμη… αθώα απορία για όλα όσα συμβαίνουν τελευταία. Γιατί τώρα; Γιατί και τα τρία αυτά σκάνδαλα, ενώ υπήρχαν για χρόνια και απασχολούσαν τις αρχές, αποκαλύφθηκαν τώρα και μάλιστα όλα μαζί; Αν η απάντηση είναι ότι έτσι έρχεται κορεσμός της δίψας για δικαιοσύνη, τότε ελλοχεύει ο κίνδυνος και για το ακριβώς αντίθετο ενδεχόμενο: να ανοίξει, δηλαδή, η όρεξη του κόσμου για χειροπέδες και προφυλακίσεις και για τη σωρεία των συγκεκαλυμμένων κυβερνητικών σκανδάλων.
Καθώς ο μέσος πολίτης διαπιστώνει ότι, αν οι αρχές θέλουν, τα σκάνδαλα αποκαλύπτονται και οι ένοχοι τιμωρούνται. Η γειτονική Σερβία, πάντως, με την απαρχή της αντικυβερνητικής κινητοποίησης που έριξε τελικά την κυβέρνηση να βρίσκεται στο σιδηροδρομικό δυστύχημα στο Νόβι Σαντ προ διετίας, άλλα μηνύματα στέλνει για το πού οδηγούν η συγκάλυψη και η ατιμωρησία των κυβερνητικών σκανδάλων. Αλλά, φαίνεται, η Σερβία του Βούτσιτς κείται πολύ μακράν της Ελλάδας του Μητσοτάκη…
*Καθηγητής, πρώην πρύτανης ΑΠΘ, επικεφαλής παράταξης «ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ Κ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ»
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr