Συνέντευξη στον σταθμό Alpha Radio έδωσε η Ευγενία Φωτονιάτα, όπου ανέπτυξε τη βασική λογική του προγράμματος της ΕΛΑΣ που παρουσιάστηκε στη ΔΕΘ αναφέροντας: «Δεν είναι μια συλλογή εξαγγελιών, αλλά ένα συνεκτικό σχέδιο με διαφορετικούς χρονικούς ορίζοντες.
»Άμεσα μέτρα για να ανακουφιστεί η κοινωνία, μεγάλες αλλαγές μιας κυβερνητικής τετραετίας και επιλογές μεγαλύτερου βάθους για να αλλάξει πραγματικά το παραγωγικό μοντέλο της χώρας. Δεν αλλάζουν όλα σε μία μέρα. Μπορούν όμως από την πρώτη μέρα να αλλάξουν η κατεύθυνση, οι προτεραιότητες και οι κανόνες. Αυτή είναι η λογική του “να παράγουμε περισσότερο, να μοιραζόμαστε δικαιότερα, να ζούμε καλύτερα”».
Στο επίκεντρο των λεγομένων της βρέθηκε η ενίσχυση του εισοδήματος και της μισθωτής εργασίας. Για το οποίο σημείωσε: «Η πολιτική μισθών δεν σταματά στον κατώτατο: χρειάζονται ισχυρές συλλογικές συμβάσεις, πραγματικές αυξήσεις στους κλαδικούς μισθούς και μεγαλύτερο μερίδιο της εργασίας στον πλούτο που παράγεται. Μαζί με μικρότερη φορολογική επιβάρυνση της μισθωτής εργασίας, μείωση του ΦΠΑ στο 6% σε βασικές κατηγορίες και ισχυρότερο κοινωνικό κράτος, συγκροτείται ένα συνολικό σχέδιο για πραγματική αύξηση της αγοραστικής δύναμης και όχι απλώς για ονομαστικές αυξήσεις που εξανεμίζονται από το κόστος ζωής».
Παράλληλα παρουσίασε τις στοχεύσεις του κόμματος για τη νεολαία και την περιφέρεια: «Μια ολόκληρη γενιά μεγάλωσε μέσα σε διαδοχικές κρίσεις και έμαθε να ζει με χαμηλούς μισθούς, ακριβή στέγη και διαρκή ανασφάλεια σαν να πρόκειται για κανονικότητα. Και για χιλιάδες νέους στην Περιφέρεια, η φυγή προς τα μεγάλα αστικά κέντρα ή το εξωτερικό εξακολουθεί να μοιάζει η μόνη διέξοδος. Αυτό ακριβώς πρέπει να αλλάξει: να μπορεί ένας νέος άνθρωπος να εργαστεί, να δημιουργήσει και να σχεδιάσει τη ζωή του στον τόπο του».
Τέλος όσον αφορά το πολυσυζητημένο θέμα της κοστολόγησης του προγράμματος της ΕΛΑΣ τόνισε: «Κάθε σοβαρή και ανεξάρτητη αξιολόγηση είναι ευπρόσδεκτη. Όχι για να αποδείξουμε κάτι στην κυβέρνηση, αλλά για να πείσουμε την κοινωνία για κάτι πολύ σημαντικότερο: ότι η στήριξη των εργαζομένων, των λαϊκών και των μεσαίων οικογενειών δεν είναι ούτε οικονομικά ανέφικτη ούτε ουτοπική. Είναι θέμα σχεδιασμού, κατανομής των διαθέσιμων πόρων και, τελικά, πολιτικών επιλογών. Γιατί το πραγματικό ερώτημα είναι ποιες προτεραιότητες θέτεις και ποιες κοινωνικές ανάγκες επιλέγεις να υπηρετήσεις».
Διαβάστε περισσότερα