Σημειώσεις από το πουθενά

1. Για να δέσουν δύο άνθρωποι σημαντικό είναι, μεταξύ άλλων, τα κόμπλεξ τους να είναι συμπληρωματικά.
2. Αμα λες όλα αυτά που θέλει να ακούσει το σινάφι σου, ο διπλανός σου, ο γείτονάς σου από εσένα, όλα κυλάνε μέλι γάλα. Είναι τόσο απλό! Ούτε τριβές, ούτε εντάσεις. Ολοι ευχαριστημένοι. Πλην ίσως αυτών που πιστεύεις, αυτών που σε καίνε.
3. Το νεόκοπο κόμμα της Καρυστιανού (τι φοβερή έμπνευση το όνομα και μαζί εγωπαθές) έχει τιμή του και καμάρι του ότι το θεωρούν και είναι ρωσόφιλο κι ότι το πλαισιώνουν αντιεμβολιαστές, συνωμοσιολόγοι, θρησκόληπτοι, περιθωριακά πρόσωπα, ακροδεξιοί, περιφερόμενοι αγανακτισμένοι της Αριστεράς, αλλά και πάσης φύσεως απολιτίκ. Εκεί στοχεύει, αυτή είναι η δεξαμενή του. Συνεπώς, βρείτε άλλον τρόπο να το αντιμετωπίσετε. Φυσικά και βλέπουμε «σοβαρούς», μέχρι πρόσφατα, υποστηρικτές της να την κάνουν με ελαφρά πηδηματάκια. Εξάλλου, έτσι έκαναν πάντα οι εκτός εαυτού «δημοκράτες».
4. Δεν προλαβαίνουμε να ζήσουμε ούτε την ευτυχία μας, ούτε τη δυστυχία μας (ούτε τις ενδιάμεσες αποχρώσεις τους). Το πριόνι της συνεχούς αποδοτικότητας (εξωτερικής και εσωτερικής) μετατρέπει τα πάντα σε ροκανίδια.
5. Αυτά που βρίσκεις πίσω σου κι αυτά που αφήνεις μπροστά σου κουρδίζουν τον χρόνο σου, μπορεί όμως και να τον ξεκουρδίζουν.
6. Χρόνιες υπερωρίες πένθους, απώλειας και παραίτησης δεν αντισταθμίζονται με λιγοστές διακοπές χαράς, ανεμελιάς και φροντίδας.

Διαβάστε περισσότερα