Ο πολιτικός αμοραλισμός στα ύψη!
Ένας ευρωβουλευτής, περιφερόμενος “αυλικός”, από την “Αλεξάρα” στην “Στεφανάρα”, από την “Προεδράρα” (Φάμελλος) στην “Μαρία” και ενδιαμέσως να χτυπάει “πόρτες” (Δένδιας, Σαμαράς κα και να μην ανοίγουν…) να καταλήγει με την έδρα του και το πιάνο του (από το “Είμαστε ακόμα ζωντανοί” για τα μάτια και τα αυτιά του Στέφανου, στο “θα σε ξανάβρω στους μπαξέδες” για τους “συντρόφους” της Χαριλάου Τρικούπη) στην “αγκαλιά” του Νίκου Ανδρουλάκη.
Από την άλλη ένας πρόεδρος κόμματος, που έχει αναγάγει την “κλοπή” εδρών από τα άλλα κόμματα σε ευαγγέλιο της πολιτικής του σταδιοδρομίας (Πέτρος Παππάς, Ράνια Θρασκιά, Νικόλας Φαραντούρης) χωρίς βέβαια να λογαριάζει τι θα του συμβεί αύριο αν μετά τις κάλπες η ΝΔ του πάρει το 1/3 των βουλευτών του για να κυβερνήσει χωρίς εκείνον.
Και κανένας να μην τους ρωτάει πόσο “ασπόνδυλο” πρέπει να είναι να μοστράρουν κάποιοι ξεδιάντροπα μια φωτογραφία με 4 ευρωβουλευτές, οταν η μία έδρα έχει “κλαπεί” πολιτικά από άλον χώρο, με εντελώς άλλα πολιτικά χαρακτηριστικά στις ευρωεκλογές του 2024. Εκεί όπου ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε 14,92% ήρθε δεύτερο κόμμα και εξέλεξε 4 έδρες και το ΠΑΣΟΚ του Ν. Ανδρουλάκη 12,79% και εξέλεξε 3 έδρες. Ο Νικόλας Φαραντούρης πήρε 134.563 σταυρούς από ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ και με το έτσι θέλω ένάμιση χρόνι μετά τους “σήκωσε” σα να ήταν προσωπική τραπεζική του κατάθεση και πήγε και τους παρέδωσε στο Νίκο Ανδρουλάκη. Ως “ιδιοκτήτης” τους!
Και μετά αναρωτιούνται γιατί η βελόνα του ΠΑΣΟΚ δεν ξεκολλάει και γιατί το 31% των πολιτών δηλώνουν αποξενωμένοι από το σημερινό πολιτικό σύστημα και στρέφουν το βλέμμα και τις ελπίδες τους σε νέα πράγματα που θα δημιουργηθούν στην πολιτική σκηνή. Χωρίς την παθογένεια τέτοιων καταστάσεων
Διαβάστε περισσότερα
Thefaq.gr
