Η Μαίρη Λίντα έφυγε σήμερα το ξημέρωμα από τη ζωή. Έφυγε μα άφησε ένα έργο που θα παραμένει ζωντανό κάθε φορά που θα ακούμε την χαρακτηριστική φωνή της θ’ αναβιώνει και μια ολόκληρη εποχή. Μια εποχή που το λαϊκό τραγούδι έγραφε τη δικιά του χρυσή ιστορία κι εκείνη ήτανε στην πρώτη τη γραμμή. Το λαϊκό τραγούδι είναι άχρονο και οι ηχογραφήσεις της με τον Μανώλη Χιώτη, οι προσωπικές της επιτυχίες και η αποτυπωμένη παρουσία της σε ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου θα είναι οι τόποι που θα επισκεπτόμαστε για να λέμε στους νεότερους ότι κάποτε υπήρξε μια Μαίρη Λίντα που τραγουδούσε αρχοντορεμπέτικα, που έλεγε «Χιώτης μάμπο» και συνεργάστηκε με τον Μίκη Θεοδωράκη και τον Μάνο Χατζιδάκι.
Κληρονομιά που αφήνει σε όλους μας δεν είναι μόνο οι εκατοντάδες ηχογραφήσεις της, αλλά και ο σεβασμός με τον οποίο υπηρέτησε το λαϊκό τραγούδι. Η Μαίρη Λίντα ανήκει στη γενιά των ερμηνευτριών που δεν τραγουδούσαν απλώς τις νότες αλλά αφηγούνταν ιστορίες μεταφέροντας σε εμάς τους ακροατές τα συναισθήματα μιας εποχής αλλοτινής. Μιας εποχής μαγικής, μιας Ελλάδας που πέρασε πολλά δύσκολα μα τα κατάφερε κάπως να επιβιώσει.
Η Μαίρη Λίντα γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας. Η Μαρία Δημητροπούλου το 1935, φτωχό κορίτσι, η μάνα της γέννησε 17 παιδιά εκείνη ήταν η μικρότερη, το στερνοπούλι τους. Μετακόμισαν στην Αθήνα στον Κολωνό τη δεκαετία του ’40, από παιδί έδειξε την έφεση της στο τραγούδι, είχε φωνή ξεχωριστή. Σπούδασε χορό στη Σχολή Μοριάνωφ και τραγούδαγε συνεχώς. Επτά ετών ήταν όταν πρωτοανέβηκε στη σκηνή, ήταν στο Θέατρο Αλκαζάρ και συμμετείχε στον διαγωνισμό ταλέντων που οργάνωνε ο Ορέστης Λάσκος. Ο Λάσκος της είπε Μαρία εσύ θα τραγουδάς επαγγελματικά και δεν θα σε λένε πια Μαρία Δημητρόπουλου αλλά Μαίρη Λίντα. Ήταν παιδί και τραγουδούσε σε βαριετέ και καμπαρέ μα δεν φοβόταν. Πέρασε πόλεμο, κατοχή, εμφύλιο ακολουθώντας το πεπρωμένο της τη μουσική και βοηθώντας οικονομικά την οικογένειά της.
© FINOS FILM
Όμως το πεπρωμένο της ήταν η σημαντική τύχη τόσο στη ζωή της όσο και στην καριέρα της, η γνωριμία της με τον Μανώλη Χιώτη. 24 ετών εκείνος δεξιοτέχνης του μπουζουκιού κι εκείνη μόλις 12. Η συνεργασία τους εξελίχθηκε σε έναν από τους σημαντικότερους καλλιτεχνικούς και προσωπικούς δεσμούς στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού. Μαζί δημιούργησαν ένα θρυλικό δίδυμο δισκογραφικά που με τις ζωντανές τους εμφανίσεις ξεσήκωναν τον κόσμο. Από τους ανθρώπους του μόχθου ίσαμε τους εφοπλιστάδες. Το 1958 παντρεύτηκαν με κουμπάρα τη Ρένα Βλαχοπούλου, ο γάμος τους ένωσε τους δυο τους ακόμη περισσότερο αλλά η Μαίρη Λίντα δεν ήταν απλώς η τραγουδίστρια του Μανώλη Χιώτη, ήταν η ιδανική ερμηνεύτρια των συνθέσεων του με την καθαρή φωνή της, τη νεανική, τη γεμάτη δύναμη μα και τρυφερότητα μαζί. Πάνω στη σκηνή συνδύαζαν οι δυο τους λαϊκή αυθεντικότητα και αστική φινέτσα. Στα χρόνια της ακμής τους όλοι γνώριζαν τα τραγούδια τους και τ’ αγάπησαν, ίσαμε σήμερα τα τραγουδάμε. Ανάμεσα σε αυτά είναι το Περασμένες μου αγάπες, το Εσύ είσαι η αιτία που υποφέρω, το Απόψε φίλα με, το Πάρε με στο τηλέφωνο. Δεν ήτανε μόνο η Μαρινέλα που τόλμησε να σηκωθεί όρθια πλάι στον τραγουδιστή ήταν και η Μαίρη Λίντα που στάθηκε ισότιμα δίπλα στον άντρα.
Η φωνή της μπορούσε ν’ αποδώσει με φυσικότητα τον έρωτα, τον καημό, τη χαρά, τη λύπη και την νοσταλγία. Δεν υπερέβαλε στην ερμηνεία της, είχε ρυθμό, καθαρότητα, συναίσθημα, γι’ αυτό και ανήκει στις σημαντικότερες λαϊκές μας τραγουδίστριες. Η Μαίρη Λίντα εμφανίστηκε σε αρκετές ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου μεταφέροντάς μας την ατμόσφαιρα των νυχτερινών κέντρων της δεκαετίας του ’60. Το 1961 στο Γ’ Φεστιβάλ Ελαφρού Τραγουδιού λαβαίνει το πρώτο βραβείο για το τραγούδι Απαγωγή του Μίκη Θεοδωράκη. Το 1964 με τον Μανώλη Χιώτη πάνε στην Αμερική περιοδεία τραγουδώντας σε ελληνικά κέντρα της Βοστώνης, της Νέας Υόρκης, του Σικάγο ως και στον Λευκό των Οίκο τραγουδάνε καλεσμένοι στα γενέθλια του προέδρου Λύντον Τζόνσον, ο οποίος μαγεμένος τους χάρισε μια πράσινη κάρτα και μόνιμη άδεια παραμονής να μείνουν εκεί. Όμως η Μαίρη Λίντα τ’ αρνήθηκε και σαν πουλάκι πέταξε, η Μαρία Κάλλας αηδονάκι την αποκαλούσε.
Φυσικά πίσω από κάθε λαμπρή καριέρα κρύβονται και σημάδια και δύσκολες στιγμές. Ο χωρισμός της με τον Μανώλη Χιώτη το 1966, υπήρξε για εκείνη τραύμα, ακολούθησαν άλλοι δυο γάμοι, κακοποιητικός ο ένας και άπιστος ο άλλος σύζυγος, όμως εκείνη βρήκε τη δύναμη να τους χωρίσει, απέκτησε μια μοναχοκόρη που την μεγάλωσε μόνη της. Τη δεκαετία του 1970 ξεκίνησε τον δικό της επιτυχημένο μα μοναχικό δρόμο της, συνεργασίες με τον Μίκη Θεοδωράκη, τον Μάνο Χατζιδάκι, τον Γιάννη Σπανό, τον Απόστολο Καλδάρα. Δε την διέλυσε μόνο ο χωρισμός της και ο θάνατος του έρωτα της του Μανώλη Χιώτη το 1970. Ένα άλλο γεγονός την δοκίμασε την ίδια χρονιά, η δολοφονία της μητέρας της από διαρρήκτες στο σπίτι της στο Μπουρνάζι. Παρά τις δοκιμασίες δεν εγκατέλειψε ποτέ το τραγούδι και συνέχισε να εμφανίζεται για δεκαετίες και να συνεργάζεται με νεότερους καλλιτέχνες παραμένοντας ένα ζωντανό σύμβολο του αυθεντικού λαϊκού πολιτισμού μας. Τραγούδησε με την Χαρούλα Αλεξίου το ’90, με τη Γλυκερία το ’00 και με την Άννα Βίσση το ’10, σεζόν σε νυχτερινά κέντρα.
Ακόμα και στα τελευταία της χρόνια δεν έχασε την αγάπη της για τη μουσική, έμενε στο Γηροκομείο Αθηνών κι οπότε της δινόταν η ευκαιρία τραγουδούσε συγκινώντας όσους συγκατοίκους και επισκέπτες είχαν την τύχη να την ακούσουν. Σήμερα το ξημέρωμα έφυγε από τη ζωή στα 91 χρόνια της, χρόνια γεμάτα επιτυχίες, πόνους και χαρές. Πια ανήκει στους θρύλους και θα τη θυμάμαι χαμογελαστή με τα μάγουλά της, καλοντυμένη, περιποιημένη τόσο στις εμφανίσεις της στις ελληνικές ταινίες αλλά και στις πιο πρόσφατες τηλεοπτικές της συνεντεύξεις. Η κυρία από τον λαό που τραγούδησε και ένωσε λαό και Κολωνάκι «κοιμήθηκε» και δεν ξύπνησε. Όπως λέει ο στίχος του τραγουδιού της Θλίψη «…νιώθω στην καρδιά μου απόψε μια θλίψη, έφυγες εσύ και πολύ μου έχεις λείψει, όμως περιμένω με λαχτάρα στην καρδιά να γυρίσεις μια βραδιά».
Το αγαπημένο μου όμως τραγούδι της είναι το Απόψε φίλα με. «Απόψε φίλα με να με χορτάσεις, αύριο φεύγω και θα με χάσεις, απόψε φίλα με κι αγκάλιασέ με, αύριο φεύγω λησμόνησέ με». Έλα όμως που δεν υπάρχει περίπτωση να σε λησμονήσουμε Μαίρη Λίντα, έχω τη δισκογραφία σου που πάντα κει θ’ ανατρέχω όταν θέλω να σ’ ακούσω, άσε που δεν λησμονιούνται τέτοιες γυναίκες σαν και σένα.
The post Μαίρη Λίντα: Η κυρία από τον λαό που τραγούδησε και ένωσε Λαό και Κολωνάκι appeared first on ελculture – Θέατρο, Μουσική, Τέχνη & Πολιτισμός.
Διαβάστε περισσότερα