Όλοι τους περίμεναν πεινασμένοι. Οι πλουσιότεροι άντρες του κόσμου σε ένα νησί νοικιασμένο αποκλειστικά για αυτούς. Και ήταν τέτοια η προσδοκία που κανένα πιάτο δεν έμοιαζε ικανό να τη χορτάσει. Τόσο ψηλά είχε καταφέρει να βάλει τον πήχη ο Ρίτσαρντ Π. Χάμφρι.
«Ήρθε η ώρα για το πρώτο πιάτο», ακούστηκε να λέει. Και όλοι κρατούσαν την ανάσα τους. Μια σιωπή απλώθηκε σε όλη τη νοικιασμένη πλατεία του νησιού, σε όλο το νοικιασμένο νησί της Σαντορίνης. Μια ησυχία που έφτανε μέχρι τα πλοία που περίμεναν οι κάτοικοι του νησιού στα ανοιχτά έξω από το λιμάνι.
Και η ησυχία ξαφνικά έσπασε.
Μια σειρά από ρομπότ έφερε μια σειρά από πανομοιότυπες τεράστιες κλειστές πιατέλες και τις τοποθέτησε στα τραπέζια.
«Σας υποσχέθηκα μια ξεχωριστή εμπειρία. Γεύσεις που κανείς ποτέ δεν έχει δοκιμάσει. Γεύσεις που να ταιριάζουν στη μοναδική μας κάστα. Ιδού λοιπόν. Το πρώτο πιάτο: Ο Πήγασος».
Τα ρομπότ άνοιξαν τις πιατέλες με μια συγχρονισμένη κίνηση. Και πράγματι εκεί βρισκόταν ο Πήγασος, το υπέροχο φτερωτό άλογο, ο Πήγασος, ο σύντροφος του Περσέα και υπηρέτης του Δία. Ο Πήγασος μαγειρεμένος.
«Το σώμα του Πήγασου παρόμοιο με αυτό του αλόγου απαιτεί αργό μαγείρεμα για ώρες. Το κρέας είναι σκληρό και πρέπει να μαλακώσει, χρειάστηκε για τον λόγο αυτό δυνατό κόκκινο κρασί, σκόρδο και δεντρολίβανο. Τα φτερά αντίθετα αποκολλήθηκαν και ψήθηκαν στη σούβλα με μέλι και θυμάρι πριν τοποθετηθούν χειρουργικά και πάλι στην αρχική τους θέση».
Οι καλεσμένοι κοιτούσαν αποσβολωμένοι. Όσοι γνώριζαν από μυθολογία ξαφνιάστηκαν στα όρια του τρόμου. Όσοι πάλι δεν ήξεραν απλά κοιτούσαν με μια περιέργεια όλο και πιο έντονη.
«Σήμερα θα δειπνήσουμε αποκλειστικά με μυθολογικά όντα. Το σημερινό δείπνο δεν είναι απλώς ένα γαστρονομικό θαύμα. Είναι ταυτόχρονα και ένα επιστημονικό θαύμα. Σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Ρόσλιν στη Σκοτία δημιουργήσαμε μέσα από μια διαδικασία τεχνητής κλωνοποίησης και μεταβολής μια σειρά από μυθολογικά ζώα. Θρύλους, ανθρώπινα παραμύθια, καταθέσεις του ανθρώπινου νου, τη δόξα της ανθρώπινης φαντασίας. Και στη συνέχεια τα μαγειρέψαμε. Σήμερα λοιπόν, τρώμε αποκλειστικά μυθολογία!».
Ο τρόμος και το ξάφνιασμα είχαν ήδη μετατραπεί σε κάτι άλλο. Το κοινό που κοιτούσε άρχισε να νιώθει πως ο Ρίτσαρντ Π. Χάμφρι τούς προσέφερε κάτι πολύ σημαντικότερο από ένα απλό γεύμα. Ήταν μια τροφή που δεν ταίριαζε σε απλούς ανθρώπους. Μια τροφή που καθώς θα μεταβολιζόταν θα αποδείκνυε με τον πιο υλικό τρόπο τη διαφορά όλων αυτών των πλούσιων αντρών με τα πλάσματα που κυκλοφορούν ανάμεσά τους. Αυτή ήταν η τροφή των θεών.
Ο Ρίτσαρντ Π. Χάμφρι συνέχισε ενώ μια σειρά από ρομπότ προγραμματισμένα να χορεύουν έναν ζωναράδικο χορό τοποθετούσε τις πιατέλες στα τραπέζια.
«Την προσοχή σας λοιπόν. Ο Μινώταυρος! Ή μάλλον μόνο το κεφάλι του. Όπως μπορείτε να καταλάβετε, το σώμα του είναι αυτό που το σερβίρει. Λόγω της άγριας φύσης του στον Λαβύρινθο, το κρέας του ήταν εξαιρετικά σκληρό. Ως ιδανική μέθοδος επιλέχθηκε το σιγανό κάπνισμα BBQ για πάνω από 12 ώρες. Συνοδεύεται από παλαιωμένο κρητικό μαρουβά και πικρά άγρια χόρτα για να ισορροπήσει τη λιπαρότητα.
Η Λερναία Ύδρα! Λόγω του δηλητηρίου της, το κρέας χρειάστηκε σχολαστικό βράσιμο σε ζωμό με όξινα στοιχεία για την εξουδετέρωση των τοξινών. Στη συνέχεια, τα κομμάτια τηγανίστηκαν σε κρούστα από καλαμποκάλευρο. Συνοδεύεται με σάλτα τσίλι.
Ακολουθεί το Κράκεν! Κατευθείαν από τον Βορρά της σκανδιναβικής μυθολογίας. Κομμένο σε φέτες, ψημένο στα κάρβουνα, συνοδεύεται με λαδολέμονο και καπνιστή πάπρικα.
Και τέλος: Ο Κινεζικός Δράκος! Οι φολίδες έπρεπε να αφαιρεθούν προσεκτικά. Το κρέας του, που θυμίζει σπάνιο ερπετό, κόπηκε σε λεπτές λωρίδες. Μαγειρεύτηκε γρήγορα σε καυτό γουόκ με τζίντζερ, σκόρδο, σάλτσα σόγιας και φρέσκο κρεμμυδάκι. Εδώ θα τον απολαύσετε, μέσα σε παραδοσιακά σκεύη μπαμπού φερμένα από την Κίνα, σερβιρισμένο πάνω από αχνιστό ρύζι γιασεμιού γαρνιρισμένο με καβουρδισμένο σουσάμι».
Αφού ο Ρίτσαρντ Π. Χάμφρι τελείωσε την παρουσίαση όλοι τον κοιτούσαν με ένα βλέμμα γεμάτο ικανοποίηση, γεμάτο ευγνωμοσύνη. Όχι μόνο για το σπάνιο γεύμα αλλά μαζί γιατί με κάποιον τρόπο έμοιαζε πως αυτός μόνο είχε καταλάβει. Αυτός μόνο είχε καταφέρει να μετατρέψει τις πιο μύχιες σκέψεις τους σε ύλη. Και μάλιστα ύλη βρώσιμη. Ύλη συμβολική αλλά μαζί ύλη γεμάτη γεύση. Αυτό δεν ήταν ένα δείπνο. Αυτό ήταν μια απόδειξη πως η φύση του ανθρώπου μπορεί να εξελιχθεί. Αρκεί να έχεις φαντασία, θέληση και κρυπτονομίσματα. Αυτό ήταν ένα γεύμα φτιαγμένο από θεούς σερβιρισμένους σε θεούς.
«Τώρα, μπορούμε επιτέλους να φάμε», είπε.
Το πρώτο και το δεύτερο μέρος.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr