«Οι ρόλοι που παίζουμε δεν έχουν πάντα στοιχεία δικά μας. Ως γυναίκα ταυτίστηκα πολύ. Kαι το κατάφερα αυτό με πολύ πόνο. Εφευγα κάθε φορά συντετριμμένη από τις πρόβες»: η Αλεξάνδρα Παλαιολόγου μάς περιγράφει τη διαδρομή που χρειάστηκε να διανύσει ώστε να προσεγγίσει υποκριτικά την ηρωίδα που υποδύεται ξανά από 24 Σεπτεμβρίου στο ΚΘΒΕ, τη Μέριλιν Μονρόε.
«Δεν υπήρχε λόγος να εστιάσουμε στη φωτεινή πλευρά της Μέριλιν. Το θέμα είναι τι υπάρχει πίσω από αυτό. Στόχος μας δεν είναι να αναδείξουμε το σεξ σίμπολ που, ok, ήταν. Αλλά τα σκοτάδια της που είναι και πάρα πολλά» λέει για τον μύθο του Χόλιγουντ που εκατό χρόνια μετά τη γέννησή του δεν έχει σταματήσει να απασχολεί.
«Ψάξαμε ό,τι υπάρχει και δεν υπάρχει για τη Μέριλιν. Διαβάσαμε ό,τι υπάρχει και δεν υπάρχει. Μέχρι και με τους φακέλους του FBI ασχοληθήκαμε. Κάναμε μια ολόπλευρη και σε βάθος έρευνα σε αυτό το πλάσμα που λέγεται Μέριλιν Μονρόε».
Αποτέλεσμα αυτής της μελέτης, η παράσταση «Φάκελος Μέριλιν Μονρόε: Κωδικός Erase» σε κείμενο Ροδής Στεφανίδου και σκηνοθεσία Ενκε Φεζολλάρι, που έπειτα από μια σύντομη πρώτη παρουσίαση επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη και συγκεκριμένα στο Φουαγέ της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών για έναν νέο κύκλο παραστάσεων.
«Ανακαλύψαμε πράγματα που δεν τα γνωρίζαμε. Οπως για παράδειγμα ότι ήθελε απεγνωσμένα να κάνει παιδί και δεν μπορούσε. Είχε πολλές αποβολές» μας λέει και συμπληρώνει: «Η Μέριλιν ονειρευόταν μια αγάπη. Δεν το είχε νιώσει ποτέ αυτό από παιδί, ώστε να καταφέρει να κάνει μια υγιή σχέση. Ολες της οι σχέσεις με τον έναν ή τον άλλον τρόπο ήταν κακοποιητικές σχέσεις».
Αυτό ήταν ένα πρώτο νήμα από το οποίο άρχισε η ίδια να ξετυλίγει το κουβάρι. «Οποιαδήποτε γυναίκα σε κάποιο κομμάτι ταυτίζεται με τη Μέριλιν. Σίγουρα όλες μας, είτε σε μεγάλη έκταση είτε σε πιο μικρή, έχουμε δεχτεί κακοποίηση με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Ακόμα και από την ίδια την πατριαρχική κοινωνία».
Εκκινώντας από τη νύχτα του θανάτου της η ζωή της Μέριλιν στην παράσταση ζωντανεύει μέσα από αφηγήσεις και μαρτυρίες, «στήνεται ένα γαϊτανάκι προσώπων, ρόλων, με άχρονη αλληλουχία γεγονότων και συμβάντων» όπως χαρακτηριστικά σημειώνει ο σκηνοθέτης.
Δεν είναι η πρώτη φορά που η Αλεξάνδρα Παλαιολόγου συνεργάζεται με τον Ενκε Φεζολλάρι. Μαζί είχαν παρουσιάσει δύο αυτοβιογραφικές ιστορίες της Λιλής Ζωγράφου. «Μας ενδιαφέρουν πολύ οι γυναίκες» συμπεραίνει. Και αυτή τη φορά δούλεψαν πολύ σωματικά. «Υπάρχει μια σκηνή βιασμού της Μέριλιν, όταν ήταν οκτώ ετών, η οποία παρουσιάζεται με πολύ ιδιαίτερο τρόπο, κατά την άποψή μου πολύ πιο ισχυρό από την αναπαράσταση. Το δείχνουμε αλλά χωρίς να το δείχνουμε». Μαζί της επί σκηνής ο ηθοποιός Χρήστος Παπαδημητρίου επωμίζεται όλους τους υπόλοιπους ρόλους: τη μητέρα της Μέριλιν, τον ιατροδικαστή, τους τρεις συζύγους της κ.ά.
Οσο για τις αντιδράσεις του κοινού στον περσινό πρώτο κύκλο παραστάσεων; «Στα 80 λεπτά της διάρκειας δεν ακουγόταν κιχ. Στο τέλος πάντα υπήρχε μια παύση πριν από το χειροκρότημα. Ηταν σαν γροθιά στο στομάχι. Η οδηγία του σκηνοθέτη είναι να μην κλαίω στη διάρκεια της παράστασης, δεν είναι και ωραίο. Πολλές φορές στην υπόκλιση ξέσπαγα σε κλάματα με σπασμούς. Οι θεατές -ορισμένοι το είχαν δει οκτώ φορές- νόμιζαν πως είναι εύρημα».
Η παράσταση μετά τη Θεσσαλονίκη θα παρουσιαστεί και στην Αθήνα, σε χώρο και ημερομηνία που θα ανακοινωθούν προσεχώς.
info: Από τις 24 Σεπτεμβρίου στις 9 μ.μ. στο Φουαγέ του Θεάτρου Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, Θεσσαλονίκη www.ntng.gr
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr