Μου έστειλε ένα mail η Ιφιγένεια, από τη Θεσσαλονίκη, γράφοντάς μου αρχικά για «τα ρεπορτάζ και σχόλια του αγαπημένου μου Θεσσαλονικιού δημοσιογράφου και συνεργάτη σας Απόστολου Λυκεσά». Καλά, τι να λέμε, ο Απόστολος είναι η ήρεμη δύναμη της εφημερίδας.
Και συνεχίζει η Ιφιγένεια, μπαίνοντας στο κυρίως θέμα: «Ειδικά στο “Press Point” της Δευτέρας 2/11/26 (το οποίο ήταν αφορμή για να επικοινωνήσω) “Ποιος ήταν αυτός, αλήθεια, που σκέφτηκε το άρθρο 23 υπέρ των (fucking) funds;” διατύπωσες γραπτώς και τη δική μου απορία και αγανάκτηση, όπως και πολλών άλλων -φαντάζομαι- ανθρώπων…».
Σας δίνω, λοιπόν, μερικές λέξεις ώστε να εκφραστείτε ελεύθερα και χωρίς περιορισμούς, με ό,τι λόγια θέλετε: Dovalue, Intrum, Cepal, QQuant, Veraltis. Αν κρίνω απ’ όσα μας είχε πει η δικηγόρος Αριάδνη Νούκα στο podcast «Ανάγωγες Κουβέντες» που κάναμε για τα «κόκκινα» δάνεια, οι δανειολήπτες που βρίσκονται σε αυτή την κόκκινη κατηγορία ξεπερνούν τα 2,2 εκατομμύρια. Αυτά δεν είναι πρόσωπα-μονάδες όπως καταλαβαίνετε, είναι σπιτικά, είναι οικογένειες ολόκληρες. Οπότε η μισή Ελλάδα είναι στην ουσία ένα τεράστιο «κόκκινο» δάνειο, με μια θηλιά στον λαιμό. Αλλά κανείς δεν αντιδρά!
Και δεν το κάνουν και σημαία τους τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Επρεπε να έβγαιναν το ΠΑΣΟΚ και ο Αλέξης Τσίπρας και να έλεγαν ότι σε αυτές τις εκλογές δεν θα ασχοληθούμε με τίποτε άλλο, ούτε με την ακρίβεια ακόμα ακόμα, αλλά μόνο με τα fucking funds και τα «κόκκινα» δάνεια. Να έβγαινε ο Τσίπρας και να εξηγούσε πώς θα άλλαζε όλο το πλαίσιο και θα έβαζε φρένο στα funds και τους servicers. Με απλά και κατανοητά λόγια, εξαγγέλλοντας τις τέσσερις-πέντε κινήσεις που θα κάνει αμέσως όταν εκλεγεί.
Σημειώστε και την to the point τροπολογία της Μιλένας Αποστολάκη του ΠΑΣΟΚ που ζήτησε την άμεση κατάργηση του αντίστοιχου άρθρου 23 και στον εξωδικαστικό μηχανισμό. Η απόσυρση συνολικά του άρθρου 23 είναι η ουσία.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr