Νέες μαρτυρίες για τα όσα διαδραματίστηκαν το βράδυ της 28ης Φεβρουαρίου 2023 κατατέθηκαν κατά τη χθεσινή, 48η δικάσιμο στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Λάρισας όπου εκδικάζεται η υπόθεση για το έγκλημα των Τεμπών.
Ολες οι καταθέσεις έγιναν από επιζήσαντες, μεταξύ των οποίων και ο 23χρονος Ρομπέρτο Ντρίστι, ένας από τους δύο διασωθέντες που βρέθηκαν στο κυλικείο της επιβατικής αμαξοστοιχίας.
Οι καταθέσεις τους συγκλονιστικές και αποκαλυπτικές του χάους που επικράτησε εκείνο το βράδυ, αλλά και της προσπάθειας που κατέβαλαν για να σωθούν.
Οι 4 φίλες
Αναμφίβολα τον τόνο της τραγικότητας εκείνων των στιγμών έδωσε η κατάθεση του Ρομπέρτο Ντρίστι, ο οποίος εισήχθη στο νοσοκομείο «σε προθανάτια κατάσταση», με θερμοχημικά εγκαύματα, σύμφωνα με την ιατροδικαστική έκθεση που κατέθεσε ο συνήγορός του στο δικαστήριο, έμεινε δέκα μέρες σε τεχνητό κώμα και συνολικά δύο μήνες στο νοσοκομείο, ενώ πλέον αντιμετωπίζει δυσκολίες στη δουλειά του ως φωτομοντέλου.
«Με χτυπούσαν τα σίδερα, πρέπει να λιποθύμησα. Αισθάνθηκα να καίγομαι, σαν να με κάνουν με πιστολάκι από κοντά. Το βαγόνι είχε γίνει όλο πορτοκαλί από τις φωτιές» είπε, μεταξύ άλλων, ο Ρομπέρτο Ντρίστι
«Αισθάνθηκα ένα φρενάρισμα και τσούγκρισα με τον απέναντί μου. Με χτυπούσαν τα σίδερα, πρέπει να λιποθύμησα. Αισθάνθηκα να καίγομαι, σαν να με κάνουν με πιστολάκι από κοντά. Το βαγόνι είχε γίνει όλο πορτοκαλί από τις φωτιές όταν ξύπνησα. Στάθηκα όρθιος. Οταν κατάφερα και πήδηξα έξω, όλα ήταν μαύρα. Εκεί με βρήκε η Αντωνοπούλου – επίσης επιβαίνουσα και διασωθείσα. Ακουγα γύρω μου ουρλιαχτά από άλλους ανθρώπους».
Είχαν προηγηθεί οι καταθέσεις τεσσάρων κοριτσιών, δύο αδελφών και δύο φίλων τους, που συνταξίδευαν το μοιραίο βράδυ στο τρίτο βαγόνι και οι οποίες διασώθηκαν με τραύματα αλλά και ψυχολογικές επιπτώσεις που ακόμη τις ταλανίζουν.
Πρώτη κατέθεσε η 25χρονη Ευλαμπία Τζικοπούλου. «Ενιωθα ότι πέφτω από αεροπλάνο. Θυμάμαι σε κάθε τράνταγμα να χτυπάω δεξιά και αριστερά, μου φάνηκε αιώνας. Πετάγονταν θραύσματα, σκεφτόμουν ότι θα πεθάνω και ότι δεν μπορώ να κάνω κάτι ώστε να το αποτρέψω».
Αναφέρθηκε στην έξοδό της από ένα σπασμένο παράθυρο, τη φωτιά που διαρκώς δυνάμωνε κοντά τους, το τηλεφώνημα που έκανε στον πατέρα της λέγοντάς του πως καίγονται και την εναγώνια προσπάθεια να βεβαιωθεί πως η αδελφή της ζει. Εκανε ακόμα λόγο για πολύ δυνατούς θορύβους, ενώ ανέφερε και μια «έντονη καυστική μυρωδιά», χωρίς να προσδιορίσει την προέλευσή της.
Ακολούθως η αδελφή της, Πολυξένη Τζικοπούλου, κατέθεσε για τη δική της κατάσταση μετά τη σύγκρουση, το σφήνωμα του ποδιού της στο τραπεζάκι του κουπέ όπου κάθονταν, αναφέρθηκε στους «φρικτούς πόνους» που αισθανόταν και στην «άσχημη και ανυπόφορη» μυρωδιά που επικρατούσε γύρω της αλλά και στα πράγματά τους που παρέλαβε κάποιες μέρες μετά από το Α.Τ. Τεμπών.
Η επόμενη μάρτυρας, Στέλλα Μαρία Πλατσά, φίλη των δύο αδελφών, σε κάποιο σημείο διέκοψε την κατάθεσή της λόγω έντονης φόρτισης. Χαρακτηριστικά ανέφερε πως όσα έζησε, επειδή είχε αποκοιμηθεί, «ήταν ένας εφιάλτης». Μίλησε επίσης για την καθυστέρηση να ολοκληρώσει τις σπουδές της -ήταν τελειόφοιτη της Φιλολογίας- εξαιτίας των ψυχολογικών επιπτώσεων.
Αξιοσημείωτο είναι πως έκανε λόγο για «ενοχές» που την κατατρύχουν «επειδή εγώ είμαι εδώ και τόσοι άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους». Τέλος, η Βηθλεέμ Κουσίδου, η τέταρτη της παρέας των κοριτσιών, αφού περιέγραψε τη σύγκρουση και πώς κατάφερε να βγει από το βαγόνι της, έκανε μνεία στο κλάμα ενός μωρού που άκουσε, «το οποίο δεν θα ξεχάσω ποτέ».
Η τεράστια μπάλα
Επόμενες καταθέσεις ήταν αυτές του ζεύγους Χέιζελ Λορέιν Χάγγινς και Σταύρου Πέτκου, οι οποίοι επέστρεφαν από την Αθήνα, όπου είχαν πάει για τα γενέθλια μιας φίλης τους, στη Θεσσαλονίκη. Η Χ.Λ. Χάγγινς, από τη Σκοτία, που ζει μόνιμα στην Ελλάδα από το 1983, περιέγραψε τη φωτιά σαν μια «τεράστια μπάλα, κάτι σαν αέριο. Ηταν φοβερό».
«Κάποιο παιδί φώναξε να σπάσουμε το παράθυρο να φύγουμε, να μην καούμε κι εμείς. Ημουν ξαπλωμένη. Ερχεται ο άντρας μου, βοηθά τις κοπέλες από πάνω μου να φύγουν, μέχρι να ελευθερώσει το πόδι μου που ήταν σφηνωμένο σε δύο καρέκλες. Ηταν δύσκολο. Ηξερα ότι πρέπει να σωθώ». Εκανε ακόμα λόγο για «μυρωδιά που δεν έχει συναντήσει ξανά».
Κλείνοντας, χαρακτήρισε «έγκλημα που δεν έπρεπε να γίνει ποτέ» όσα συνέβησαν το βράδυ της 28/2/2023 και δεν παρέλειψε να εκφράσει την οργή της για όσα ακολούθησαν. Στη συνέχεια κατέθεσε ο σύζυγός της, Σταύρος Πέτκος. «Νιώθω τυχερός που κατόρθωσα να βγω από την τρομερή σύγκρουση και επέζησα. Ευχαριστώ τον Θεό που με βοήθησε. Κατά τη γνώμη μου οφείλεται (σ.σ. το δυστύχημα) στις εταιρείες διαχείρισης του σιδηροδρόμου και τις ελλείψεις», είπε στην κατάθεσή του.
Τελευταίοι κατέθεσαν οι επιβαίνοντες στο δεύτερο βαγόνι, Δημήτρης Κωσταρέλος, 24 ετών, και Κώστας Τοπουζίδης, 25 ετών. Ο πρώτος ανέφερε, μεταξύ άλλων, πως «μετά τη σύγκρουση χτυπούσα παντού, έπεσα πάνω στον Κωνσταντίνο Τοπουζίδη. Χτύπησε ένα αεράκι και μπήκε όλος ο καπνός μέσα στο βαγόνι από τη φωτιά. Μύριζε πλαστικά, άνθρωποι ίσως. Μια μυρωδιά που δεν την έχω ξαναμυρίσει».
Tα «χαμένα» βίντεο
Ο 25χρονος Κωνσταντίνος Τοπουζίδης μίλησε για τη «φωτιά που δυνάμωνε, το καταλάβαινα» και για «διάφορες μυρωδιές» που δεν μπόρεσε να προσδιορίσει επειδή «είχα εισπνεύσει καπνό που είχε γεμίσει το βαγόνι». Να σημειωθεί πως οι περισσότεροι μάρτυρες μίλησαν με σιγουριά για ολιγόχρονη στάση της επιβατικής αμαξοστοιχίας, μετά την αναχώρησή της από τη Λάρισα, «στο πουθενά», όπως χαρακτηριστικά ανέφεραν.
Η δίκη θα συνεχιστεί την Τετάρτη 18 Νοεμβρίου, με καταθέσεις επιζώντων των Τεμπών. Εν τω μεταξύ στο Β’ Μονομελές Πλημμελειοδικείο Λάρισας, αύριο Παρασκευή, αναμένεται να ξεκινήσει εκ νέου η δίκη για τα «χαμένα» βίντεο της εμπορικής αμαξοστοιχίας.
Υπενθυμίζεται πως είχε διακοπεί στις 2 Απριλίου, όταν η πρόεδρος του δικαστηρίου, όπου εξελισσόταν επί 18 συνεδριάσεις η δίκη, δήλωσε αποχή. Για την υπόθεση έχουν παραπεμφθεί τρία πρόσωπα: ο τότε πρόεδρος του ΟΣΕ, ο τότε διευθύνων σύμβουλος του ΟΣΕ και ο εκπρόσωπος της ιδιωτικής εταιρείας φύλαξης Interstar Security.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr