Ο Ντετέκτιβ δεν κυνηγάει σκιές. Κυνηγάει αντιφάσεις. Και το τελευταίο διάστημα, ο τουρισμός στην Ελλάδα του δίνει… δουλειά με το κιλό.#money-grid-35365{list-style:none;margin:0;padding:0;overflow:hidden;}#money-grid-35365>li{float:left;width:49%;min-width:250px;list-style:none;margin:0 1% 1% 0;;padding:0;overflow:hidden;}#money-grid-35365>li.last{margin-right:0;}#money-grid-35365>li.last+li{clear:both;}@media only screen and (max-width:768px) {#money-grid-35365>li{width:100%;}}
Από τη μία, μεγάλα έργα, ψηφιακές πλατφόρμες, στρατηγικές για βιωσιμότητα και «νέες εποχές». Από την άλλη, καθυστερήσεις, ερωτήματα, παρατάσεις που πλησιάζουν επικίνδυνα τα όριά τους. Κι ανάμεσα, μια αγορά που αλλάζει πιο γρήγορα από όσο σχεδιάζεται — και όχι πάντα προς τη σωστή κατεύθυνση.
Την ίδια στιγμή, οι πόλεις πιέζονται. Οι ισορροπίες δοκιμάζονται. Οι δημόσιες τοποθετήσεις ανεβάζουν θερμοκρασία και δημιουργούν εντυπώσεις — εντός και εκτός συνόρων. Και κάπου εκεί, η ουσία αρχίζει να χάνεται πίσω από τις λέξεις.
Και σαν να μην έφταναν αυτά, ξεφυτρώνει και ένας «νέος» τουρισμός. Πρόχειρος, χωρίς κανόνες, χωρίς ταυτότητα. Ένας τουρισμός της εύκολης λύσης, που μπορεί να γεμίζει κρεβάτια, αλλά αδειάζει περιεχόμενο.
Ο Ντετέκτιβ δεν μηδενίζει. Ούτε ισοπεδώνει. Αλλά δεν χαρίζεται κιόλας.
Γιατί όταν μιλάμε για έναν από τους πιο κρίσιμους πυλώνες της οικονομίας, δεν αρκούν τα ωραία λόγια και οι καλές προθέσεις. Χρειάζονται σχέδιο, συνέπεια και —κυρίως— αποτέλεσμα.
Σε αυτή τη στήλη δεν θα βρείτε χειροκροτήματα. Θα βρείτε ερωτήσεις. Κάποιες άβολες. Κάποιες αυτονόητες. Όλες, όμως, απαραίτητες.
Γιατί, στο τέλος της ημέρας, ο τουρισμός δεν κρίνεται από αυτά που λέμε.Κρίνεται από αυτά που… λειτουργούν.
Ψηφιακό Παρατηρητήριο ή… παρατηρητής καθυστερήσεων;
Ο Ντετέκτιβ δεν ξεχνά. Και κυρίως, δεν ξεχνά τι ακριβώς προβλέπει το έργο.
Μιλάμε για ένα έργο-κλειδί του Υπουργείου Τουρισμού: τη δημιουργία ενός Εθνικού Παρατηρητηρίου Βιώσιμης Τουριστικής Ανάπτυξης, μαζί με έως 13 περιφερειακά, ένα πλήρως διασυνδεδεμένο σύστημα που θα συλλέγει, θα αναλύει και θα δίνει σε πραγματικό χρόνο εικόνα του τουρισμού σε όλη τη χώρα — με πλατφόρμες, δείκτες, GIS χάρτες και dashboards, σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα του UNWTO.
Με απλά λόγια; Το «κέντρο ελέγχου» του ελληνικού Τουρισμού.
© ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
Και όμως…
Σε μια χώρα που ήδη καθυστερεί τραγικά στην ψηφιοποίηση, το πιο κρίσιμο έργο (θυμίζουμε και την απένταξη του e-MITE από το RRF) σέρνεται.
Παίρνει παρατάσεις. Και φτάνει να μετρά αντί για δεδομένα… ερωτήματα.
Ο Ντετέκτιβ ρωτά προς το παρόν, αν και αρκετές απαντήσεις ΤΙΣ ΓΝΩΡΙΖΕΙ:
-Από τα βασικά παραδοτέα (τεχνικές προδιαγραφές, στελέχωση, πλατφόρμα, λειτουργία, εκπαίδευση), πόσα έχουν πραγματικά ολοκληρωθεί;
-Πότε παραδόθηκαν; Και μήπως επέστρεψαν για διορθώσεις περισσότερες φορές απ’ όσες αντέχει ένα έργο αυτού του μεγέθους;
-Το κρίσιμο Παραδοτέο 3 — η ίδια η πλατφόρμα που θα μαζεύει και θα “διαβάζει” τα δεδομένα, υπάρχει; Λειτουργεί; Έχει παρουσιαστεί σε τελική μορφή; Ή μιλάμε ακόμη για κάτι που …θα γίνει στις επόμενες 3 ημέρες;
-Η σύσκεψη της προηγούμενης Παρασκευής στο Υπουργείο Τουρισμού μεταξύ επιτροπής και αναδόχου, τι έβγαλε; Συμφωνία ή νέο κύκλο καθυστερήσεων;
–Τα περίπου 309.000 ευρώ που εκταμιεύθηκαν, σε τι αντιστοιχούν;
–Στο τριετές συμβόλαιο συντήρησης, μπορεί να μπει και μη υλοποιηθέν τμήμα του έργου;
-Γιατί οι αποφάσεις από την αναθέτουσα αρχή που είναι -και εδώ- το Τεχνικό Επιμελητήριο της Ελλάδος, λαμβάνονται με οριακή πλειοψηφία;
-Πόσες παρατάσεις έχουν δοθεί μέχρι σήμερα και έχουν εξαντληθεί ή όχι τα περιθώρια παρατάσεων που δίνει ο νόμος;
-Έρευνα πεδίου έγινε; Άλλωστε τα guide lines τέτοιων παρατηρητηρίων, που λειτουργούν σε πάρα πολλές χώρες, υπάρχουν και ΜΑΛΙΣΤΑ ΔΩΡΕΑΝ και από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Τουρισμού
-Η «έρευνα» στα social media για το «αν κάνει καλό ο Τουρισμός» σε ποιες επιστημονικές νόρμες «υπακούει»; Έρευνα την οποία μπορεί να συμπληρώσει κάποιος όσες φορές θέλει!!!
Ο Ντετέκτιβ μίλησε με δύο κορυφαίους ερευνητές, τους οποίους χρησιμοποιεί και το Μέγαρο Μαξίμου και η απάντηση ήταν ταυτόσημη: «Ο ερευνητής διαλέγει επιστημονικά το δείγμα και όχι το «δείγμα» την έρευνα». Πολλώ δε μάλλον που κάποιος μπορεί να μένει στην Μποτσουάνα και να δηλώνει κάτοικος Ιθάκης για το ερωτηματολόγιο. Τα σχόλια δε στην έρευνα, είναι αρκούντως δηλωτικά…
Αυτά είναι μερικά μόνο από τα ερωτήματα.
Το έργο που ξεπερνά το 1 εκατ. ευρώ έχει σαφείς απαιτήσεις: διαλειτουργικότητα, ροή δεδομένων από τοπικό σε εθνικό επίπεδο, πραγματική αποτύπωση του τουρισμού.
© ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
Τα βασικά παραδοτέα είναι:
Κατηγορία Ι – Εθνικό Παρατηρητήριο
Π1: Τεχνικές προδιαγραφές πλατφόρμας & site
Π2: Μελέτη στελέχωσης (δομή, προσωπικό, διαδικασίες)
Π3: Ανάπτυξη πλατφόρμας (data, δείκτες, GIS χάρτης, dashboards)
Π4: Λειτουργία + εκπαίδευση + ετήσιες εκθέσεις βιωσιμότητας + πιστοποίηση UNWTO
Π5: Workshop, σεμινάριο, συνέντευξη Τύπου
Κατηγορία ΙΙ – Περιφερειακά/Τοπικά (έως 13)
Π6: Τεχνικές προδιαγραφές / διαλειτουργικότητα με εθνικό σύστημα
Π7: Μελέτες οργάνωσης & στελέχωσης
Π8: Ανάπτυξη πλατφορμών (δεδομένα, δείκτες, GIS)
Π9: Λειτουργία + εκπαίδευση + εκθέσεις + πιστοποίηση
Π10: Workshops, σεμινάρια, συνεντεύξεις Τύπου
Τι απ’ όλα αυτά λοιπόν είναι έτοιμο, τρεις ημέρες πριν την λήξη της παράτασης;
Αλλά ο Ντετέκτιβ βλέπει κάτι άλλο:
-Ένα έργο που έπρεπε να δίνει answers
-και προς το παρόν γεννά μόνο questions
Και αυτό είναι το πιο ανησυχητικό.
© ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
Γιατί αν το «κέντρο ελέγχου» του Τουρισμού δεν μπορεί να ελέγξει ούτε την ίδια του την πορεία, τότε το πρόβλημα δεν είναι τεχνικό.
Είναι βαθιά… συστημικό.
Ο Ντετέκτιβ αναμένει τις απαντήσεις και θα επανέλθει.
Όταν μιλάμε για “υπερτουρισμό”… αλλά δεν κοιτάμε τον καθρέφτη
Ο Ντετέκτιβ παρακολουθεί την κόντρα και κρατά σημειώσεις.
Από τη μία, ο Δήμαρχος Αθηναίων χτυπά καμπανάκι: πίεση στις γειτονιές, ενοίκια στα ύψη, υποδομές που λυγίζουν. Από την άλλη, η Υπουργός Τουρισμού απαντά με το επιχείρημα της εικόνας: προσοχή στις δηλώσεις, γιατί η Αθήνα είναι brand και δεν αντέχει «κατασκευασμένες κρίσεις».
Και κάπου στη μέση… χάνεται η ουσία.
Γιατί ναι, η πόλη πιέζεται.
Αλλά ναι, η πόλη δυσφημείται κιόλας όταν παρουσιάζεται σαν ένα απέραντο ξενοδοχείο.
© ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
Ο Ντετέκτιβ βλέπει το παράδοξο: Κάποιοι μιλούν για «υπερτουρισμό», την ώρα που η αγορά έχει γεμίσει πρόχειρα, ανεξέλεγκτα καταλύματα τύπου γυψοσανίδας
Δηλαδή, το πρόβλημα δεν είναι μόνο πόσοι έρχονται.
Είναι πού μένουν και τι προϊόν τους δίνουμε.
Και εδώ αρχίζει το επικίνδυνο παιχνίδι.
Ακούγονται -όλο και πιο δυνατά- φωνές για περιορισμό στην ανέγερση νέων ξενοδοχείων. Για “πάγωμα”. Για φρένο στις επενδύσεις.
Ο Ντετέκτιβ σηκώνει φρύδι.
Περιορίζουμε τα οργανωμένα, αδειοδοτημένα, ελεγχόμενα ξενοδοχεία
-Και αφήνουμε ανεξέλεγκτη την αγορά των «καταλυμάτων-προχειροδουλειάς»;
Αν αυτό περάσει ως πολιτική, τότε δεν διορθώνουμε το πρόβλημα. Το βαθαίνουμε και πυροβολούμε τα πόδια μας.
Γιατί τα ξενοδοχεία -όσο κι αν δεν αρέσει σε κάποιους- έχουν κανόνες, προσωπικό, υποχρεώσεις, ελέγχους.
Τα “άλλα” έχουν… wifi και ένα lockbox.
Και κάπου εκεί, η Αθήνα κινδυνεύει να χάσει το μέτρο.
Όχι επειδή έχει τουρίστες.
Αλλά επειδή χάνει ποιότητα.
© ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
Και ένα τελευταίο, που ίσως είναι και το πιο σοβαρό:
Όταν βγαίνεις σε διεθνή μέσα και περιγράφεις την πόλη σαν πρόβλημα, μην περιμένεις να μείνει μόνο στο εσωτερικό ακροατήριο.
Ο επισκέπτης ακούει. Και κρίνει.
Όπως και ο ενδιαφερόμενος επενδυτής.
Ο Ντετέκτιβ δεν λέει να κρύψουμε τα προβλήματα.
Λέει να τα λύσουμε — χωρίς να πυροβολούμε τα πόδια μας.
Και σε αυτό έχει δίκιο η Όλγα Κεφαλογιάννη.
Όπως δίκιο έχει και ο Χάρης Δούκας για τα “εξαφανισμένα” χρήματα του τέλους Ανθεκτικότητας που γίνεται … επιδόματα!
Γιατί στο τέλος της ημέρας, το δίλημμα δεν είναι «τουρισμός ή πόλη».
Είναι αν θέλουμε τουρισμό με κανόνες ή τουρισμό της γυψοσανίδας.
Η «γκρίνια» που χάλασε το αφήγημα
Ο Ντετέκτιβ ήταν εκεί. Όχι μπροστά, ούτε στα φώτα. Πιο πίσω. Εκεί που ακούς καλύτερα τι λέγεται — και κυρίως τι δεν λέγεται.
Προσυνέδριο. Τουρισμός. Πρωθυπουργός στο βήμα. Το γνωστό σκηνικό: έργα, σχέδια, αισιοδοξία. Και μέσα σε όλα, η φράση που πέρασε στα «ψιλά» για κάποιους, αλλά όχι για όλους: μια «προίκα 50 ετών» για την Κρήτη.
Στο πάνελ και ο Μιχάλης Βλατάκης, που είχε προσκληθεί από το Μαξίμου, ο οποίος παίρνοντας τον λόγο, είπε το αυτονόητο, που συνήθως δεν λέγεται.
«Δεν με ικανοποίησε η τοποθέτησή σας».
Σιωπή. Από αυτές που δεν γράφονται στα δελτία Τύπου.
© ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
Γιατί δεν μιλούσε ένας κομματικός. Μιλούσε -όπως είπε και ο ίδιος- ως «Εθνική Τουρισμού». Μια φράση που δεν είναι τυχαία. Σχολή Κρήτης. Σχολή Αρναουτάκη. Σχολή πραγματικότητας.
Και η πραγματικότητα δεν είναι τόσο «γυαλισμένη» όσο οι παρουσιάσεις.
Ο Βλατάκης δεν μίλησε με όρους ευγένειας. Μίλησε με όρους αγωνίας. Αυτής που υπάρχει στο Λασίθι, στο Ηράκλειο, στο Ρέθυμνο, στα Χανιά. Στους ανθρώπους που δεν βλέπουν τον τουρισμό ως PowerPoint, αλλά ως επιβίωση.
Γιατί όταν ακούς ότι τα έργα στην Κρήτη είναι «προίκα», κάποιος πρέπει να θυμίσει ότι δεν πρόκειται για δώρο. Όπως είπε:
– Ο ΒΟΑΚ δεν είναι χάρη.
-Το αεροδρόμιο δεν είναι παροχή.
– Οι υποδομές δεν είναι bonus.
Είναι καθυστερημένος λογαριασμός.
Ένα χρέος δεκαετιών προς ένα νησί που κράτησε την οικονομία όρθια όταν άλλοι κατέρρεαν. Και αυτό, όσο κι αν δεν βολεύει το αφήγημα, ειπώθηκε καθαρά.
Ο Πρωθυπουργός το άκουσε. Χαμογέλασε. Και απάντησε όπως συνηθίζεται σε τέτοιες στιγμές: λίγη αποφόρτιση, λίγη πολιτική κομψότητα, λίγη… διάγνωση.
-«Είναι υπερβολικός».
-«Γκρινιάζει».
Ο Ντετέκτιβ το σημείωσε.
Γιατί υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα εδώ:
αν αυτή είναι «γκρίνια», τότε γιατί την ακούμε από παντού;
Και γιατί αυτά που είπε δεν σταματούν στα έργα;
Πήγε παρακάτω.
Στον Αναπτυξιακό Νόμο. Εκεί που το παιχνίδι αλλάζει σιωπηλά. Εκεί που οι μεγάλοι γίνονται μεγαλύτεροι και οι μικροί… στατιστική. Γιατί στα 144 επενδυτικά σχέδια που κατατέθηκαν στην Κρήτη στον αναπτυξιακό νόμο την τελευταία 7ετία, πέρασαν μόλις 26…
Γιατί ο κρητικός τουρισμός δεν είναι μόνο πεντάστερα και funds. Είναι το μικρό ξενοδοχείο, το δωμάτιο, η ταβέρνα, το γραφείο. Είναι η ψυχή του προϊόντος. Δεν είναι ο Βιετναμέζος εργαζόμενος.
Αν αυτό χαθεί, δεν μένει Τουρισμός. Μένει εγκατάσταση.
© ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
Και μετά ήρθε το πιο επικίνδυνο ερώτημα:
«Θα έχουμε δρόμους και αεροδρόμια. Αλλά πού θα βάλουμε τον κόσμο;»
Όχι τους τουρίστες. Τους ανθρώπους.
Γιατί χωρίς εργαζόμενους, χωρίς τοπική κοινωνία, χωρίς εκείνο το «καλωσόρισμα» που δεν διδάσκεται σε σεμινάρια, το προϊόν αδειάζει. Γιατί οι εργαζόμενοι για να γυρίσουν στον κλάδο θέλουν να δουλεύουν 12 μήνες και όχι 5 και 6.
Και κάπου εκεί, το αφήγημα αρχίζει να τρίζει.
Γιατί δεν μπορείς να μιλάς για υποδομές χωρίς να μιλάς για φέρουσα ικανότητα. Δεν μπορείς να φτιάχνεις αεροδρόμια χωρίς να έχεις ανθρώπους να δουλέψουν μέσα σε αυτά.
Και δεν μπορείς να ονειρεύεσαι 12μηνο τουρισμό με 5 μήνες πραγματική λειτουργία.
Αυτά δεν είναι αντιπολίτευση. Είναι αριθμητική.
Στο τέλος, ο Πρωθυπουργός προσκάλεσε το Μιχάλη Βλατάκη, «Να τα πούμε από κοντά».
© ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
Ο Ντετέκτιβ δεν υποτιμά τη φράση. Ίσα-ίσα.
Γιατί εκεί θα φανεί αν η «γκρίνια» είναι όντως υπερβολή, ή αν είναι απλώς η αλήθεια που ειπώθηκε δυνατά σε λάθος χώρο.
Μέχρι τότε, κρατάει μια σημείωση:
Στην Ελλάδα, συχνά βαφτίζουμε το αυτονόητο «προίκα» και την αγωνία «γκρίνια».
Αλλά η πραγματικότητα έχει έναν κακό συνήθειο:
δεν αλλάζει με χειροκρότημα.
Και η Κρήτη -καλώς ή κακώς- δεν είναι για χειροκροτήματα.
Είναι για απαντήσεις.
Ο Τουρισμός της… γυψοσανίδας
Ο Ντετέκτιβ το βλέπει και δεν του αρέσει καθόλου.
Κάτι αλλάζει — και δεν είναι προς το καλύτερο.
Σε όλη την Ελλάδα, από την Αθήνα μέχρι τους «ανερχόμενους» προορισμούς, ξεφυτρώνει ένας νέος τύπος τουρισμού. Όχι επένδυση. Όχι φιλοξενία. Όχι προϊόν.
Κατασκευή. Πρόχειρη.
Διαμερίσματα που έχουν γράψει δεκαετίες ζωής, βαφτίζονται «boutique suites» με δύο γυψοσανίδες, λίγο φωτισμό led και έπιπλα fast fashion. Χωρίς αρχιτεκτονική, χωρίς ταυτότητα, χωρίς υπηρεσία. Καταλύματα που βήχει ο άλλος 8 δωμάτια πιο πέρα και τον ακούς στερεοφωνικά, dolby sorround.
Και κυρίως — χωρίς άνθρωπο.
Ρεσεψιόν; Μόνο στο site.
Υπηρεσίες; Μόνο στη φαντασία.
Τιμές; Σαν να μιλάμε για πεντάστερο.
Και κάπως έτσι, το “experience” γίνεται σκηνικό.
Ο Ντετέκτιβ θυμάται: κάποτε γινόταν ολόκληρη συζήτηση για προδιαγραφές, για κατηγορίες, για ελέγχους. Σήμερα;
Ο καθένας στήνει ένα “κατάλυμα” και παίζει στην ίδια αγορά.
Αυτό δεν είναι ανταγωνισμός. Είναι απορρύθμιση.
Και το πιο επικίνδυνο;
Αρχίζει να αλλοιώνεται το ίδιο το προϊόν της χώρας.
Γιατί ο τουρισμός δεν είναι μόνο αριθμοί. Είναι εμπειρία. Και η εμπειρία δεν χτίζεται με πλαστικά κεριά χωρίς μπαταρίες, ούτε χωρίς πετσέτες, τις οποίες πρέπει να ζητήσεις!
Την ίδια ώρα, ακούγονται φωνές για «φρένο» στα νέα ξενοδοχεία. Για περιορισμούς. Για συγκρίσεις με πόλεις που δεν έχουν καμία σχέση με την Αθήνα — ούτε σε δομή, ούτε σε ρόλο, ούτε σε δυναμική.
Ο Ντετέκτιβ σηκώνει φρύδι.
-Περιορίζουμε τις οργανωμένες επενδύσεις
-Και αφήνουμε ανεξέλεγκτη την προχειρότητα;
Αν αυτό είναι σχέδιο, τότε κάτι δεν πάει καθόλου καλά.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, ο επισκέπτης δεν ξεχωρίζει ποιος φταίει.
Ξεχωρίζει μόνο ότι… δεν θα ξανάρθει.
Και τότε δεν θα μιλάμε για γυψοσανίδες.
Θα μιλάμε για ρωγμές.
Ορεινός Τουρισμός… για ποια χρονιά;
Κάτι δεν κολλάει — και ο Ντετέκτιβ το κρατάει.
Τον Απρίλιο παρουσιάστηκε, με κάθε επισημότητα, η καμπάνια για τον ορεινό τουρισμό. Απρίλιο. Δηλαδή εκτός σεζόν. Εκτός timing. Εκτός λογικής, αν υποτίθεται ότι θες να επηρεάσεις κρατήσεις για το ίδιο έτος.
Άρα το πρώτο ερώτημα είναι απλό:Αυτή η καμπάνια αφορά το 2026; Το 2027; Ή απλώς “κάτι να δείξουμε”;
Γιατί αν μιλάμε για φετινή σεζόν, τότε χάθηκε.
Αν μιλάμε για την επόμενη, γιατί δεν ειπώθηκε ξεκάθαρα;
Ο Ντετέκτιβ έψαξε να βρει ίχνη της καμπάνιας. Και βρήκε… ψίχουλα. Κάποια Google ads, σκορπισμένα σε sites που δεν τα λες και «βιτρίνα» της χώρας. Δίπλα σε διαφημίσεις για μύκητες και θαυματουργές θεραπείες.
Και εδώ αρχίζουν τα σοβαρά:
Πού ακριβώς “τρέχει” η καμπάνια;
Ποιο είναι το media plan;
Ποιο το budget;
Ποιο το χρονοδιάγραμμα;
Ποιος ελέγχει την αποτελεσματικότητα;
Γιατί χωρίς αυτά, δεν υπάρχει καμπάνια. Υπάρχει απλώς δαπάνη.
Ο ορεινός τουρισμός δεν είναι υπόθεση last minute. Θέλει σχεδιασμό, στόχευση και σωστό timing. Όχι παρουσιάσεις εκτός εποχής και εμφανίσεις… χαμηλού επιπέδου.
Ο Ντετέκτιβ κρατά μικρό καλάθι. Και ακόμα μικρότερη εμπιστοσύνη — μέχρι να δει κάτι που να μοιάζει με πραγματική στρατηγική.
Μια κίνηση με θετικό πρόσημο και για τα δύο στελέχη του ΕΟΤ
Η Ελένη Μπιλίση, με πολυετή εμπειρία και βαθιά γνώση των οικονομικών του Οργανισμού, αναλαμβάνει τη θέση της Γενικής Διευθύντριας, επιβεβαιώνοντας ότι η συνέχεια και η θεσμική μνήμη μπορούν να συνδυαστούν με αποτελεσματική διοίκηση. Πρόκειται για ένα στέλεχος που γνωρίζει εκ των έσω τις ανάγκες και τις προκλήσεις του ΕΟΤ και μπορεί να δώσει σταθερότητα σε μια κρίσιμη περίοδο.
Από την άλλη, η Σοφία Λαζαρίδου μετακινείται σε ένα εξίσου σημαντικό πόστο, αναλαμβάνοντας την προϊσταμένη του γραφείου ΕΟΤ στη Ρουμανία, μια αγορά με ιδιαίτερη δυναμική για τον ελληνικό τουρισμό. Με την εμπειρία και τη διοικητική της επάρκεια, αναμένεται να ενισχύσει περαιτέρω την παρουσία της Ελλάδας σε μια χώρα-κλειδί για τις αφίξεις.
Και οι δύο αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα στελεχών που έχουν αποδείξει την αξία τους στην πράξη. Σε έναν οργανισμό όπως ο ΕΟΤ, όπου η συνέχεια, η τεχνογνωσία και η σοβαρότητα είναι κρίσιμα στοιχεία, τέτοιες επιλογές μόνο θετικά μπορούν να αξιολογηθούν.
ΥΓ: Ο Ντετέκτιβ θέλει να ενώσει τις προσευχές του με όλο τον κόσμο για την αποκατάσταση της υγείας του Γιώργο Μυλωνάκη.
Περαστικά.
Με τιμή
Ο ΝΤΕΤΕΚΤΙΒ των διαδρόμων
(*) Οι εικονογραφήσεις δημιουργήθηκαν με την βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης
#money-grid-34887{list-style:none;margin:0;padding:0;overflow:hidden;}#money-grid-34887>li{float:left;width:49%;min-width:250px;list-style:none;margin:0 1% 1% 0;;padding:0;overflow:hidden;}#money-grid-34887>li.last{margin-right:0;}#money-grid-34887>li.last+li{clear:both;}@media only screen and (max-width:768px) {#money-grid-34887>li{width:100%;}}The post Ο Ντετέκτιβ… παρατηρεί το Παρατηρητήριο και απορεί, ψάχνει το “δίκιο” του Τουρισμού στην Αθήνα, χειροκροτεί τον Μιχάλη Βλατάκη, δυσφορεί με τον Τουρισμό της γυψοσανίδας, ψάχνει την καμπάνια του Ορεινού Τουρισμού και συγχαίρει δύο κυρίες στον ΕΟΤ! appeared first on ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ money-tourism.gr.
Διαβάστε περισσότερα