Κάπως έτσι λοιπόν, διάφορα ΜΜΕ στην Ελλάδα βρέθηκαν ξαφνικά να γράφουν για την παραίτηση της Κίμπερλι Γκιλφόιλ από τη θέση της. Και λέω ξαφνικά γιατί μέχρι και την παραίτηση δεν έγραφαν τίποτε, το παραμικρό. Για τις δουλειές που άνοιξε στην Ελλάδα. Αν ένας αναγνώστης είχε επιλέξει (ή είχε βρεθεί) να ενημερώνεται από συγκεκριμένα ΜΜΕ, η είδηση της παραίτησης θα τον βάρεσε κατακούτελα. «Μα τι συνέβη ξαφνικά και ολόκληρη πρέσβης είδε την πόρτα της εξόδου;», θα αναρωτιόταν έκπληκτος που δεν θα είχε πάρει χαμπάρι τίποτε.
Ας σοβαρευτούμε όμως, εννοείται πως πλέον καμία είδηση δεν εξαφανίζεται. Τόσο τα media που είναι πάρα πολλά όσο και τα social media που είναι κατακλυσμός κανονικός δεν αφήνουν τίποτε στο σκοτάδι. Χάνεσαι βέβαια μέσα στον ωκεανό της πληροφορίας, αληθινής ή fake, αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση.
Πολλά ΜΜΕ λοιπόν είχαν «θάψει» τις τελευταίες δύο εβδομάδες το θέμα της Γκιλφόιλ και των δουλειών που έκανε στην Ελλάδα. Και δεν ήταν μόνο τα ΜΜΕ, αλλά και πολιτικοί μας, της κυβέρνησης 100% αλλά και της αντιπολίτευσης σε μεγάλο ποσοστό – πολύ αναιμικές αντιδράσεις, μόνο ο Αλέξης Χαρίτσης το σήκωσε πρώτος το θέμα (και η Ελενα Ακρίτα μαζί), για να ακολουθήσουν και οι υπόλοιποι, καθυστερημένα.
Το σίγουρο είναι, επαναλαμβάνω, ότι τίποτε δεν μένει κρυφό. Οπότε όσα ΜΜΕ αποφασίζουν, για δικούς τους λόγους, να μην παίξουν μια (μεγάλη) είδηση, το μόνο που καταφέρνουν είναι να πλήξουν την αξιοπιστία τους.
H Wall Street Journal, από την άλλη, μας έδειξε τι σημαίνει δημοσιογραφία. Το γράφαμε εδώ στο Press Point από την πρώτη στιγμή που «έσκασε» το θέμα: οι δύο από τους τέσσερις συντάκτες του ρεπορτάζ έχουν βραβευτεί με Πούλιτζερ. Παρ’ όλα αυτά κάποιοι έσπευσαν να μιλήσουν ακόμα και για fake news. Οι καψεροί. Οσο θυμάμαι δε τον Παύλο Μαρινάκη να μασάει τα λόγια του στο briefing. Να το διαψεύδει και ταυτόχρονα να μην…
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr