Οταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης μιλούσε έναν μήνα πριν, στην εκδήλωση για την παρουσίαση του «Εθνικού Προγράμματος Ανάπτυξης 2026-2030», σε μια φράση του είπε κάτι που μάλλον δεν πρόσεξαν και πολλοί…
«Θέλω να κρατήσετε από τη σημερινή εκδήλωση την αισιοδοξία για τη δυνατότητα για μεγάλο αναπτυξιακό άλμα», έλεγε στους παρευρισκόμενους. Στην πραγματικότητα, η φράση αυτή, που συμπίπτει χρονικά με το τέλος του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, συνιστά την πιο επίσημη παραδοχή ότι παρά τους πόρους του ΤΑΑ και το γενικότερο ευνοϊκό κλίμα, μέχρι σήμερα τα αποτελέσματα είναι πενιχρά, ότι η ανάπτυξη ήταν ένα τρένο που πέρασε από την Ελλάδα και δεν σταμάτησε…
Χθες εξάλλου υπήρξε μια επέτειος που πολλοί δεν θυμήθηκαν: ήταν 21 Αυγούστου 2018, όταν ο Αλέξης Τσίπρας με το ιστορικό διάγγελμά του από το νησί της Ιθάκης ανακοίνωνε το τέλος της «οδύσσειας», την έξοδο, με άλλα λόγια, από «τα μνημόνια της λιτότητας, της ύφεσης και της κοινωνικής ερήμωσης».
Ηταν, όμως, η συνέχεια αυτή που αναμέναμε και προσδοκούσαμε; Ποια χώρα παρέλαβε ο Κυριάκος Μητσοτάκης και σε ποιο σημείο την έχει φτάσει;
Με αφορμή, λοιπόν, και την επέτειο αυτή, ας αφήσουμε τα στοιχεία –και όχι την κυβερνητική προπαγάνδα– να μιλήσουν… (Τα στοιχεία επεξεργάστηκε ο Τομέας Οικονομικών της ΕΛΑΣ)
Το κρίσιμο, βέβαια, δεν είναι απλώς αν αυξήθηκε το ΑΕΠ. Είναι αν η οικονομία έγινε πιο παραγωγική, αν μειώθηκε η εξάρτηση από την κατανάλωση και τις εισαγωγές, αν οι μισθοί συγκλίνουν με την Ευρώπη, αν η ανάπτυξη μείωσε τη φτώχεια και τις ανισότητες – και η σύγκριση βάσει των επίσημων στοιχείων είναι, τω όντι, αποκαλυπτική!
Το συμπέρασμα
Η σύγκριση με το 2018 δείχνει μια εικόνα πολύ λιγότερο εντυπωσιακή από αυτήν που εμφανίζει η κυβέρνηση. Σε αρκετούς βασικούς δείκτες, η πρόοδος είναι περιορισμένη, σε άλλους υπάρχει στασιμότητα, ενώ σε κάποιους η κατάσταση είναι σήμερα χειρότερη. Οκτώ χρόνια μετά την έξοδο από τα μνημόνια, η χώρα έχει μεγαλύτερο ΑΕΠ, αλλά το παραγωγικό πρότυπο παραμένει εύθραυστο, οι μισθωτοί εργαζόμενοι έχουν χάσει αγοραστική δύναμη και η φτώχεια δεν έχει υποχωρήσει. Η συζήτηση, λοιπόν, δεν είναι αν υπήρξε ανάπτυξη, αλλά ποια ανάπτυξη είχαμε, ποιον ωφέλησε και τι άφησε πίσω της.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr