Τη διαμόρφωση ενωτικού ψηφοδελτίου με τίτλο «Αριστερά-Οικολογία» χωρίς αποκλεισμούς, προτείνουν στελέχη της Νέας Αριστεράς και ζητούν να αναληφθούν πρωτοβουλίες διαλόγου και προγραμματικής σύγκλισης.
Με τη συμμετοχή της Νέας Αριστεράς, του ΣΥΡΙΖΑ, του ΜέΡΑ25, των Οικολόγων καθώς και στελεχών που τα τελευταία χρόνια πρωταγωνίστησαν σε κορυφαίες μάχες απέναντι στις πολιτικές της κυβέρνησης και στα κοινωνικά κινήματα.
Το κείμενο κατατέθηκε στην πρόσφατη συνεδρίαση της ΚΕ της Νέας Αριστεράς εν όψει του Συνεδρίου του κόμματος στις 4-6 Δεκεμβρίου 2026.
⇒Υπενθυμίζεται πως στην εν λόγω Κεντρική Επιτροπή αποτυπώθηκε μια σαφώς πλειοψηφική άποψη υπό τον Γαβριήλ Σακελλαρίδη, αλλά και μια μειοψηφική προσέγγιση. Συνοπτικά, η πρώτη θέλει να κρατήσει ανοιχτή την πόρτα προς το ΜέΡΑ25, αλλά όχι προς τον ΣΥΡΙΖΑ, όταν η δεύτερη ευνοεί τη συνεννόηση με την Κουμουνδούρου. Το κείμενο που ακολουθεί προέρχεται από τη μειοψηφική ομάδα στελεχών του κόμματος.
Αναλυτικά το κείμενο:
Συμβολή για την εκλογική τακτική της Νέας Αριστεράς ενόψει των προσεχών εκλογών (εναλλακτική πρόταση)
Η διαμόρφωση με σαφήνεια, έστω και καθυστερημένα, της κατεύθυνσης για την εκλογική τακτική του κόμματος έχει επείγοντα πλέον χαρακτήρα. Όχι μόνο για τον προσανατολισμό της δράσης των δυνάμεών μας το επόμενο διάστημα αλλά κυρίως για να υπάρξει έγκαιρη ενεργοποίηση, συσπείρωση και η μεγαλύτερη δυναμική εφόσον υπάρξει συμφωνία για μια κοινή εκλογική λίστα με άλλες δυνάμεις της Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας χωρίς αποκλεισμούς και με ειλικρινή ενωτική διάθεση.
Στον λίγο χρόνο που μένει πρέπει να διερευνήσουμε, να επιδράσουμε και να ενθαρρύνουμε με ενωτική διάθεση δυνάμεις και στελέχη της Αριστεράς, της Οικολογίας και ανένταχτες δυνάμεις σ’ αυτή την κατεύθυνση. Οι τελευταίες εξελίξεις στον κόσμο και στην Ευρώπη όπου αναπτύσσονται ξανά δυναμικά κινήματα και καταγράφονται ισχυρές νίκες αριστερών και δημοκρατικών δυνάμεων, μας ενθαρρύνουν και μας υποχρεώνουν ταυτόχρονα να πάρουμε ενωτικές πρωτοβουλίες. Η στιγμή είναι ξανά θετική και ελπιδοφόρα
Πέρα από το κεντρικό πολιτικό επίπεδο όπου απαιτούνται συνεργασίες και συγκλίσεις, κρίσιμος μπορεί να είναι ο ρόλος δυνάμεων και προσώπων που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στα κινήματα και στις κινητοποιήσεις της περιόδου. Στο συνδικαλιστικό κίνημα, στους αγώνες για την υπεράσπιση του δημόσιου χώρου και στο στεγαστικό, στα κινήματα κατά του πολέμου, στο March to Gaza, στις κινητοποιήσεις για την υπεράσπιση των προσφύγων και των μεταναστών απέναντι στο ρατσισμό και τον φασισμό, στους αγώνες για τα δικαιώματα των γυναικών, για τη στήριξη των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων, στο μεγαλειώδες κίνημα των Τεμπών, στις αντιστάσεις απέναντι στη διαφθορά και για την υπεράσπιση του Κράτους Δικαίου, στις πρωτοβουλίες εναντίον της οικολογικής υποβάθμισης και καταστροφής. Με αυτόν τον τρόπο η κοινή λίστα θα μπορέσει να εκφράσει τη διάχυτη κοινωνική διαθεσιμότητα για βαθιά πολιτική αλλαγή, θα συνδεθεί με δυνάμεις της νεολαίας αλλά και θα επιχειρήσει να κινητοποιήσει και να φέρει στην κάλπη απογοητευμένους αριστερούς ψηφοφόρους από το χώρο της αποχής.
Η ανάγκη για επείγουσες αποφάσεις δεν αναιρεί με κανένα τρόπο την κοινή μας απόφαση για τον απολύτως διακριτό ρόλο, την αυτόνομη παρουσία, την προβολή της ταυτότητας του κόμματος μέσα κι έξω από το κοινοβούλιο στο πλαίσιο της εκλογικής συνεργασίας.
Ο εκλογικός στόχος της λίστας με βάση όλα τα μέχρι τώρα δεδομένα για την επιρροή του κόμματός μας και τον ευρύτερο συσχετισμό δυνάμεων στο χώρο της Αριστεράς πρέπει να είναι η επίτευξη μιας διακριτής υπόστασης αυτού του πόλου στο πολιτικό σκηνικό, όπως επίσης και η ρεαλιστική διεκδίκηση της παρουσίας μας στη σύνθεση του προσεχούς ελληνικού κοινοβουλίου.
Η ενωτική ανασύνθεση υπηρετείται από την εκλογική συνεργασία, εφόσον επιτευχθεί, με βάση δύο προαπαιτούμενα. Αφενός να μπορεί να υπάρξει κοινό προωθητικό προγραμματικό πλαίσιο με αιχμές και ριζοσπαστική κατεύθυνση και αφετέρου να στηρίζεται στις παραδόσεις και τις αξίες της Aνανεωτικής Ριζοσπαστικής Αριστεράς με ανοιχτό και πλουραλιστικό χαρακτήρα. Δηλαδή, να μείνει ανοιχτός σε προωθητικούς μετασχηματισμούς και χρήσιμος στη σύγχρονη εποχή ο ιστορικός κύκλος που μέσα στις δεκαετίες μορφοποιεί αυτή την παράδοση.
Ακόμη και για την ιστορική πεντάχρονη κυβερνητική θητεία του ΣΥΡΙΖΑ απαιτείται ειλικρινής κριτικός αναστοχασμός και όχι η ισοπεδωτική απόρριψη των εμπειριών και της προσφοράς του ΣΥΡΙΖΑ στη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία και στην πολιτική ζωή του τόπου. Επ’ αυτού η ιδρυτική μας διακήρυξη και οι αποφάσεις των συνεδρίων μας έχουν με επάρκεια τοποθετηθεί όπως επίσης και για το ότι θεωρούμε τη Νέα Αριστερά επιλογή μακράς πνοής. Ενώ αναπτύσσει ιδεολογικά και πολιτικά μέτωπα, δεν εξαρτά την ύπαρξή της από το «αντί» απέναντι σε άλλα κόμματα, εν προκειμένω και την ΕΛ.Α.Σ. Η τελευταία, παρά την επιδίωξή της να εκφράσει εκλογικά το χώρο που κάλυπτε κάποτε ο ΣΥΡΙΖΑ, αποτυγχάνει, εξαιτίας της επιμονής της ηγεσίας της στην κεντρώα-συστημική μετατόπιση, συνεχίζοντας την πολιτική που ηττήθηκε στις εκλογές του 2023 και παρόξυνε την κρίση στον ΣΥΡΙΖΑ.
Παρά την οδυνηρή πορεία πολυδιάσπασης του χώρου μας τα τελευταία χρόνια, εμμένουμε στην καλλιέργεια μιας κουλτούρας ενότητας, που άλλωστε υπήρξε γενεσιουργή συνθήκη για τον ΣΥΡΙΖΑ. Εμμένουμε στην προσπάθεια για μαζικότητα, για ευρύτερες πολιτικές συνθέσεις, για την αυτονομία των μαζικών χώρων και κινημάτων και για το ριζοσπαστικό χαρακτήρα των αιχμών του προγράμματος και των διεκδικήσεών μας.
Η παρακαταθήκη αυτή έχει ιδεολογικά και πολιτικά χαρακτηριστικά που συμπυκνώνονται στη στρατηγική του δημοκρατικού δρόμου για τον σοσιαλισμό και αποκτά ιδιαίτερη επικαιρότητα στις μέρες μας. Επειδή πιστεύουμε βαθιά ότι η απάντηση στη Δεξιά και στην Ακροδεξιά μπορεί να δοθεί μόνο από θέσεις και αξίες της Αριστεράς και της ριζοσπαστικής Οικολογίας τόσο στο κοινωνικό ζήτημα, όσο και στο πεδίο των δικαιωμάτων, της ισότητας, της αλληλεγγύης, της αντιμετώπισης των γενεσιουργών αιτιών για την πολυκρίση με επίκεντρο και την κλιματική αλλαγή.
Από αυτή τη σκοπιά η Νέα Αριστερά καταθέτει το πολιτικό της σχέδιο για τον κεντρικό στόχο των επερχόμενων εκλογών, για την επόμενη μέρα και την εναλλακτική πρόταση εξουσίας. Η Νέα Αριστερά τοποθετείται στην πρώτη γραμμή της μάχης για την απομάκρυνση από την εξουσία του καθεστώτος Μητσοτάκη και την ήττα συνολικά της Δεξιάς. Μια ήττα που μπορεί και πρέπει να επιτευχθεί από τις δυνάμεις της Δημοκρατίας και της Αριστεράς και όχι από την Άκρα Δεξιά ή με την ενίσχυση άλλων δυνάμεων μέσα στη ΝΔ και στον ευρύτερο συντηρητικό χώρο. Η μάχη που δίνουν ΕΛΑΣ και ΠΑΣΟΚ για τη δεύτερη θέση είναι μια μάχη που δεν εμπνέει και δεν κινητοποιεί την κοινωνία. Η πρόταση της Νέας Αριστεράς είναι να φύγει η κυβέρνηση Μητσοτάκη από την πρώτη Κυριακή. Ο στόχος, Ανατροπή την πρώτη Κυριακή με Απλή Αναλογική είναι εφικτός και μπορεί να επιτευχθεί εάν η ΝΔ πέσει κάτω από το 25% και χάσει το μπόνους των κλεμμένων εδρών. Στην περίπτωση αυτή η ισχυρή παρουσία της λίστας “Αριστερά-Οικολογία” στη νέα Βουλή, θα αποτελέσει σοβαρό προωθητικό παράγοντα στην πορεία για τη διαμόρφωση της εναλλακτικής πρότασης εξουσίας με ισχυρό το αποτύπωμα των δικών μας προγραμματικών στόχων.
Σε μια κρίσιμη στιγμή για την ανθρωπότητα και την Ευρώπη, σε μια περίοδο που έχουν ξεσπάσει μεγάλα κινήματα της νεολαίας, αγωνιζόμαστε να μπει και η Ελλάδα στον ελπιδοφόρο κύκλο των ανατροπών και των προοδευτικών εξελίξεων όπως αυτές που συνέβησαν πρόσφατα σε Βραζιλία, ΗΠΑ, Σερβία, ακόμη και στο Ισραήλ με την ενίσχυση των Αραβικών κομμάτων και της Αριστεράς. Οι εξελίξεις αυτές δείχνουν ότι η άνοδος της Ακροδεξιάς μπορεί να ανακοπεί. Αυτό το ενωτικό πολιτικό σχέδιο για την πτώση της κυβέρνησης της ΝΔ ενσαρκώνει στη σημερινή συγκυρία την αντίληψή μας για το μπλοκ κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων, όπως την επεξεργαστήκαμε στο 1ο Συνέδριο. Παρά την κατάσταση που επικρατεί στα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης (αρχηγισμοί, μικροπολιτικές αντιλήψεις, απομονωτισμοί) μπορεί να αποτελέσει καταλυτικό παράγοντα για τη μετατόπισή τους σε μια γραμμή ριζικών προγραμματικών επανατοποθετήσεων και ενότητας, ώστε, να αποκρουστούν οι δεξιές και ακροδεξιές πολιτικές με όποιο μανδύα παρουσιάζονται.
Σε όλα αυτά τα πεδία είναι εξαιρετικά σημαντική η συμβολή της «ΕΠΟΧΗΣ», των πρωτοβουλιών στο κοινοβούλιο και των παρεμβάσεων στα κινήματα, οι κοινές παρατάξεις του χώρου της Ανανεωτικής Ριζοσπαστικής Αριστεράς στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και στο εργατικό κίνημα, η παρουσία και της Νέας Αριστεράς στο πλαίσιο του ΚΕΑ, του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς στο Ευρωκοινοβούλιο, όπως επίσης η συνεισφορά των ΑΣΚΙ, οι πρωτοβουλίες του Ινστιτούτου Πουλαντζά, του Κόκκινου, της «ΑΥΓΗΣ» και άλλων εντύπων της Αριστεράς.
Η διαμόρφωση της εκλογικής λίστας, ενός ενωτικού προοδευτικού ψηφοδελτίου «Αριστερά – Οικολογία», χωρίς αποκλεισμούς, δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση αλλά είναι αναγκαία και χρήσιμη. Δεν παραγνωρίζουμε τις παλαιότερες και νεότερες αντιπαραθέσεις, τους διχασμούς και τις διασπάσεις, την τοξικότητα και την αναξιοπιστία που ανατροφοδοτήθηκαν με την πολιτική πορεία πολυδιάσπασης του ιστορικού χώρου των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ σε διαδοχικές φάσεις από το 2015 μέχρι σήμερα.
Πρέπει να αναληφθεί άμεσα πρωτοβουλία από τη ΝΕ.ΑΡ. και να υπάρξει απάντηση σε αντίστοιχες προτάσεις άλλων δυνάμεων για τη διαμόρφωση αυτής της λίστας σε προγραμματική βάση με τη σαφή στήριξη και παρουσία των δυνάμεων που θα τη συγκροτήσουν. Δυνάμεις όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΜΕΡΑ25, η ΝΕ.ΑΡ., κινήσεις της Πολιτικής Οικολογίας, μικρότερες πολιτικές ομάδες και βεβαίως με την ενεργή και υπεύθυνη συμμετοχή στελεχών που τα τελευταία χρόνια έχουν διακριτό αποτύπωμα μέσα στα κινήματα και στις αντιπαραθέσεις για τα κορυφαία πολιτικά ζητήματα της περιόδου. Στα συγκροτημένα κόμματα και κινήσεις του χώρου οφείλουμε να απευθυνθούμε δημόσια και θεσμικά, να συνομιλήσουμε με τις ηγεσίες τους και με ανοιχτό πνεύμα και το βλέμμα στραμμένο στα μεγάλα επίδικα του παρόντος και του μέλλοντος να συγκροτήσουμε το πολιτικό και προγραμματικό πλαίσιο της ενωτικής μας συμπόρευσης.
Οι επαφές αυτές πρέπει να γίνουν οργανωμένα και με σαφές χρονοδιάγραμμα. Πρέπει, επίσης, να θεωρείται αυτονόητη η δημοκρατική συζήτηση και κατάληξη της εκλογικής μας τακτικής με τη συμμετοχή του συνολου των μελών του κόμματος με βάση και τα σχετικά άρθρα του Καταστατικού.
Aντύπα Μαρία
Bίτσας Δημήτρης
Bερβέρης Γιώργος
Βούτσης Νίκος
Γιαννόπουλος Κώστας
Γεωργίου Ζωή
Γιούργος Κωστής
Γκινοσάτης Γιώργος
Γκιόλας Γιάννης
Γκόγκογλου Άγγελος
Ζούνης Πέτρος
Καλαμάρη Μαρία
Καλαράς Παναγιώτης
Καλφακάκου Ρία
Καστρινάκης Μιχάλης
Κατράδης Στέλιος
Κατσαρός Τάκης
Κλαυδιανός Παύλος
Κιουρή Χαρά
Κουτσογιαννάκη Κατερίνα
Κυβέλου Αντωνία
Κωτούλας Βασίλης
Μαλλιαρουδάκης Μιχάλης
Μηταφίδης Τριαντάφυλλος
Μπαλαούρας Μάκης
Μπουγελέκας Γιώργος
Μυλόπουλος Νικήτας
Νταρουίς Λατίφ
Παναγόπουλος Αργύρης
Πετράκου Τασούλα
Πουλάκης Κώστας
Ριζούλης Ανδρέας
Σουμπασάκη Νάντια
Σπαθής Μάκης
Στεργίου Δημήτρης
Συμεωνίδου Χάρις
Τοπαλιάν Μαρία
Τσιτσιρίγκος Βασίλης
Φίλης Νίκος
Φιλίππου Λευτέρης
Φιριππή Βούλα
Φραγκούλη Ελένη
Ψαλτάκος Μιχάλης