Τελευταία νέα
Στεγαστική κρίση: Μόλις 3,7% των σπιτιών που πωλούνται στην Αθήνα ξεφεύγουν από τον κανόνα «παλιό και ακριβό» Νίκη Ολυμπιακού 81-75 κατά της Καρδίτσας: «Καθάρισε» ο Τζόσεφ για τους Πειραιώτες Κτίριο Γκίνη: όψη εγκατάλειψης Λογοτεχνικά… Από τη Λιβαδειά στη Σενζέν, ογδόντα χρόνια μετά Στα εγκαίνια του Παλαιού Μουσείου Ακρόπολης τη Δευτέρα ο Κυριάκος Μητσοτάκης Κουφονικολάκου για Γεωργιάδη-Πέτσα: Δεν θα συμφιλιωθούμε με την αλαζονεία και τις ανισότητες Τα προϊόντα μας κοστίζουν ακριβότερα ή φθηνότερα από τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες; Τι απαντούν τα στοιχεία του PosoKanei Δεν υπάρχει νέα Γιάλτα Άλλη μια ψύχραιμη ανασκόπηση από τη Θεώνη Κουφονικολάκου Αντικυβερνητικά πυρά Κουφονικολάκου: «Δεν θα προσαρμοστούμε ποτέ στη διαφθορά σας, και θα τα βγάλουμε πέρα μια χαρά» Δημοσκόπηση Palmos Analysis: Βουτιά της ΝΔ – Μόνο το 13% των νέων την ψηφίζει
Efsyn.gr

Λογοτεχνικά…

Γιατί γράφονται ακόμη λογοτεχνικά βιβλία αφού, στατιστικά, δεν υπάρχουν αναγνώστες; Ματαιοπονούν [ματαιοδοξούν] οι συγγραφείς; Κουβαλάνε καμιά ευθύνη για την πατρίδα και δεν το ξέρουμε; Χαίρονται -μήπως και ηδονίζονται- όταν συνθέτουν τις λέξεις τους, που υποτίθεται αποτυπώνουν τις ιδέες τους; Επιπροσθέτως: τι νόημα έχει όταν ο συγγραφέας πλησιάζει τη συγγραφή σαν ένα απλό τσουρούφλισμα και όχι σαν ολοκαύτωμα; Εάν δεν υπάρχει [είπαμε: δεν υπάρχει] αναγνωστικό κοινό, τότε ο συγγραφέας βαράει τ’ άλογα και δεν πειράζει εάν νομίζει ότι πράττει κάτι σπουδαίο για τον εαυτό του και την ανθρωπότητα –για δες κίνητρα!
Ισως κάθε εποχή -ποιος ξέρει;- να θέλει τους συγγραφείς της, όσο υποτονική και βεβαρβαρωμένη κι αν είναι. Ετσι είναι οι εποχές όσο κι αν διαστίζονται από τραγικά γεγονότα, όσο κι αν φαίνονται διαφορετικές η μία από την άλλη· ευφυείς, ακόμη και μεγαλοφυείς πάντα εμφανίζονται σε κάθε αιώνα που διανύθηκε. Τι κινεί λοιπόν κάποιον να προστρέξει στη συγγραφή ενός βιβλίου μπορεί να τύχει πολλών απαντήσεων [ερμηνειών]. Οι ρίζες του, π.χ., η παιδική του ηλικία, το γονεϊκό και κοινωνικό περιβάλλον, η πολιτική κατάσταση, η βίαιη μετακίνηση πληθυσμών, η απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου, η μιζέρια και η ηλιθιότητα, ίσως, του λαού της εποχής –και του λαού των αφηγήσεων. Δύσμοιροι λαοί, ανοικονόμητοι, εδώ και αιώνες.
Μπορεί επίσης να εμπνεύσει τον συγγραφέα ένας λοιμός, ένας λιμός, ένας σεισμός, πλημμύρες και πυρκαγιές –και βεβαίως οι πόλεμοι.Κατανοητά, ίσως, όλα τούτα. Και όμως, λέμε ότι είμαστε Ελληνες χωρίς να πολυγνωρίζουμε τον πρωτοέλληνα, τον Ομηρο –αλλά τι σημασία έχει αυτό από την πορεία προς τα εμπρός (;) για την παροντική μας πολιτικά, οικονομικά και πολιτισμικά ύπαρξη; Ουδεμία σχεδόν. Γιατί έως πότε θα μας διασώζουν οι αρχαίοι; Εχουν τα μυθιστορήματα την… ιστορία τους.
Μεγάλη, αξιοθαύμαστη η ευρωπαϊκή λογοτεχνία τους τρεις τελευταίους αιώνες έως και τα μέσα του εικοστού. «Κάποτε η λογοτεχνία φαινόταν να είναι το παν» σημειώνει κάπου ο Πολωνός Ρίσαρντ Καπισίνσκι, τότε που ταξίδευε με τα βιβλία του Ηρόδοτου υπό μάλης. «Οι άνθρωποι αναζητούσαν σ’ αυτήν μια δύναμη για ζωή, έψαχναν οδοδείκτες, δράματα». Εσκαβαν δηλαδή μέσα τους, ίσως για να ανακαλύψουν εκεί τα χρυσοφόρα πετρώματα που δεν είχαν στον καθημερινό τους βίο. Γιατί χρυσοφόρα; Γιατί το σκότος των μύχιων όταν βγαίνει στην επιφάνεια, στον νου, γίνεται φως, Πώς είναι αυτό δυνατό; Οι συγγραφείς κοκορεύονται ότι μόνο αυτοί ξέρουν. Ανά πάσα στιγμή τονίζουν, εμφαντικά δε, ότι μόνο αυτοί είναι οι καλοί, οι καλύτεροι ψυχολόγοι και στο τέλος το πιστεύουν κιόλας. Βουτάνε, λένε, στα βαθιά της σωματοψυχής στρώματα και αναδύονται ακέραιοι –έτσι λένε οι πολλοί. Παλεύουν με τη φιλοσοφία προτού προλάβουν να γίνουν ποιητές! Κομπορρημονούν. Γίνονται δάσκαλοι, σοφοί –άντρες και γυναίκες. Στη χώρα –και παντού.
Ο ψυχισμός δεν λέει να αλλάξει χιλιετίες τώρα, επιμένουν εντούτοις, κλασαυχενιζόμενοι πάντα, ότι κάθε μυθιστόρημα φωτίζει τους ανθρώπους και την εποχή τους· αρκετοί θεωρούν ότι υπερασπίζονται τη δομή, την κουλτούρα και την ίδια την ιστορία της χώρας, ότι σηκώνουν στις πλάτες τους το βάρος της –για φαντάσου. Και ας μη βλέπουν χρυσοσταλίδες στα βλέφαρα των μωρών που κοιμούνται.

Διαβάστε περισσότερα

Διαβάστε επίσης...