16/05/2026 6:29 μμ.
αναρχικοί, provos, beatniks, πλατειακοί, ψαλιδοχέρηδες, φυλακόβιοι, λιτοί στυλίτες του Σιμεών, μάγοι, πασιφιστές, πατατοφάγοι, τσαρλατάνοι, φιλόσοφοι, μικροβιοπαθείς, ανώτατοι εκπαιδευτές των αλόγων της βασίλισσας, χαοτικοί , χορτοφάγοι, συνδικαλιστές, αγιοβασίληδες, νηπιαγωγοί, αγκιτάτορες, πυρομανείς, βοηθοί βοηθών, ξύστες και συφιλιδικοί, κρυφομπάτσοι, και άλλοι χυδαιοχλικοί. Το Provo έχει κάτι ενάντια στον καπιταλισμό, τον κομμουνισμό, τον φασισμό, την γραφειοκρατία, τον μιλιταρισμό, τον επαγγελματισμό, τον δογματισμό, και τον αυταρχισμό. Το Provo δεν μπορεί παρά να επιλέξει μεταξύ της απελπισίας, της αντίστασης και του υποταγμένου αφανισμού. Το Provo καλεί σε αντίσταση οπουδήποτε είναι εφικτό. Το Provo συνειδητοποιεί ότι θα χάσει στο τέλος, αλλά δεν μπορεί να προσπεράσει την ευκαιρία να κάνει μια τουλάχιστον ακόμη εγκάρδια προσπάθεια να προκαλέσει την κοινωνία. Το Provo θεωρεί την αναρχία ως την πηγή της αντιστασιακής έμπνευσης. Το Provo θέλει να αναβιώσει την αναρχία και να την διδάξει στους νέους. Το Provo είναι μια εικόνα. Provo #12
Κατά την διάρκεια της πολιτικής και κοινωνικής αναταραχής της δεκαετίας του 1960 ένας αριθμός ριζοσπαστικών ομάδων αναπτύχθηκε επιδιώκοντας όχι απλά να μεταρρυθμίσει ή να αναδομήσει την κοινωνία, αλλά να την μεταμορφώσει συνολικά. Μεταξύ εκείνων που υποκινούσαν την «επανάσταση της καθημερινής ζωής» ήταν οι Γάλλοι Καταστασιακοί, οι Ολλανδοί Provos, οι Diggers του Σαν Φρανσίσκο και μια μικρή ομάδα στην Νέα Υόρκη με το όνομα Black Mask η οποία αργότερα εξελίχθηκε στην The Family (γνωστή και ως Up Against The Wall Motherfucker, The Motherfuckers και UAW/MF).
Έχοντας ξεκινήσει με μια σειρά αυθόρμητων εκδηλώσεων σε δημόσιους χώρους η Black Mask ανακοίνωσε την άφιξη της με μια δράση που έκλεισε το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (MOMA) το 1966. Σκοπεύοντας πάντα να σπρώξουν τους εαυτούς τους, και εκείνους γύρω τους, παραπέρα προς την έννοια της «Ολικής Επανάστασης» η ομάδα, μέσω των δράσεων της και του περιοδικού Black Mask, μετατόπισαν την πρακτική και την κριτική τους πέρα από τον κόσμο της τέχνης το 1967 ώστε να προκαλέσουν την αναπτυσσόμενη αντικουλτούρα και τα φοιτητικά κινήματα.
Εξελισσόμενοι στην The Family το 1968 τα πρώην μέλη της Black Mask αναμείχθηκαν συναισθηματικά με την ριζοσπαστική πολιτική, τα σπίτια για άραγμα και την ζωή στον δρόμο στο Lower East Side. Ως «παιδιά των λουλουδιών με αγκάθια» διέθεταν μια φλογισμένη ρητορική που πήγε το σύνθημα του «Είμαστε οι εκείνοι που οι γονείς μάς μας προειδοποιήσαν να αποφύγουμε» ως την λογική του κατάληξη. Αναφερόμενοι στους εαυτούς τους ως «συμμορία δρόμου με ανάλυση» η UAW/MF προέβλεψε την μαχητική έξαρση της Νέας Αριστεράς στα τέλη της δεκαετίας του ’60 ενώ ταυτόχρονα απέρριπταν την άνευ όρων υποστήριξη των συνομήλικων τους προς τους εξουσιαστές στο εσωτερικό και το εξωτερικό.
Ως ομάδες κρούσης για τον ψυχεδελικό αντι-καπιταλισμό οι The Family διακρίθηκαν παρακινώντας τα πάντα στα όρια τους. Ακόμη και το «αδύνατον να δημοσιευθεί» (όπως αναφέρονταν στους New York Times) όνομα της ομάδας προκαλούσε σεισμικές δονήσεις. Σε μια περίπτωση το Ανώτατο Δικαστήριο υποχρέωσε το Πανεπιστήμιο του Μισσούρι να επαναπροσλάβει την Barbara Papish με βάση ότι η εκ μέρους της ανατύπωση ενός άρθρου για την UAW/MF με τίτλο «Motherfucker» στην πανεπιστημιακή εφημερίδα αποτελούσε προστατευόμενη ελευθερία του λόγου σύμφωνα με το Πρώτο Άρθο (του συντάγματος των ΗΠΑ). Σε μια άλλη ο εκδότης της Daily Cardinal αψήφησε μια προσπάθεια από το Πανεπιστήμιο του Ουϊσκόνσιν να τον απολύσει για την χρήση «απρεπούς γλώσσας» σε ένα άρθρο που ανέφερε την συμμετοχή των Motherfuckers σε ένα συνέδριο του SDS (Φοιτητές για μια Δημοκρατική Κοινωνία). Με την ανατύπωση ενός αριθμού δοκιμίων από την σχολή Αγγλικής φιλολογίας του πανεπιστημίου, που περιλάμβανε έργα από τον Shakespeare, τον Mailer και τον Joyce, τα οποία ανέφεραν περισσότερες βρισιές και χυδαιότητες από το αρχικό του άρθρο εξανάγκασε τις πανεπιστημιακές αρχές σε υποχώρηση. Καθόλου παράδοξα η εφημερίδα του Πανεπιστημίου της Πολιτείας του Μίσιγκαν υποχρεώθηκε σε περικοπή στην χρηματοδότηση της για την χρήση του «Motherfucker» στα δικά της άρθρα για το σκάνδαλο στο Ουϊσκόνσιν. Παρά την τακτική χρήση βρισιών στα ψεύτικα δελτία τύπου, τις επιστολές και τις εφημερίδες τους που αποσκοπούσαν στην δυσφήμηση και την υποκίνηση προβλημάτων στο εσωτερικό της ριζοσπαστικής αριστεράς, οι πράκτορες του FBI, φοβούμενοι την οργή του φημισμένα υποκριτή J Edgar Hoover, ξέπλεναν συχνά τις αναφορές τους αφαιρώντας τον πλήρη τίτλο της UAW/MF.
Αν και πιο απασχολημένοι με τα μέρα προς μέρα ζητήματα της λειτουργίας των καταλήψεων, των τσαμπουκάδων με την αστυνομία, των πάρτυ και της πρόκλησης των συνομήλικων τους να πάνε ακόμη «παραπέρα» οι Motherfuckers κατάφεραν να αφήσουν πίσω τους ένα σημαντικό σώμα δουλειάς συμπεριλαμβανομένων αφισών και μπροσούρων (μια από τις οποίες «δανείστηκαν» οι Jefferson Airplane για τους στίχους του «We Can Be Together»). Η πλειοψηφία τους ήταν αυθόρμητες προσπάθειες που εμφανίστηκαν για λίγο στον δρόμο χωρίς να ξαναειδωθούν ποτέ αν και ένας αριθμός από αυτές τυπώθηκαν στις σελίδες του The Rat, μια απο τις πολλές underground εφημερίδες της Νέας Υόρκης. Παρά την εντυπωσιακή παραγωγικότητα τους και τον προβοκατόρικο ρόλο τους σε κάποια από τα πιο φημισμένα γεγονότα της εποχής η αποστροφή της The Family για τα media σήμαινε ότι οι ιδέες και οι δράσεις τους παραμένουν ελάχιστα γνωστές στους σύγχρονους ριζοσπαστικούς κύκλους.
Tο ανθολόγιο αυτό συμπεριλαμβάνει μεγάλο μέρος από το υπάρχον υλικό που δημιούργησαν οι UAW/MF (κάποιο από αυτό αδημοσίευτο αλλού) καθώς και μερικά άρθρα που βοηθούν στην κατανόηση της συνάφειας της δουλειάς και των δράσεων τους. Στο αρχικό άρθρο ο ιστορικός John McMillan σκιαγραφεί την ιστορία της The Family και του τρόπου με τον οποίο γνώρισε το ιδρυτικό της μέλος Ben Morea ενώ σε μια διευρυμένη συνέντευξη ο ίδιος ο Morea συζητά για τις δράσεις στις οποίες συμμετείχε η ομάδα καθώς και τις βασικές τους ιδέες. Τέλος και ακόμη πιο σημαντικά υπάρχουν οι επανεκτυπώσεις των πρωτότυπων γραπτών και των κολάζ των UAW/MF. Αναμιγνύοντας το καρτουνίστικο χιούμορ με την μυστικιστική ψυχέδελεια και την παθιασμένη ρητορική τα έργα που αναδημοσιεύονται εδώ αποτελούν κάποια από τα πιο σημαντικά της εποχής τους. Αν και βιώνονται καλύτερα στην αρχική τους εκτύπωση όπου η ποιότητα των πρωτότυπων είναι κακή τα γραφιστικά τους έχουν διατηρηθεί άθικτα ώστε να είναι πλήρως κατανοητά και έχουν συμπεριληφθεί ως κείμενα.
Iain McIntyre, 2007.
https://libcom.org/article/against-wall-motherfucker-anthology
περισσότερα σχετικά: Search | libcom.org