Σήμερα το πρωί, το ελληνικό σχολείο «ξύπνησε» ξανά, με τις αυλές να γεμίζουν φωνές, καινούργιες τσάντες, αγκαλιές ύστερα από ένα ολόκληρο καλοκαίρι και παιδιά που επιστρέφουν λίγο μεγαλύτερα, ενώ οι εκπαιδευτικοί καλούνται μέσα σε λίγες ώρες να ξαναδώσουν ζωή σε αίθουσες που έμειναν σιωπηλές τους προηγούμενους μήνες.
Η πρώτη ημέρα είναι αφιερωμένη στον αγιασμό, στην πρώτη συνάντηση και στην παραλαβή των βιβλίων , ενώ από τη Δευτέρα 14 Σεπτεμβρίου αρχίζει το κανονικό πρόγραμμα μαθημάτων. Πίσω όμως από την τελετουργία της ημέρας βρίσκεται ένα τεράστιο σύστημα σε κίνηση, με 1.270.331 μαθητές, 13.842 σχολικές μονάδες, 146.521 μόνιμους εκπαιδευτικούς και περίπου 30.000 αναπληρωτές στην αφετηρία της νέας χρονιάς.
Οι αριθμοί περιγράφουν το μέγεθος του συστήματος, δεν μπορούν όμως να αποτυπώσουν τι σημαίνει αυτή η ημέρα για το παιδί που περνά πρώτη φορά μια καινούργια πόρτα. Περίπου 69.895 παιδιά ξεκινούν φέτος την Α’ Δημοτικού στα δημόσια σχολεία γενικής εκπαίδευσης, κρατώντας ίσως σφιχτά το χέρι της μητέρας ή του πατέρα τους και προσπαθώντας να καταλάβουν έναν νέο κόσμο με θρανία, βιβλία, κουδούνια και άγνωστα πρόσωπα.
Ανάλογη είναι η αγωνία για το παιδί που περνά στο Γυμνάσιο, όπου ο ένας δάσκαλος αντικαθίσταται από πολλούς καθηγητές, τα μαθήματα αυξάνονται και οι παρέες αναδιαμορφώνονται, αλλά και για τον μαθητή που μπαίνει στο Λύκειο και αρχίζει πλέον να ακούει συχνότερα τις λέξεις Πανελλαδικές, σπουδές, επάγγελμα, μέλλον. Πίσω από τον ενθουσιασμό υπάρχουν πάντα τα ίδια σιωπηλά ερωτήματα: «Θα τα καταφέρω;», «Θα έχω φίλους;», «Θα είναι δύσκολα;», «Θα είμαι αρκετά καλός;».
Και στην άλλη πλευρά του θρανίου υπάρχουν άνθρωποι
Οι εκπαιδευτικοί φτάνουν επίσης στο σχολείο με τις δικές τους αγωνίες, οι οποίες συχνά παραμένουν αόρατες πίσω από το χαμόγελο της πρώτης ημέρας. Ενας νεοδιόριστος μπορεί να έμαθε λίγες εβδομάδες πριν ότι θα υπηρετήσει εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι του, μια αναπληρώτρια μπορεί να άφησε οικογένεια και παιδιά σε άλλη πόλη, ενώ κάποιος άλλος μπορεί ακόμη να αναζητεί κατοικία σε ένα νησί όπου το ενοίκιο απορροφά μεγάλο μέρος του μισθού του.
Υπάρχουν ακόμη εκπαιδευτικοί, κυρίως ειδικοτήτων, που θα περάσουν τη χρονιά μοιρασμένοι σε δύο, τρία, τέσσερα ή ακόμα και πέντε σχολεία, διανύοντας εκατοντάδες χιλιόμετρα την εβδομάδα για να συμπληρώσουν το ωράριό τους. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο τα καύσιμα, τα διόδια και η φθορά του αυτοκινήτου, αλλά η δυσκολία να αισθανθεί κανείς πραγματικό μέλος τεσσάρων διαφορετικών συλλόγων διδασκόντων και να χτίσει ουσιαστική σχέση με εκατοντάδες μαθητές των οποίων πρέπει να γνωρίσει τις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες.
Υπάρχουν αποστάσεις που δεν μετριούνται σε χιλιόμετρα, αλλά στο βάρος με το οποίο ένας άνθρωπος πηγαίνει κάθε πρωί στη δουλειά του, όταν το σχολικό κλίμα είναι κακό, οι σχέσεις έχουν δηλητηριαστεί ή μια αυταρχική διοίκηση χρησιμοποιεί τη θέση της για να πιέζει, να απαξιώνει ή να εκφοβίζει. Δεν υπάρχει στο myschool στήλη που να γράφει «φόβος» ούτε δείκτης που να μετρά την αξιοπρέπεια, κι όμως αυτές οι συνθήκες μπορούν να καθορίσουν ολόκληρη τη σχολική χρονιά.
Πίσω από τα νούμερα
Η νέα χρονιά περιλαμβάνει παράλληλα 7.230 Τμήματα Ενταξης για 71.184 μαθητές, νέα σχολεία Ειδικής Αγωγής, δημόσια προγράμματα IB σε 11 σχολικές μονάδες, αλλά και νέες παρεμβάσεις στις υποδομές και στον εξοπλισμό των σχολείων.
Η στελέχωση, ωστόσο, δεν ολοκληρώνεται με το πρώτο κουδούνι καθώς, ενώ περίπου 30.000 αναπληρωτές βρίσκονται ήδη στα σχολεία, ο συνολικός σχεδιασμός προβλέπει περίπου 45.000 προσλήψεις μέσα στη χρονιά, γεγονός που σημαίνει ότι σε αρκετές περιπτώσεις τα προγράμματα θα συνεχίσουν να αλλάζουν μέχρι να καλυφθούν οι ανάγκες.
Κάπως έτσι, οι αριθμοί της 11ης Σεπτεμβρίου θα γίνουν ξανά άνθρωποι: ένα πρωτάκι που ψάχνει την αίθουσά του, ένας μαθητής του Γυμνασίου που προσπαθεί να μη δείξει τον φόβο του, μια μαθήτρια του Λυκείου που σκέφτεται ήδη τις εξετάσεις, ένας αναπληρωτής που δεν έχει ακόμη ξεπακετάρει τις βαλίτσες του και ένας καθηγητής που κοιτάζει το πρόγραμμά του και βλέπει τέσσερα διαφορετικά σχολεία.
Ολοι όμως θα συναντηθούν στο ίδιο μέρος, στην τάξη, εκεί όπου οι αριθμοί, οι εγκύκλιοι και οι πλατφόρμες υποχωρούν μπροστά στη βασικότερη σχέση του σχολείου: απέναντι από έναν εκπαιδευτικό βρίσκεται ένα παιδί και απέναντι από το παιδί ένας άνθρωπος που καλείται να του πει «Καλώς ήρθες. Πάμε να ξεκινήσουμε».
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr