Ετοιμαστείτε για ένα πολιτικό «τρενάκι του λούνα παρκ», αναφέρει σε ανάλυσή του το Politico μετά τη σαρωτική νίκη των Δημοκρατικών στις ενδιάμεσες εκλογές των ΗΠΑ.
Μετά την επικράτησή τους τόσο στη Γερουσία όσο και στη Βουλή των Αντιπροσώπων, οι Δημοκρατικοί είναι αποφασισμένοι να ερευνήσουν τα πάντα σχετικά με τα γεγονότα της τελευταίας διετίας της διακυβέρνησης Τραμπ.
«Βρείτε δικηγόρους», προειδοποίησε τις πρώτες πρωινές ώρες της Τετάρτης ο βουλευτής από την Καλιφόρνια, Ρόμπερτ Γκαρσία, ο οποίος πιθανότατα θα αναλάβει την προεδρία της Επιτροπής Εποπτείας της Βουλής.
Τα αποτελέσματα αναμένεται να δρομολογήσουν έρευνες για τον πόλεμο στο Ιράν, τη λειτουργία του FBI και, φυσικά, τις επιχειρηματικές δραστηριότητες της οικογένειας Τραμπ. Φανταστείτε έναν συνδυασμό του σκανδάλου Whitewater επί Μπιλ Κλίντον και της πρώτης διαδικασίας παραπομπής του Τραμπ, με μια δόση από την υπόθεση «Ιράν-Κόντρα» – ένα μεγάλο πολιτικό σκάνδαλο στις ΗΠΑ κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του Ρόναλντ Ρίγκαν.
Πώς θα επηρεάσουν όμως την Ευρώπη αυτές οι ραγδαίες πολιτικές ανακατατάξεις; Από τις τιμές της ενέργειας μέχρι τον πόλεμο στην Ουκρανία, είναι πολλά αυτά που διακυβεύονται για τη Γηραιά Ήπειρο από τις εξελίξεις στην Ουάσιγκτον.
Ακολουθούν πέντε σημεία που, σύμφωνα με το Politico χρήζουν προσοχής:
1. Η Ευρώπη κινδυνεύει να βρεθεί στο επίκεντρο της δυσαρέσκειας του Τραμπ
Ορισμένοι έμπειροι αναλυτές θεωρούν ότι αυτό δεν είναι απλώς πιθανό, αλλά εξαιρετικά πιθανό. «Πρέπει να προετοιμαστούμε όχι για πιο αρμονικές διατλαντικές σχέσεις, αλλά για μεγαλύτερη οξύτητα, καθώς και για ακόμη περισσότερες απαιτήσεις του Τραμπ προς την Ευρώπη», προειδοποίησε ο Βόλφγκανγκ Ίσινγκερ, βετεράνος Γερμανός διπλωμάτης και επί μακρόν πρόεδρος της Διάσκεψης του Μονάχου για την Ασφάλεια.
Οι Δημοκρατικοί θα έχουν περισσότερες ευκαιρίες να αμφισβητήσουν τον Τραμπ μέσω των διαδικασιών έγκρισης δαπανών, καθώς και υιοθετώντας μια πιο επιθετική στάση σε ακροάσεις και έρευνες. Είναι επίσης πιθανό να θέσουν αυστηρότερους όρους σε νομοσχέδια που επιθυμεί ο Λευκός Οίκος.
Ωστόσο, ένας Αμερικανός πρόεδρος διαθέτει σημαντικά συνταγματικά περιθώρια ελιγμών στην εξωτερική πολιτική, τη διπλωματία, την εθνική ασφάλεια και την εμπορική πολιτική. Ο Τραμπ δεν δίστασε, μάλιστα, να διευρύνει περαιτέρω την εξουσία του, κάνοντας χρήση προεδρικών διαταγμάτων και επιστρατεύοντας νέους και αμφιλεγόμενους νομικούς ελιγμούς για να παρακάμψει το Κογκρέσο.
«[Ο Τραμπ] ηγείται των ενόπλων δυνάμεων. Ελέγχει τους δασμούς και τις εμπορικές συμφωνίες. Διαθέτει το βήμα για να επιβάλλει την ατζέντα του. Ακόμη κι αν οι Δημοκρατικοί ελέγχουν και τα δύο σώματα του Κογκρέσου, εκείνος μπορεί να ασκήσει βέτο σε νομοσχέδια», δήλωσε στο Brussels Playbook ο Φιλ Γκόρντον, πρώην σύμβουλος εθνικής ασφαλείας της πρώην αντιπροέδρου Κάμαλα Χάρις.
Να αναμένετε περαιτέρω αντιπαραθέσεις, επισημαίνει το Politico. Ο Τραμπ πιθανότατα θα θελήσει να αποδείξει ότι παραμένει το «αφεντικό» και κυρίαρχος του κόσμου και θα έχει περισσότερες ευκαιρίες να το πράξει αυτό στη διεθνή σκηνή. Η Ευρώπη βρίσκεται εδώ και καιρό στο στόχαστρό του, καθώς και στο στόχαστρο των ένθερμων υποστηρικτών του κινήματος MAGA, οι οποίοι χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για την ήπειρο, ισχυριζόμενοι ότι θέλουν να σώσουν την Ευρώπη από τον εαυτό της.
Τώρα, έχουν στη διάθεσή τους μόλις δύο χρόνια για να το επιτύχουν και θα πατήσουν…τέρμα το γκάζι.
2. Περιθώριο «ανάσας» για την Ουκρανία
Οι περισσότεροι κορυφαίοι Δημοκρατικοί έχουν ταχθεί σταθερά υπέρ της αποστολής βοήθειας στην Ουκρανία, παρουσιάζοντάς την ως υπεράσπιση της παγκόσμιας δημοκρατίας και του διεθνούς δικαίου – αλλά και ως ζήτημα που εξυπηρετεί τα συμφέροντα εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ.
Οι Δημοκρατικοί μπορούν να αρχίσουν να διαμορφώνουν τις συνθήκες για την παροχή βοήθειας στην Ουκρανία. Ωστόσο, μην «περιμένετε άμεση σωτηρία για τον Ζελένσκι», επισημαίνει η Μπρόνγουεν Μάντοξ, διευθύντρια της βρετανικής δεξαμενής σκέψης Chatham House.
«Διότι, ακόμη κι αν οι Δημοκρατικοί αποφασίσουν να αρχίσουν να στέλνουν περισσότερα εφόδια στο Κίεβο – συμπεριλαμβανομένων χρημάτων – θα χρειαστούν πραγματικά μήνες, ίσως και χρόνια, για να υλοποιηθεί αυτό στην πράξη», δήλωσε.
Η Ουκρανία χρειάζεται άμεση βοήθεια, και συγκεκριμένα πυραύλους Patriot για την αεράμυνά της, προκειμένου να αντέξει τον φετινό χειμώνα εν μέσω των συνεχιζόμενων ρωσικών βομβαρδισμών.
3. Μια ειρηνευτική συμφωνία α λα Τραμπ
Ο Τραμπ αυτοπροβάλλεται ως ο «πρόεδρος της ειρήνης» και διατείνεται με έμφαση ότι έδωσε τέλος σε οκτώ διεθνείς συγκρούσεις.
Έχει δηλώσει ότι η περίπτωση της Ουκρανίας θα έπρεπε να είναι η ευκολότερη για την επίτευξη ειρηνευτικής συμφωνίας, ενώ ολοένα και συχνότερα επιρρίπτει ευθύνες στον πρόεδρο της χώρας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, για το γεγονός ότι αυτό δεν έχει συμβεί ακόμα.
Ο πρώην Αμερικανός διπλωμάτης Κερτ Βόλκερ εκτιμά ότι ο Τραμπ θα αγνοήσει τις αντιδράσεις του Κιέβου και των Ευρωπαίων συμμάχων και «θα ξεκινήσει την άρση των κυρώσεων και τη σύναψη επιχειρηματικών συμφωνιών με τη Ρωσία».
Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά: «Μπορώ κάλλιστα να τον φανταστώ να ενεργεί μονομερώς, δίνοντας εντολή στο αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών να μην εφαρμόζει τις κυρώσεις, ενώ παράλληλα θα επιδιώκει νέες συμφωνίες με τη Ρωσία στον τομέα της ενέργειας. Έχει συζητήσει με τον Πούτιν το ενδεχόμενο να επιστρέψουν οι μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι στη Ρωσία».
Όσον αφορά το ΝАТО και την υλοποίηση των απειλών για μείωση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην ευρωπαϊκή ήπειρο, ο Βόλκερ εκτιμά ότι ο Τραμπ απλώς «γαβγίζει χωρίς να δαγκώνει».
«Στο θέμα του ΝΑΤΟ, δεν πιστεύω ότι θα υπάρξουν σημαντικές αλλαγές, είτε πρόκειται για αποχώρηση από τη Συμμαχία είτε για μείωση των δυνάμεων. Ο Τραμπ είναι ουσιαστικά μόνος του σε αυτό το ζήτημα εντός των ΗΠΑ – δεν έχει τη στήριξη ούτε των Δημοκρατικών, ούτε των Ρεπουμπλικανών, ούτε του Κογκρέσου, ούτε των μέσων ενημέρωσης», προσθέτει.
4. Πτώση στις τιμές της ενέργειας
Θα υποχωρήσουν οι τιμές της ενέργειας; Μην ποντάρετε σε αυτό, λέει το Politico. Τη Δευτέρα, οι τιμές του πετρελαίου σημείωσαν τη μεγαλύτερη πτώση τους από τον Αύγουστο – αν και το αργό τύπου Μπρεντ – βασικός διεθνής δείκτης αναφοράς – εξακολουθούσε να διαπραγματεύεται στα 108 δολάρια το βαρέλι.
Εκτός εάν ο Τραμπ επιτύχει μια ειρηνευτική συμφωνία με την Τεχεράνη για το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, το παρατεταμένο ενεργειακό σοκ – το οποίο εκτοξεύει το κόστος ενέργειας στην Ευρώπη και επιδεινώνει την κρίση κόστους ζωής – θα συνεχιστεί, επηρεάζοντας καθοριστικά την ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή.
Όσον αφορά τις αεροπορικές μεταφορές και τον κλάδο των αερομεταφορών, ο διευθύνων σύμβουλος της Ryanair, Μάικλ Ο’ Λίρι, προειδοποίησε ότι, χωρίς συμφωνία, ο κλάδος θα βρεθεί αντιμέτωπος με «μια πραγματική κρίση μέχρι τον ερχόμενο Μάρτιο ή Απρίλιο».
Ο Τραμπ βρίσκεται αντιμέτωπος με δύσκολες επιλογές σε ό,τι αφορά το Ιράν: είτε να επανεκκινήσει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, ελπίζοντας ότι οι Ιρανοί θα υποχωρήσουν ή ότι το θεοκρατικό καθεστώς θα καταρρεύσει, είτε να υποχωρήσει ο ίδιος, είτε να αποστασιοποιηθεί, δηλώνοντας ότι το πρόβλημα θα πρέπει να λυθεί από άλλους – δηλαδή από τους Ευρωπαίους ή τους Ασιάτες.
Η επανέναρξη των στρατιωτικών επιχειρήσεων, σε συνδυασμό με μια περαιτέρω εκτίναξη των τιμών ενέργειας, θα ήταν εξαιρετικά αντιδημοφιλής στις ΗΠΑ, ωστόσο η εκλογική ζημιά έχει ήδη γίνει.
5. Σκέτο χάος και ελάχιστος χρόνος για οτιδήποτε άλλο
Υπάρχει επίσης το ενδεχόμενο οι ΗΠΑ να απορροφηθούν τόσο πολύ από την πολιτική σύγκρουση στην Ουάσιγκτον, ώστε ούτε ο Τραμπ ούτε οι Δημοκρατικοί να έχουν χρόνο για οτιδήποτε άλλο – συμπεριλαμβανομένης της εξωτερικής πολιτικής.
Η πρώην Αντιπρόεδρος Κάμαλα Χάρις προειδοποίησε, σε podcast τον περασμένο μήνα, ότι οι Δημοκρατικοί δεν θα έπρεπε να επιχειρήσουν ξανά την παραπομπή του Τραμπ, λέγοντας ότι «δεν είναι και τόσο καλή» αυτή η ιδέα.
Ο Ραμ Εμάνουελ, πρώην δήμαρχος του Σικάγο, προέτρεψε τους Δημοκρατικούς να αποφύγουν τις «αψιμαχίες» και να εστιάσουν τις νομοθετικές τους προτεραιότητες στο ζήτημα της οικονομικής προσιτότητας, στην αύξηση του ομοσπονδιακού κατώτατου μισθού και στη θέσπιση νέων κανόνων δεοντολογίας και για τις τρεις εξουσίες της διακυβέρνησης.
Παρά τις εκκλήσεις αυτές, ήταν λίγες οι φορές που Ουάσιγκτον κατάφερε στο παρελθόν να αποφύγει τις σφοδρές εσωτερικές συγκρούσεις.
Και η πολιτική αυτή «αιμορραγία» είναι πιθανό να εξαπλωθεί παντού, με ορισμένες από τις εντονότερες αντιπαραθέσεις να λαμβάνουν χώρα στο εσωτερικό του κάθε κόμματος, προβλέπει ο Τζον Φ. Χάρις από το Politico.
«Και τα δύο μεγάλα κόμματα βρίσκονται αντιμέτωπα με κρίσιμα διλήμματα σχετικά με το πώς θα παρουσιαστούν στους ψηφοφόρους στη νέα πολιτική εποχή που θα ακολουθήσει μετά τον Τραμπ», υποστήριξε ο Χάρις.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr