Την αντιλαϊκή άποψη ότι το επίδομα ανεργίας δε πρέπει να διαρκεί πάνω από δύο μήνες επιχείρησε να υπερασπιστεί ο πρώην υπουργός της Νέας Δημοκρατίας Μάκης Βορίδης, υποστηρίζοντας πλήρως τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Παύλο Μαρινάκη. «Σπρώχνω ανθρώπους στο γιατί να πάω να δουλέψω εάν έχω τη δυνατότητα να παίρνω χίλια ευρώ το μήνα και να κάθομαι», διερωτήθηκε προκλητικά.Μιλώντας στο Action24, o κ. Βορίδης είπε πως «είναι ξεκάθαρο πως ο κ. Μαρινάκης δεν έλεγε κάτι το οποίο αφορά τους εποχιακά εργαζόμενους», αλλά εστίασε στη στρατηγική επιδομάτων που, όπως υποστήριξε, υιοθετεί ένα τμήμα του πληθυσμού.
Αναφέρθηκε σε μια παραδοξότητα που παρατηρεί στην εικόνα της αγοράς: οι επιχειρήσεις δηλώνουν ότι δεν βρίσκουν προσωπικό, ενώ την ίδια στιγμή η ανεργία βρίσκεται στο 7%.
«Η επιδοματική πολιτική είναι κάτι στην κατεύθυνση στην οποία θα πρέπει να κινηθούμε για να γίνει πιο ορθολογική», δήλωσε, εξηγώντας πως αυτό ακριβώς εννοούσε και ο κ. Μαρινάκης.
Σε μία τραμπικού τύπου συλλογιστική, συνέχισε λέγοντας ότι η σώρευση παράλληλων παροχών δημιουργεί στρεβλώσεις, καθώς πέρα από το επίδομα ανεργίας συνυπάρχουν η επιδότηση ενοικίου, η απαλλαγή στα φάρμακα, η επιδότηση στα μέσα μεταφοράς και τα κοινωνικά φροντιστήρια. «Δεν είναι λογικό αν τα μαζέψω όλα αυτά τα επιδόματα να μου φτιάχνουν χίλια ευρώ το μήνα», είπε ο κ. Βορίδης.
Ισχυρίστηκε ότι τέτοιες περιπτώσεις δημιουργούν αντικίνητρο για την εργασία: «Σπρώχνω ανθρώπους στο γιατί να πάω να δουλέψω εάν έχω τη δυνατότητα να παίρνω χίλια ευρώ το μήνα και να κάθομαι. Άρα λοιπόν εκεί είναι αυτό το οποίο είπε ο κύριος Μαρινάκης».
Παράλληλα, στάθηκε στον κατακερματισμό των αρμοδιοτήτων, καθώς διαφορετικοί φορείς διαχειρίζονται ξεχωριστά το κάθε επίδομα, με αποτέλεσμα να λείπει η συνολική εικόνα για το τελικό ύψος της παροχής.
«Αυτό απαιτεί μια συνολική εργασία η οποία θα τα συνθέσει όλα», υπογράμμισε ο κ. Βορίδης, καταλήγοντας πως «πρέπει να γίνει μια μεγάλη και συνθετική εργασία ώστε να εξορθολογιστεί όλο αυτό το πλαίσιο παροχής που υπάρχει».
ΑΔΕΔΥ: Το επίδομα ανεργίας δεν είναι «δώρο» του κράτους
Νωρίτερα μέσα στη μέρα η ΑΔΕΔΥ δημοσίευσε μια απάντηση στον Παύλο Μαρινάκη σχετικά με την απαράδεκτη δήλωσή του για το επίδομα ανεργίας.
Όπως τόνισε, «η δήλωση αυτή δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μια απλή προσωπική άποψη. Έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά πολιτικών επιλογών που στοχεύουν στην παραπέρα μεταφορά πόρων στους επιχειρηματικούς ομίλους και τη μετατροπή του επιδόματος ανεργίας σε επίδομα εργοδοσίας».
«Η ανεργία δεν είναι επιλογή. Δεν είναι ατομική ευθύνη. Και δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με τιμωρία. Η μείωση του χρόνου επιδότησης στους δύο μήνες θα στερούσε από χιλιάδες ανέργους το στοιχειώδες δίχτυ οικονομικής προστασίας που χρειάζονται μέχρι να βρουν ξανά εργασία.
Θα δημιουργούσε, παράλληλα, τεράστια πίεση στους ανέργους να αποδέχονται οποιαδήποτε εργασία, με οποιονδήποτε μισθό και με οποιουσδήποτε όρους, προκειμένου να εξασφαλίσουν τα στοιχειώδη για την επιβίωσή τους. Και αυτό δεν αφορά μόνο τους ανέργους. Αφορά το σύνολο των εργαζομένων», υπογραμμίσε ακόμα η ΑΔΕΔΥ.
Συμπλήρωσε πως «όσο περισσότερο αποδυναμώνεται η προστασία του ανέργου, τόσο μεγαλύτερη είναι η πίεση προς τον εργαζόμενο να αποδέχεται χαμηλότερους μισθούς, χειρότερους όρους εργασίας και μεγαλύτερη εργοδοτική αυθαιρεσία.
Η αποδυνάμωση του επιδόματος ανεργίας, επομένως, δεν αποτελεί πολιτική ενίσχυσης της εργασίας. Αποτελεί μηχανισμό πίεσης προς την εργασία προς τα κάτω».
«Η προπληρωμένη κάρτα, οι αυστηρότεροι όροι και περιορισμοί, οι ποινές και οι διαγραφές από το μητρώο της ΔΥΠΑ, που έχουν οδηγήσει στο να παίρνει επίδομα ανεργίας ένα πολύ μικρό ποσοστό των ανέργων και συνολικά η λογική της ολοένα και μικρότερης κρατικής ευθύνης απέναντι στους ανέργους συνθέτουν μια πολιτική που απομακρύνεται συνεχώς από την ουσιαστική κοινωνική προστασία.
Την ίδια στιγμή, δεν πρέπει να ξεχνάμε μια κρίσιμη πραγματικότητα:
Το επίδομα ανεργίας δεν είναι “δώρο” του κράτους. Χρηματοδοτείται κυρίως από τις εισφορές των εργαζομένων και αποτελεί δικαίωμα που συνδέεται άμεσα με την εργασία και την κοινωνική ασφάλιση», υπενθύμισε και προσέθεσε:
«Δεν μπορεί, λοιπόν, να παρουσιάζεται ως δημοσιονομικό βάρος που πρέπει να περιοριστεί σε δύο μήνες».
Διαβάστε περισσότερα
Thepressproject.gr