Από το ένα άκρο της Μεσογείου ώς το άλλο, Γαλλία και Τουρκία συγκρούονται μετωπικά, με το Παρίσι να διεκδικεί για πρώτη φορά μετά το 1941 μόνιμη παρουσία στην περιοχή.
Η πτώση του Ασαντ και η κατάληψη της Δαμασκού από τους τζιχαντιστές δημιούργησαν τις προϋποθέσεις για επιστροφή της Γαλλίας στον ρόλο του προστάτη των μειονοτήτων στον Λίβανο και στη Συρία, έναν ρόλο που άσκησε την περίοδο 1918-41 όταν διοικούσε τις δύο χώρες.
Η Γαλλία είδε τον παραπάνω ρόλο να απαλλοτριώνεται από το καθεστώς Ασαντ με το οποίο ήλθε σε θανάσιμη αντιπαλότητα.
Οι τζιχαντιστές της Δαμασκού δημιούργησαν ανασφάλεια και πανικό στους αλαουίτες, που έφτασαν στο σημείο να ελπίζουν ότι θα έχουν τη στήριξη του μέχρι χθες θανάσιμου αντιπάλου τους, του Ισραήλ.
Με άλλα λόγια, οι βλέψεις της Γαλλίας στη Μέση Ανατολή συγκρούονται μετωπικά με τις περιφερειακές φιλοδοξίες της Τουρκίας.
Τα τελευταία χρόνια η Τουρκία δηλώνει παρούσα στις εσωτερικές συγκρούσεις στην πρώην γαλλική Υποσαχάρια Αφρική, ενώ την ίδια στιγμή ανήσυχη ηρεμία επικρατεί στη Βόρεια Αφρική, με τον Ερντογάν να στηρίζει τους ισλαμιστές στο Μαρόκο, στην Τυνησία και στην Αλγερία.
Με δυο λόγια, ο ανταγωνισμός Τουρκίας-Γαλλίας ξεκινά από το Χαλέπι της Συρίας και φτάνει στην Ταγγέρη στο Μαρόκο.
Η επιρροή της Γαλλίας σε Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική έχει βαρύνουσα σημασία στους ευρωπαϊκούς συσχετισμούς, καθώς παραπέμπει στην επιρροή του Βερολίνου στην Ανατολική Ευρώπη.
Υπό το φως των παραπάνω μπορούμε να καταλάβουμε τον εκνευρισμό του Ερντογάν για τη μόνιμη στρατιωτική παρουσία της Γαλλίας στην Κύπρο.
Το 2007, αμέσως μετά την εκλογή του, ο Σαρκοζί εξήγγειλε την Ενωση για τη Μεσόγειο, μια πρωτοβουλία την οποία απονεύρωσαν η Γερμανία, η Ισπανία και η Ιταλία.
Η Τουρκία έδωσε σκληρή μάχη την περίοδο 1918-41 για να αποχωρήσει η Γαλλία από τον Λίβανο και τη Συρία.
Η Γαλλία, για να κερδίσει χρόνο, παραχώρησε το 1938 την επαρχία της Αλεξανδρέττας, χωρίς να μπορέσει να επηρεάσει την απόφαση της Αγκυρας να παραμείνει επιτήδειος ουδέτερος.
Η στήριξη της Κύπρου από τη Γαλλία έχει και ιστορικό βάθος και μελλοντική προοπτική. Μέχρι πριν από μερικά χρόνια, η παρουσία ευρωπαϊκών δυνάμεων στη Μέση Ανατολή εθεωρείτο ανάμνηση από το παρελθόν.
Σήμερα η Γαλλία, σε ό,τι αφορά την άμυνα και την ασφάλεια, διεκδικεί ηγετικό ρόλο στην κάλυψη του κενού που έχει προκαλέσει το βραχυκύκλωμα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.
Το 1956, Γαλλία και Βρετανία έφυγαν ταπεινωμένες από το Σουέζ. Εβδομήντα χρόνια μετά, η Γαλλία διασφαλίζει στην Ευρώπη ένα εντυπωσιακό «παρών» στη Μεσόγειο.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr