Κάποτε, πριν το διαδίκτυο εισβάλει στη ζωή μας, η ανώνυμη επιστολή ήταν το ασφαλές μέσο συκοφάντησης ενός ανθρώπου χωρίς να κινδυνεύει ο συκοφάντης.
Στα μυθιστορήματα και τα διηγήματα της εποχής τη θεωρούσαν το πιο μοχθηρό, κακόβουλο και ύπουλο δείγμα ανθρώπινης κακίας. Αν ήθελε κάποιος να διαβάλει κάποιον άλλον, πλήρωνε τα γραμματόσημα και έστελνε ανώνυμα γράμματα στους γνωστούς του, στη γυναίκα του, στα παιδιά του, στους φίλους του. Η κυρία τάδε απατάει τον άντρα της με τον κύριο τάδε, ο κύριος τάδε είναι κατά συρροήν απατεώνας, ο κύριος δείνα γουστάρει αγοράκια, και άλλα παρόμοια. Σίγουρη ήταν η ζημιά στο θύμα, μεγάλη ή μικρότερη, μερικές φορές η επιστολή οδηγούσε σε τραγωδίες, αλλά ο δράστης ήταν ασφαλής πίσω από την ανωνυμία του.
Αν όμως τότε η συκοφάντηση, η εξύβριση, η απόπειρα δολοφονίας χαρακτήρα περιοριζόταν σε έναν στενό κύκλο ανθρώπων -πόσα γράμματα να στείλει σε πόσους ο κακοήθης;- με το διαδίκτυο και τα σόσιαλ μίντια η κακοήθεια έχει κατά κάποιον τρόπο βιομηχανοποιηθεί. Στρατιές από ακούραστους προλετάριους της κακοήθειας, της συκοφαντίας, της βρισιάς, της ανοησίας έχουν βρει στο διαδικτυακό λιντσάρισμα τη χαρά της ζωής. Μπορεί κανείς να υποψιαστεί τα ψυχολογικά τους, αυτά που λείπουν από τη ζωή τους και τα αναπληρώνουν με το να λιντσάρουν κάποιον ή να μαχαιρώνονται μεταξύ τους ή να οργανώνονται ως όχλος για να δολοφονήσουν όλοι μαζί έναν τρίτο, ανυποψίαστο ή και υποψιασμένο. Γηγενή ή μετανάστη. Νεκρό ή ζωντανό. Γυναίκα ή άντρα.
Τα τελευταία χρόνια, που τα σόσιαλ παίζουν όλο και πιο σημαντικό ρόλο στην πολιτική αντιπαράθεση, έκανε την εμφάνισή της και η πληρωμένη διαδικτυακή δολοφονία χαρακτήρα. Η σύγχρονη τεχνολογία στην υπηρεσία της οργανωμένης κακοήθειας, κατά κάποιον τρόπο. Δεκάδες ή και εκατοντάδες πληρωμένα τρολ, κρυμμένα πίσω από τη βολική ανωνυμία, αναλαμβάνουν τη βρόμικη δουλειά να διακινούν κύματα μαύρης προπαγάνδας εις βάρος όσων υποδεικνύουν εκείνοι που πληρώνουν και καθορίζουν τους στόχους. Bots, fake accounts, sock puppets, ψεύτικοι λογαριασμοί πολλαπλασιάζουν τη δύναμη πυρός τους και τους δίνουν τη δυνατότητα να δημιουργούν σε ένα μέρος των χρηστών μια εικονική πραγματικότητα, με μειωτικά στερεότυπα, συκοφαντικές επινοήσεις, βαρύτατες «ρετσινιές».
Λογικό είναι σ’ αυτό το φαιό παζάρι, που απαιτεί πλεόνασμα χρήματος και έλλειμμα ήθους, να πρωτοστατεί η Δεξιά. Τη λάμψη της γνωστής ομάδας αλήθειας συμπληρώνει το πληρωμένο σκοτάδι πλήθους ανώνυμων λογαριασμών, που αναλαμβάνουν να «περιποιηθούν» όποιον αμφισβητεί τα ιερά και όσια. Αυτοί οι σύγχρονοι «Μπουραντάδες» τσαλαπατούν κάθε ανυπάκουο, αριστερό, ύποπτο αριστεροσύνης ή και απλώς διαφορετικό. Αναπαράγουν την προπαγάνδα κατά του ξένου, του μετανάστη, της woke ατζέντας. «Από το χέρι τους πηγαίνει» κάθε μέρα εκατό και χίλιες φορές ο Τσίπρας. Και ποιο είναι το ηθικό και πολιτικό συμπέρασμα; Δεν υπάρχει τέτοιο δυστυχώς, γιατί τυχόν απαγορεύσεις θα οδηγήσουν αλλού και όχι στην εξουδετέρωση της κακοήθειας. Απλώς πρέπει να μάθουμε να ζούμε με τα τρολ. Και να μην πέφτουμε στην παγίδα να τα αντιμετωπίζουμε με τις μεθόδους τους…
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr