Τίποτα απολύτως δεν ξέραμε και τίποτα απολύτως δεν μάθαμε από τη συμφωνία για την «αμοιβαία κατάθεση κειμηλίων» με τη Βουλγαρία που υπογράφηκε την περασμένη Παρασκευή στο Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού Θεσσαλονίκης, πέρα από το γεγονός ότι τα θεωρούμενα οστά του Βούλγαρου τσάρου Συμεών μεταφέρθηκαν με παράτες στη γείτονα χώρα, ενώ εμείς πήραμε κάποια, άγνωστα εισέτι, κειμήλια, 48 όλα κι όλα από τα χιλιάδες που έχουν πλιατσικολογηθεί από ελληνικά μοναστήρια.
Πρόκειται φυσικά για το αποκορύφωμα της κρυφής διπλωματίας καθώς κανένα στοιχείο δεν έχει δημοσιοποιηθεί, ενώ σίγουρο είναι ότι το μοναδικό διαπραγματευτικό χαρτί της χώρας, το σκελετικό υλικό του τσάρου, επιστράφηκε έναντι γλίσχρου ανταλλάγματος.
Κανένας δεν μπορεί να φανταστεί τι θα είχε συμβεί αν κυβέρνηση άλλου ιδεολογικού προσανατολισμού είχε καταφέρει τέτοια… «επιτυχία», τι ιερός πόλεμος θα είχε ξεσπάσει, τι φωνές, τι διαμαρτυρίες, τι εθνικιστικές οιμωγές θα ακούγονταν για μέρες. Μπορεί να είχαμε και συλλαλητήρια – τόσοι «νεομακεδονομάχοι» των Σερρών έμειναν άφωνοι όλο αυτό το διάστημα. Είναι τόσο ετεροβαρής η συμφωνία που ακόμη και τα φιλοκυβερνητικά μέσα, αφού έκαναν πέτρα την καρδιά τους, απέσυραν γρήγορα τη σχετική είδηση.
Ακόμη και η τελετή υπογραφής του… «Μνημονίου Κατανόησης»(;) ανάμεσα στους υπουργούς Πολιτισμού των δύο χωρών, Λίνα Μενδώνη και Evtim Miloshev, παρουσία των πρωθυπουργών Κυριάκου Μητσοτάκη και Rumen Radev, δεν έμεινε ούτε μέχρι το απόγευμα της περασμένης Παρασκευής στην κορυφή των ιστοσελίδων. Ηταν δε τόσο στεγνή και γρήγορη η ίδια η τελετή -την παράσταση έκλεψε η μεταφορά με στρατιωτικές τιμές των οστών Σαμουήλ από τους Βούλγαρους- που οι μόνες διασωθείσες δηλώσεις ήταν αυτές του πρωθυπουργού ότι «τα μνημεία δεν μπορεί να αντιμετωπίζονται ως λάφυρα πολέμου» (αυτό αφορά φυσικά τα Γλυπτά του Παρθενώνα, διότι πολεμικά λάφυρα είναι αυτά που απέσπασαν βιαίως οι Βούλγαροι από ελληνικές μονές) και «θεμελιώνουμε κάτι πολύ βαθύτερο από μια απλή πολιτιστική ανταλλαγή» (τόσο βαθύ που μάλλον δεν θα το μάθουμε ποτέ γιατί ψάχνοντας μπορεί το μυαλό μας να πάει σε… ενεργειακά παζάρια).
Από την τελετή υπογραφής πρωτοκόλλου για την παράδοση-παραλαβή κειμηλίων μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας, παρουσία του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και του πρωθυπουργού της Βουλγαρίας Rumen Radev στο Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού στην Θεσσαλονίκη (ΒΑΣΙΛΗΣ ΒΕΡΒΕΡΙΔΗΣ/ ΜΟΤΙΟΝ ΤΕΑΜ)
Το αποκορύφωμα ήρθε με τις δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου, ο οποίος ούτε ξέρει, ούτε έχει τον χρόνο να ασχοληθεί με «λεπτομέρειες», οπότε με μια γενικολογία ζηλευτή για την αοριστία και ιστορικά ανερμάτιστη ήταν η απάντηση αποκλειστικά και μόνο στις δηλώσεις του Αντώνη Σαμαρά. Διότι μόνο αυτός πληγώνει την κυβέρνηση.
Ο πρώην πρωθυπουργός, με τη γνωστή από δεκαετίες εθνικιστική ρητορική του, είχε σχολιάσει πως «με τις πιο επίσημες τιμές υποδέχθηκε η Βουλγαρία τα οστά του Σαμουήλ, που για αυτούς είναι σαν να ήρθαν στην Ελλάδα τα οστά του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ηταν για πάνω από 100 χρόνια (!) ο εθνικός πόθος των Βουλγάρων. Και προσέξτε εμείς τι πήραμε: 48 μόνο από τα χιλιάδες κλεμμένα ιερά δικά μας κειμήλια, που είχαν αρπάξει στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο οι Βούλγαροι από τη Βόρεια Ελλάδα. Ως Πρωθυπουργός είχα απαιτήσει να μας επιστρέψουν όλα τα κλεμμένα και εμείς, δυστυχώς, σήμερα σαλπίζουμε υποχώρηση με πανηγυρισμούς».
Τι απάντησε σε αυτά ο κ. Μαρινάκης; Πιάστηκε από τη ρητορική έξαψη Σαμαρά για τα… 100 χρόνια διεκδίκησης για να σχολιάσει «ότι τα οστά ανακαλύφθηκαν το 1965, άρα δεν μπορούμε να μιλάμε για 100 χρόνια». Υστερα κρύφτηκε πίσω από την ανακοίνωση της Ιεράς Συνόδου την οποία θεώρησε ως την «καλύτερη απάντηση για αυτή την ιστορική ημέρα». Επειδή ένιωθε ότι αυτά είναι λίγα, προχώρησε σε… άγνωστα σε αυτόν μονοπάτια, διότι για τον κ. Μαρινάκη η επιστροφή «όλων των κειμηλίων που ήταν στο Μουσείο της Σόφιας» έγινε «έναντι ενός ανταλλάγματος το οποίο δεν σημαίνει τίποτα για τους Ελληνες»! Από πότε αρχαιολογικό εύρημα -μεγάλης σημασίας- που εντοπίζεται στην Ελλάδα ανταλλάσσεται χωρίς απόφαση του ΚΑΣ, έστω, είναι μια καινοφανής νομική κατάσταση. Εκτός και αν έχει την αφελή εντύπωση ο κ. Μαρινάκης -ή και ολόκληρη η κυβέρνησή του- ότι την ίδια άποψη με αυτόν πρέπει να έχουν και οι Βρετανοί για τους οποίους τα Γλυπτά του Παρθενώνα δεν σημαίνουν δα και τίποτα, σε αντίθεση με εμάς, οπότε μετά από αυτό το κεραυνοβόλο επιχείρημα θα μας τα επιστρέψουν κιόλας με την ίδια ευκολία που εμείς παραδώσαμε τα οστά του Σαμουήλ!
Ο Βασίλειος Κατσαρός, ομότιμος καθηγητής της Μεσαιωνικής Ελληνικής (Βυζαντινής) Φιλολογίας στο Τμήμα Φιλολογίας της Φιλοσοφικής του ΑΠΘ, ερευνητής των χειρογράφων από το 1986, μέλος της επιτροπής που είχε κάνει διαπραγματεύσεις με τους Βούλγαρους το 2014, μιλώντας στην «Εφ.Συν.» δηλώνει: «Τα χειρόγραφα που έχουν κλέψει αποτελούν υλική και πνευματική περιουσία των μοναστηριών. Δεν είμαι πολιτικός για να εκτιμήσω την πολιτική βαρύτητα της συμφωνίας, είναι ωστόσο ανισοβαρής και, αν δεν έχει συνέχεια και μέλλον, θα είναι ασύμφορη για τη χώρα. Η αξία των χειρογράφων που βρέθηκαν εκτός συμφωνίας είναι ανυπολόγιστη για τα μοναστήρια στα οποία φυλάσσονταν και δυστυχώς εξαιρούνται της συμφωνίας. Θέση μου στις διαπραγματεύσεις του 2014 ήταν και παραμένει ότι μια συμφωνία έπρεπε να περιλαμβάνει “όλα ή τίποτα”».
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr