Μια φορά κι έναν καιρό, μια μικρή τράπεζα αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα – με πολλά κόκκινα δάνεια και μεγάλες κεφαλαιακές ανάγκες. Εμφανίστηκε τότε ένας ιδιώτης επενδυτής που ενδιαφέρθηκε να την αποκτήσει – με τη βοήθεια όμως του κράτους. Το κράτος έβαλε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ για την ανακεφαλαιοποίηση της, ανέλαβε εγγυήσεις άνω του ενός δισεκατομμυρίου και τη βοήθησε να απαλλαγεί από μεγάλο μέρος των προβληματικών δανείων της. Ο ιδιώτης απέκτησε τελικά τον έλεγχο της τράπεζας. Και τότε συνέβη κάτι ενδιαφέρον: η τράπεζα άρχισε να χρηματοδοτεί με εκατοντάδες εκατομμύρια έναν μεγάλο επιχειρηματικό όμιλο – στον οποίο ο ίδιος επενδυτής είχε πρωταγωνιστικό ρόλο. Μέσα στους τελευταίους έξι μήνες, τα δάνεια του ομίλου από την τράπεζα αυξήθηκαν κατά περίπου 67 εκατ. €, φθάνοντας τα 370 εκατ. € – χωρίς να υπολογίζονται οι εγγυητικές επιστολές. Και το εύλογο ερώτημα είναι: Το κράτος έβαλε τα χρήματα για να σωθεί μια τράπεζα, έτσι ώστε στη συνέχεια αυτή να χρηματοδοτεί με εκατοντάδες εκατομμύρια τις επιχειρήσεις εκείνων που απέκτησαν τον έλεγχό της; Μπορεί όλα να είναι νόμιμα. Αλλά η διαφάνεια και η ισονομία δεν είναι προαιρετικές – ιδιαίτερα όταν τον αρχικό λογαριασμό τον πληρώνουν οι φορολογούμενοι.
The post Μια μικρή ιστορία τραπεζικής… επιχειρηματικότητας appeared first on The Analyst.
Διαβάστε περισσότερα
Analyst.gr
