Η συνάντηση κορυφής ΗΠΑ, Κίνας και Ρωσίας πιστοποιεί τη βούληση των Πούτιν–Σι να αναζητήσουν μαζί με τον Τραμπ τον τερματισμό των συγκρούσεων στην Ουκρανία και στο Ιράν πριν μεταλλαχθούν σε ανεξέλεγκτο ντόμινο περιφερειακής αποσταθεροποίησης.
Πώς θα μπορέσουν να συνεργαστούν τα αναδυόμενα κέντρα ισχύος, όπως η Ομάδα των G-20 και των ΒRICS με τις τρεις υπερδυνάμεις;
Στη συντριπτική πλειονότητα των σεναρίων που έχουν γραφτεί υιοθετείται αυτό μιας νέας διπολικής αντιπαράθεσης Ουάσινγκτον-Πεκίνου.
Οι τριγωνικές ισορροπίες ΕΣΣΔ, ΗΠΑ και Κίνας ήταν η προσέγγιση που επέλεξαν οι Νίξον-Κίσινγκερ, με την εξομάλυνση των σχέσεων με το Πεκίνο να επιτρέπει στη συνέχεια συνολική διαπραγμάτευση με τη Μόσχα από θέση ισχύος.
Ολοι όσοι επέκριναν τη διολίσθηση των σχέσεων ΗΠΑ-Ρωσίας σε δυναμική μετωπικής σύγκρουσης πίστευαν σε μια αντεστραμμένη εκδοχή της συνταγής Κίσινγκερ: εξομάλυνση των σχέσεων με τη Μόσχα και στη συνέχεια διαπραγμάτευση από θέση ισχύος με το Πεκίνο.
Στην τετραετία Μπάιντεν οι ΗΠΑ κατέγραψαν την ταυτόχρονη επιδείνωση των διμερών σχέσεών τους με τη Μόσχα και το Πεκίνο.
Στην Ουκρανία ο Μπάιντεν βραχυκύκλωσε τη συμβιβαστική πρόταση την οποία είχαν διαμορφώσει οι υπουργοί Εξωτερικών της Πολωνίας, της Γαλλίας και της Γερμανίας.
Η συμβιβαστική πρόταση είχε γίνει αποδεκτή και από τον πρόεδρο και την ηγεσία της αντιπολίτευσης και προέβλεπε υπηρεσιακή κυβέρνηση ολίγων μηνών και στη συνέχεια πρόωρες εκλογές.
Το καλοκαίρι του 2021 η πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων Πελόζι επισκέφθηκε την Ταϊβάν προκαλώντας την οργισμένη αντίδραση της Κίνας.
Το παραπάνω σκηνικό είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό καθώς τα μέτωπα που ανοίγουν στην καλύτερη περίπτωση γίνονται παγωμένη σύγκρουση.
Υπάρχει μέλλον, υπάρχει επόμενη μέρα μετά τη συνάντηση των τριών;
Πώς θα αντιδράσουν οι περιφερειακές δυνάμεις και πώς θα επηρεαστούν χώρες του μεγέθους και της ισχύος της Βραζιλίας, της Τουρκίας και της Ινδίας;
Κίνα και Ρωσία αναβάθμισαν την ειδική σχέση τους σε στρατηγική, μια επιλογή με προφανές κίνητρο την ταυτόχρονη πίεση που ασκούσαν σε βάρος τους οι ΗΠΑ και η Δύση συνολικά.
Το σχήμα του ηγεμονικού τριγώνου δεν είναι καινούργιο, καθώς με διαφορετική σύνθεση κυριαρχούσε στην περίοδο 1815-1914 στην Ηπειρωτική Ευρώπη.
Τελευταία ηγεμονική τρόικα, οι τρεις Μεγάλοι στην περίοδο 1943-47, με αφετηρία τη Διάσκεψη της Τεχεράνης και με πρόωρο τέλος την εξαγγελία του σχεδίου Μάρσαλ…
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr
