Δεν του φταίει η Αννα Διαμαντοπούλου. Ο Ν. Ανδρουλάκης έχει την απόλυτη ευθύνη για την ετοιμόρροπη εικόνα του ΠΑΣΟΚ. Οι λόγοι είναι δύο: πρώτον, ως ηγέτης βαρύνεται για όσα συμβαίνουν στο κόμμα του και δεύτερον, ο ίδιος είναι αυτός που το έχει θέσει σε τροχιά δορυφόρου γύρω από τη Ν.Δ. του εκτεθειμένου για σωρεία σκανδάλων ηγέτη της. Ισως τον έχει εμπνεύσει ο μέντοράς του Ευάγγ. Βενιζέλος, που το 2012 έκανε κυβέρνηση με τον Αντ. Σαμαρά.
Μόνο που, τέλος πάντων, αυτός δεν βαρυνόταν με σκάνδαλα. Βαρύνεται όμως ο νυν και προβληματίζεται τα μάλα γύρω από τις νομικές συνέπειες εν αναμονή της εκλογικής κρίσης. Το έχει καταστήσει ο ίδιος σαφές με τις επιλογές ανώτατων εισαγγελέων και δικαστών που θέλει στο πλευρό του. Μόνο που αυτοί δεν θα βρίσκονται για πάντα στην ίδια θέση. Κάποια στιγμή έρχεται και η ώρα της αποστρατείας όσων… στρατευμένων λειτουργούν για την προστασία του σημερινού σάπιου συστήματος εξουσίας. Επομένως τα σενάρια των ευεργετικών παραγραφών γράφονται στα παρασκήνια και ξαναγράφονται, καθώς υπάρχουν δικαστές που όχι μόνο δεν ελέγχονται αλλά και ενοχλούνται σφόδρα με την παραβίαση των νόμων της δημοκρατίας.
Κάπου σ’ αυτά τα σενάρια είναι που ενεπλάκη από την εφημερίδα «Εστία» το όνομα της «πράσινης», πλην συντηρητικής, Αννας Διαμαντοπούλου. Η οποία δεν είναι τυχαίο πρόσωπο. Ο Ν. Ανδρουλάκης την έχει ορίσει υπεύθυνη πολιτικού σχεδιασμού του κόμματος. Δεν είναι λογογράφος. Σχεδιάζει το μέλλον. Το οποίο τόσο η ίδια όσο και ο πρόεδρός της δεν το «οραματίζονται» σε συνεργασία με τα άλλα κόμματα της προοδευτικής αντιπολίτευσης. Που αρέσει-δεν αρέσει αυτή είναι, και το ΠΑΣΟΚ δεν είναι καλύτερο ούτε από τον (τότε) ΣΥΡΙΖΑ ούτε από το νυν κόμμα του Αλέξη Τσίπρα. Από το 2019, όταν ακύρωσε στην πράξη την απλή αναλογική, αυτή η πλεύση παραμένει σταθερή στην πεισματική άρνηση συνεργασίας δίνοντας το ένα φιλί ζωής μετά το άλλο στη διεφθαρμένη καθεστηκυία τάξη.
Κατά τα άλλα ο Ν. Ανδρουλάκης μπορεί να διαμαρτύρεται για τα καμώματα της κυβέρνησης, να φωνάζει (όποτε φωνάζει), να επισκέπτεται ενίοτε και τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου (για το μέγα σκάνδαλο των παρακολουθήσεων), αλλά δεν καταθέτει μια ρηξικέλευθη και συγκροτημένη πολιτική πρόταση, που να υπόσχεται ένα διαφορετικό μέλλον από αυτό που όρισαν για τον τόπο όσοι τον κυβέρνησαν από το 2010 και μετά. Θα γίνει, λέει, κυβέρνηση έστω με μία ψήφο διαφορά (έχουν σφίξει φέτος οι ζέστες), αλλά όσο και αν το επαναλαμβάνει, κάποιες δημοσκοπήσεις τον ρίχνουν πια στο 9%. Μα αυτό δεν είναι ποσοστό, είναι απειλή σεισμού καταστροφικών Ρίχτερ.
Τώρα, τι συζητάει (και αν συζητάει) η «σχεδιάστρια» με τους άλλους «σχεδιαστές» της κρατούσας τάξης, το πιθανότερο είναι να μην το μάθει κανείς. Μιλούν όμως οι πολιτικές επιλογές.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr