Efsyn.gr

Ο φόβος του ντόμινο

Μέχρι στιγμής οι πολεμικές συγκρούσεις στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή εξακολουθούν να είναι ελεγχόμενες.
Ο φόβος της απώλειας ελέγχου στα δύο παραπάνω μέτωπα είναι βέβαιο ότι συνέβαλε στην πραγματοποίηση της συνάντησης των Τριών Μεγάλων.
Ηδη ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει ξεπεράσει σε διάρκεια τη σύγκρουση Γερμανίας-ΕΣΣΔ την περίοδο 1941-45, την ίδια στιγμή που η ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή τείνει να γίνει αποδεκτή ως νέα κανονικότητα.
Η προσέγγιση των Τριών Μεγάλων δεν μπορεί να ονομαστεί Νέα Γιάλτα την ώρα που έχει αναδυθεί ένας πολυπολικός και πολυκεντρικός κόσμος.
Οι Τρεις Μεγάλοι δεν μπορούν να αγνοήσουν ή να παρακάμψουν τις νέες περιφερειακές δυνάμεις, που δεν κρύβουν τις φιλοδοξίες τους να αναβαθμιστούν σε Μεγάλες.
Το μοντέλο του ΟΗΕ βραχυκυκλώθηκε λίγο μετά την ίδρυση του διεθνούς οργανισμού ως πεδίο αντιπαράθεσης των ΗΠΑ και της ΕΣΣΔ.
Με τα σημερινά δεδομένα, δεν υπάρχει για το ορατό μέλλον προοπτική εξεύρεσης της αναγκαίας συναίνεσης για τη διεύρυνση της ομάδας μόνιμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ που έχουν τη δυνατότητα να ασκήσουν το δικαίωμα του βέτο.
Η ακαμψία του ΟΗΕ αλλά και η ρευστή ταυτότητα των BRICS δεν ανταποκρίνονται στην ανάγκη παρέμβασης για τη διαχείριση των περιφερειακών κρίσεων.
Τα παραπάνω ερμηνεύουν γιατί μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου οι επιδιαιτητικές παρεμβάσεις των Μεγάλων Δυνάμεων πραγματοποιούνται ad hoc στο πλαίσιο ομάδων, όπως οι Ομάδες Επαφής και οι Συνασπισμοί Προθύμων.
Το ντόμινο μιας γενικευμένης αποσταθεροποίησης είναι ήδη ορατό στο Κέρας της Αφρικής με την παρουσία του Ισραήλ στη Σομαλιλάνδη και της Τουρκίας στη Σομαλία, αλλά και την παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο πολεμικών πλοίων της Ινδίας και του Πακιστάν.
Η τριμερής προσέγγιση Κίνας, Ρωσίας και ΗΠΑ θα είναι μια ουσιαστική πίεση για να μην έχουμε περαιτέρω σύγχυση με ερμηνείες και παρερμηνείες που θα φωτίζουν τους BRICS ως ένα νέο Κίνημα των Αδεσμεύτων το οποίο εκφράζει τον συνολικό Νότο.
Πριν από λίγους μήνες επικρατούσε η βεβαιότητα ότι η ανάδειξη της Κίνας σε κυρίαρχη υπερδύναμη θα είναι μια μετωπική αντιπαράθεση πολύ πιο επικίνδυνη από τον Ψυχρό Πόλεμο της περιόδου 1947-1991.
Είναι φανερό ότι η Κίνα δεν βιάζεται, καθώς προβάλλει σαν η ήρεμη υπερδύναμη που φιλοδοξεί να έχει τον ρόλο του εγγυητή της παγκοσμιοποίησης.

Διαβάστε περισσότερα

Διαβάστε επίσης...