Πάθαμε, μάθαμε, συνεχίζουμε. Σταθερά Αριστερά”, σημειώνεισε άρθρο της στο “Βήμα της Κυριακής” η Ρένα Δούρου, Πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. “Το κόμμα μας, μετά από περίοδο παρατεταμένης κρίσης, δίνει πλέον μαχητικά το παρών: διαψεύδει τις κάθε είδους Κασσάνδρες περί εξαφάνισης ή… τοξικότητας και αποδεικνύει ότι δεν έχει κλείσει ο ιστορικός του κύκλος. Δουλεύουμε έτσι σε δύο μέτωπα.
Το πρώτο για να κλείσει το καταστροφικό – από την οικονομία ως την εξωτερική πολιτική – κεφάλαιο επτά χρόνων νεοφιλελεύθερης Δεξιάς στην εξουσία. Το δεύτερο, για να γίνει ο καταλύτης προκειμένου να ανοίξει το κεφάλαιο της αριστερής διακυβέρνησης”.
“Η Αριστερά, σε πείσμα κάποιων, δεν εξαϋλώθηκε, παραμένει πιο επίκαιρη από ποτέ μαζί με το δίπολο Δεξιά – Αριστερά. Σημείο αναφοράς για κόμματα όπως ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ, το μόνο, στη χώρα μας, κόμμα της σύγχρονης Ανανεωτικής, Ριζοσπαστικής Αριστεράς που ο στρατηγικός του στόχος, όπως περιγράφεται στο Προοίμιο του Καταστατικού του, είναι “ο σοσιαλισμός με δημοκρατία και ελευθερία όπως μπορεί να διεκδικηθεί σήμερα””.
Βασικά σημεία του άρθρου
Ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ είναι το μόνο, στη χώρα μας, κόμμα της σύγχρονης Ανανεωτικής, Ριζοσπαστικής Αριστεράς που ο στρατηγικός του στόχος, όπως περιγράφεται στο Προοίμιο του Καταστατικού του, είναι “ο σοσιαλισμός με δημοκρατία και ελευθερία όπως μπορεί να διεκδικηθεί σήμερα.
Απέναντι στην ελληνική Δεξιά, απέναντι στη άνοδο της ακροδεξιάς στην Ευρώπη, η απάντηση είναι τα ευρεία μέτωπα και όχι η περιχαράκωση σε κόμματα που επιδιώκουν να επιβάλλουν της δική τους “αλήθεια”. Για αυτό άλλωστε δεν θα αφήσουμε αναπάντητες σε βάρος μας επιθέσεις όμορων χώρων.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ προτείνει απαντήσεις με όρους ταξικούς, προς όφελος των “μη εχόντων”, των εργαζομένων – φτωχών και άλλων, μη προνομιούχων κοινωνικών ομάδων.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ, έχοντας στη φαρέτρα του τις τεκμηριωμένες θέσεις μας, την πολύτιμη εμπειρία της διακυβέρνησης 15 – 19 και τη σπουδαία δουλειά σε Ευρωβουλή και Βουλή, αγωνίζεται για προοδευτική κυβέρνηση κατά της Δεξιάς.
Τον τελευταίο καιρό το κόμμα μας δοκιμάστηκε και από πρώην συντρόφους/σσες που πρόκριναν το ατομικό σε βάρος του συλλογικού. Αποχωρήσεις, ανεξαρτητοποιήσεις, έδρες που περιφέρονται… Έχουμε την ευθύνη της μη έγκαιρης αντίστασης στα πρόδρομα σημάδια…