–ΑΠΟ 1.800 ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΤΟ 2014 ΣΗΜΕΡΑ ΕΦΤΑΣΑΝ ΤΟΥΣ 3.646!
Το μεγάλο πάρτι των μετακλητών συνεχίζεται με αμείωτη ένταση, επιβεβαιώνοντας πως αν υπάρχει ένας κλάδος στην Ελλάδα που δεν γνώρισε ποτέ κρίση, Μνημόνια, περικοπές ή δημοσιονομική στενότητα, αυτός είναι αναμφίβολα ο κλάδος των εκλεκτών των πολιτικών γραφείων.
Ενώ το παραδοσιακό Δημόσιο παλεύει καθημερινά με την υποστελέχωση, την υποχρηματοδότηση και τις αργόσυρτες διαδικασίες της ψηφιοποίησης, τα πολιτικά γραφεία φαίνεται πως έχουν βρει το ελιξίριο της αιώνιας ανάπτυξης, δημιουργώντας μια παράλληλη πραγματικότητα που προκαλεί το κοινό αίσθημα. Τα στοιχεία που έρχονται στο φως μέσα από τη μελέτη του ΠΑΝΣΥΠΟ είναι αποκαλυπτικά και δεν αφήνουν περιθώρια για παρερμηνείες, καθώς από το 2013 έως σήμερα οι μετακλητοί υπάλληλοι σημείωσαν μια εντυπωσιακή αύξηση της τάξης του 102%, διπλασιάζοντας ουσιαστικά την παρουσία τους στους διαδρόμους της εξουσίας.
Η ιστορική αναδρομή των αριθμών περιγράφει μια πορεία διαρκούς ανόδου, ανεξαρτήτως ιδεολογικού προσήμου ή κυβερνητικών υποσχέσεων για ένα κράτος πιο ευέλικτο και αξιοκρατικό.
Την περίοδο 2012 – 2014, η τότε συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ «βολευόταν» με περίπου 1.800 άτομα, ένας αριθμός που τότε φάνταζε υψηλός, αλλά σήμερα μοιάζει σχεδόν μετριοπαθής. Η έλευση της «πρώτη φορά Αριστεράς», το 2015, δεν έφερε την ανατροπή στο μοντέλο των προσωπικών διορισμών, καθώς η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ ανέβασε τον πήχη στους 2.122 υπαλλήλους, αποδεικνύοντας ότι ο πειρασμός της στελέχωσης των υπουργικών γραφείων με ανθρώπους της απόλυτης εμπιστοσύνης είναι διακομματικός. Ωστόσο, η πραγματική απογείωση του φαινομένου σημειώθηκε μετά το 2019, με τον μέσο όρο να εκτινάσσεται πάνω από τους 3.200 και να οδηγεί τελικά στο ιστορικό υψηλό του Οκτωβρίου 2025, όπου καταγράφηκαν 3.646 μετακλητοί.
Το παράδοξο αυτής της εκρηκτικής ανόδου έγκειται στο γεγονός ότι, ενώ το «επιτελικό κράτος» υπόσχεται αποτελεσματικότητα και σύγχρονη διοίκηση, η πραγματική διοικητική μηχανή που εξυπηρετεί τον πολίτη παραμένει καθηλωμένη ή και αποδυναμωμένη. Ουσιαστικά, οι υπάλληλοι που τρέχουν τις καθημερινές υποθέσεις των πολιτών, που στελεχώνουν τα νοσοκομεία, τα ασφαλιστικά ταμεία και τις υπηρεσίες πρόνοιας παραμένουν οι ίδιοι ή λιγοστεύουν, λόγω των συνταξιοδοτήσεων που δεν αναπληρώνονται.
Την ίδια στιγμή, οι στρατιές των εκλεκτών στα γραφεία των υπουργών αυξάνονται με ρυθμούς που θυμίζουν startups της Silicon Valley, δημιουργώντας έναν διοικητικό γιγαντισμό στην κορυφή της πυραμίδας και ένα λειτουργικό κενό στη βάση της.
Αυτό που παρατηρούμε δεν είναι η μεγέθυνση της δημόσιας διοίκησης, με την έννοια της βελτίωσης των παρεχόμενων υπηρεσιών, αλλά η συστηματική διεύρυνση του «βύσματος» και της πολιτικής επιρροής. Η πολιτική επιρροή καταπίνει σταδιακά την επαγγελματική διοίκηση, καθώς το «επιτελικό κράτος» αποδεικνύεται πρωταθλητής στις προσλήψεις από το παράθυρο, παρακάμπτοντας τις διαδικασίες που ισχύουν για τον υπόλοιπο δημόσιο τομέα. Είναι πλέον σαφές ότι η αύξηση των μετακλητών δεν εξυπηρετεί την ανάγκη για εξειδικευμένη γνώση που ίσως λείπει από το Δημόσιο, αλλά λειτουργεί ως ένας μηχανισμός επιβράβευσης κομματικών στελεχών και φίλων της εκάστοτε εξουσίας.
Η πραγματικότητα αυτή δημιουργεί ένα βαθύ αίσθημα αδικίας τόσο στους μόνιμους δημοσίους υπαλλήλους, που βλέπουν τις θέσεις ευθύνης να καταλαμβάνονται από μετακλητούς, όσο και στους πολίτες, που πληρώνουν το κόστος αυτής της υπερδιογκωμένης «στρατιάς».
Όταν οι αριθμοί διπλασιάζονται μέσα σε μια δεκαετία, την ώρα που η χώρα προσπαθεί να σταθεί στα πόδια της μετά από αλλεπάλληλες κρίσεις, το μήνυμα που εκπέμπεται είναι ότι οι κανόνες της λιτότητας και της αξιοκρατίας ισχύουν για όλους τους άλλους, εκτός από εκείνους που βρίσκονται στον στενό κύκλο της εξουσίας.
Το πάρτι των μετακλητών δεν είναι απλώς ένα στατιστικό στοιχείο αλλά η απόδειξη ότι οι παθογένειες του παρελθόντος όχι μόνο επιβιώνουν, αλλά αναβαθμίζονται σε επίσημη κρατική πολιτική, αφήνοντας πίσω τους ένα κράτος που, αντί να υπηρετεί τον πολίτη, υπηρετεί την αναπαραγωγή των δικών του «εκλεκτών» παιδιών.
ΤΟ ΠΑΡΟΝ
The post Κάνουν… πάρτι με τους μετακλητούς υπαλλήλους appeared first on ΤΟ ΠΑΡΟΝ.
Διαβάστε περισσότερα
Paron.gr