Οικογενειακή φωτογραφία

Η φωτογραφία των 32 ηγετών των χωρών-μελών του ΝΑΤΟ στη σύνοδο κορυφής της Αγκύρας σε έναν χρόνο από σήμερα θα παραπέμπει σε μακρινό παρελθόν.
Ο Μακρόν θα έχει ολοκληρώσει τη δεύτερη θητεία του παραδίδοντας τα κλειδιά του Μεγάρου των Ηλυσίων στην Ακροδεξιά.
Στη Βρετανία ο διάδοχος του Στάρμερ θα προσπαθεί να ανακόψει τη νίκη του ακροδεξιού λαϊκιστή Φαράζ με τις πρόωρες εκλογές να μπορούν να προκηρυχθούν ανά πάσα στιγμή.
Στη Γερμανία η Εναλλακτική θα επιβεβαιώνει τη δημοσκοπική και εκλογική πρωτιά της, με τη νίκη της Ακροδεξιάς στη Γαλλία να της δίνει πιστοποιητικό πολιτικής κανονικότητας.
Εν τω μεταξύ στις ενδιάμεσες εκλογές του προσεχούς Νοεμβρίου θα έχει γίνει ξεκάθαρη η αντοχή του Τραμπ στη φθορά της εξουσίας, με τον έλεγχο του Κογκρέσου να είναι το κύριο διακύβευμα.
Με τα παραπάνω δεδομένα εύλογα τίθεται το ερώτημα αν μπορούν να γίνουν ουσιαστικά βήματα σταθεροποίησης στη Μέση Ανατολή και στην Ουκρανία πριν η Δύση διαψεύσει όλους όσοι την αντιμετωπίζουν πλέον ως ακυβέρνητη πολιτεία.
Σε ό,τι αφορά τη Γηραιά Ηπειρο, δίχως υπερβολή πρόκειται για χρονικό προαναγγελθείσης καταστροφής.
Η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 με ιστορική ευθύνη της Γερμανίας εγκλώβισε την Ε.Ε. σε μια μόνιμη λιτότητα με ταυτόχρονη άρνηση της αμοιβαιοποίησης των κινδύνων μέσω του κοινού δανεισμού αλλά και της μεταφοράς πόρων από τον πλεονασματικό Βορρά στον ελλειμματικό Νότο.
Την ίδια στιγμή οι διορθωτικές κινήσεις των Μπλέρ – Γκόρντον Μπράουν στην κληρονομιά της Σιδηράς Κυρίας δεν μπόρεσαν να στεγάσουν τους απογοητευμένους ψηφοφόρους των Εργατικών.
Το 2014 ήρθε το πρώτο μήνυμα με το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος για την ανεξαρτησία της Σκοτίας με το «Ναι» να συγκεντρώνει ποσοστό 45%.
Δέκα χρόνια μετά το Βrexit η Βρετανία εξακολουθεί να βρίσκεται σε βαθιά κρίση.
Στη Γαλλία η προαναγγελία θυέλλης κατεγράφη το 2002, με τον Ζοσπέν να αποκλείεται από τον δεύτερο γύρο από τον Λεπέν.
Η κορύφωση της κρίσης ήταν η πενταετία 2012-17, όταν ο Ολάντ πρόβαλλε σαν συνεχιστής του Σαρκοζί καθιστώντας την Ακρα Δεξιά της Λεπέν ένα ευρύτατο πολυσυλλεκτικό μέτωπο δυσαρεστημένων.
Πριν από λίγα χρόνια η Γερμανία έμοιαζε ο νικητής στη σύγκρουση της ευρωζώνης και είχε φθηνή και άφθονή ενέργεια από τη Ρωσία και προνομιακή πρόσβαση στην αγορά της Κίνας.
Σήμερα η Γερμανία έχει μια ακροδεξιά που παραπέμπει στον Μεσοπόλεμο, με μια ρητορική που δεν εξευγενίζεται όπως συνέβη με τη Μελόνι και η οποία στην καλύτερη περίπτωση θα είναι μια ευρωπαϊκή παραλλαγή του τραμπισμού.
Η οικογενειακή φωτογραφία του ΝΑΤΟ είναι η αποτύπωση της κρίσης της Δύσης.

Διαβάστε περισσότερα