Ανακοίνωση εξέδωσε το ΚΚΕ για την επέτειο των 52 χρόνων από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, επισημαίνοντας ότι «η ένταξη της στην ΕΕ, η ενδυνάμωση των σχέσεων με το ΝΑΤΟ, οι στρατηγικές συμμαχίες με τις ΗΠΑ και το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ, η μετατροπή του νησιού σε “ενεργειακό κόμβο” με την εμπλοκή μεγάλων ενεργειακών κολοσσών από τις ΗΠΑ, όχι μόνο δεν οδήγησαν σε μια “δίκαιη λύση” στο Κυπριακό, αλλά αντίθετα, την έβαλαν ακόμα περισσότερο στο “μάτι του κυκλώνα” των ανταγωνισμών και των πολεμικών συγκρούσεων».Στην ανακοίνωσή του το ΚΚΕ υπενθυμίζει ότι «το απαραίτητο άλλοθι για την εισβολή του ΝΑΤΟϊκού τουρκικού στρατού, που είχε και έχει σαν αποτέλεσμα χιλιάδες νεκρούς, αγνοούμενους και εκτοπισμένους και την κατοχή του 37% της Κύπρου, το είχε δώσει λίγες μέρες πριν η επίσης ΝΑΤΟϊκή ελληνική Χούντα, με το πραξικόπημα που ενορχήστρωσε κατά της κυβέρνησης του Μακάριου, ενώ απροκάλυπτη κάλυψη στην εισβολή έδωσαν οι ΗΠΑ και το ίδιο το ΝΑΤΟ με τη στάση τους».
«Η οδυνηρή αυτή ιστορική γνώση αρκεί για να καταρρίψει τους μύθους που καλλιεργεί η κυβέρνηση της ΝΔ και τα άλλα κόμματα του ευρωατλαντισμού, ότι ιμπεριαλιστικές συμμαχίες όπως το ΝΑΤΟ ή μια ΕΕ με “στρατηγική αυτονομία” μπορούν να παρέχουν διασφάλιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων οποιουδήποτε λαού», επισημαίνει ακόμα.
Αναλυτικά η ανακοίνωση του ΚΚΕ:
«Η επέτειος των 52 χρόνων από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, αυτό το ιμπεριαλιστικό έγκλημα σε βάρος του κυπριακού λαού που έχει αφήσει ανεξίτηλα τα σημάδια του μέχρι σήμερα, μας υπενθυμίζει τι πραγματικά σημαίνουν για τους λαούς οι σχεδιασμοί των ιμπεριαλιστών και οι δολοφονικές τους συμμαχίες, όπως το ΝΑΤΟ.
Το απαραίτητο άλλοθι για την εισβολή του ΝΑΤΟϊκού τουρκικού στρατού, που είχε και έχει σαν αποτέλεσμα χιλιάδες νεκρούς, αγνοούμενους και εκτοπισμένους και την κατοχή του 37% της Κύπρου, το είχε δώσει λίγες μέρες πριν η επίσης ΝΑΤΟϊκή ελληνική Χούντα, με το πραξικόπημα που ενορχήστρωσε κατά της κυβέρνησης του Μακάριου, ενώ απροκάλυπτη κάλυψη στην εισβολή έδωσαν οι ΗΠΑ και το ίδιο το ΝΑΤΟ με τη στάση τους.
Η οδυνηρή αυτή ιστορική γνώση αρκεί για να καταρρίψει τους μύθους που καλλιεργεί η κυβέρνηση της ΝΔ και τα άλλα κόμματα του ευρωατλαντισμού, ότι ιμπεριαλιστικές συμμαχίες όπως το ΝΑΤΟ ή μια ΕΕ με “στρατηγική αυτονομία” μπορούν να παρέχουν διασφάλιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων οποιουδήποτε λαού.
Άλλωστε, η ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ, η ενδυνάμωση των σχέσεων με το ΝΑΤΟ, οι στρατηγικές συμμαχίες με τις ΗΠΑ και το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ, η μετατροπή του νησιού σε “ενεργειακό κόμβο” με την εμπλοκή μεγάλων ενεργειακών κολοσσών από τις ΗΠΑ, όχι μόνο δεν οδήγησαν σε μια “δίκαιη λύση” στο Κυπριακό, αλλά αντίθετα, την έβαλαν ακόμα περισσότερο στο “μάτι του κυκλώνα” των ανταγωνισμών και των πολεμικών συγκρούσεων, την κατέστησαν στόχο αντιποίνων, όπως φάνηκε με τις πρόσφατες επιθέσεις κατά των βρετανικών βάσεων.
Αυτές τις ξένες πολεμικές υποδομές και αυτή την πορεία ΝΑΤΟποίησης του νησιού είχαν σκοπό να προστατεύσουν οι φρεγάτες και τα πολεμικά αεροσκάφη που έστειλε η Ελλάδα και άλλες ευρωπαϊκές χώρες και όχι φυσικά τον “ελληνισμό” της Κύπρου, όπως έλεγε προκλητικά η κυβέρνηση και υιοθετούσαν όλα τα άλλα κόμματα πλην ΚΚΕ.
Παράλληλα, αυτή η πορεία αποτελεί καταλύτη για επικίνδυνες, διχοτομικές διευθετήσεις, που νομιμοποιούν και διαιωνίζουν την κατοχή. Αυτό αποδεικνύουν και τα δημοσιεύματα των ημερών, σχετικά με το νέο σχέδιο που βρίσκεται στα “σκαριά” για μια “χαλαρή ομοσπονδία”, με δύο συνιστώντα κρατίδια και δύο διαφορετικά κοινοβούλια, ενώ προβλέπει ως εγγυητή της “ασφάλειας” ένα πολυεθνικό στρατιωτικό σχήμα με τη σφραγίδα του ΝΑΤΟ, και τη συμμετοχή και τουρκικών δυνάμεων. Ταυτόχρονα, επιχειρείται να ανοίξει ο δρόμος για “απευθείας εμπόριο, πτήσεις και επαφές” άλλων κρατών με το ψευδοκράτος.
Πρόκειται για προτάσεις επικίνδυνες και απαράδεκτες, ακόμα χειρότερες κι από αυτές που απέρριψε ο κυπριακός λαός στο δημοψήφισμα για το “σχέδιο Ανάν”, οι οποίες επιβεβαιώνουν τις θέσεις και τις εκτιμήσεις του ΚΚΕ για το σε τι έχει πραγματικά μετεξελιχθεί εδώ και χρόνια ο άλλοτε συμβιβασμός της “διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας”.
Αυτό που απαιτείται σήμερα, είναι η ανάπτυξη της συντονισμένης εργατικής-λαϊκής πάλης, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, κόντρα στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς για το νησί, για την επανένωση της Κύπρου και του λαού της, για να υψωθεί τείχος αντίστασης στον εθνικισμό και τον κοσμοπολιτισμό του κεφαλαίου, για Κύπρο ανεξάρτητη και ενιαία, δηλαδή ένα και όχι δύο κράτη, με μία και μόνη κυριαρχία, μία ιθαγένεια και διεθνή προσωπικότητα, κοινή πατρίδα Ελληνοκυπρίων, Τουρκοκυπρίων, Μαρωνιτών, Αρμένιων και Λατίνων, χωρίς κατοχικά και κάθε είδους ξένα στρατεύματα και βάσεις, χωρίς εγγυητές και προστάτες, με το λαό κυρίαρχο».
Διαβάστε περισσότερα
Thepressproject.gr