Επανέλαβε πρόσφατα ο πρόεδρος του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου, Βίκτωρ Ελιέζερ, σε podcast ότι «ο αντισιωνισμός είναι αντισημιτισμός με άλλο όνομα». Ισχυρίστηκε επίσης ότι αυτό που εμείς όλοι σε ζωντανή μετάδοση είδαμε ως γενοκτονία στη Γάζα δεν είναι γενοκτονία, αλλά παράπλευρη απώλεια μερικών δεκάδων χιλιάδων νεκρών παιδιών Παλαιστινίων. Αν την πούμε γενοκτονία, μας λέει ο πρόεδρος του ΚΙΣ, χάνεται η έννοια της γενοκτονίας. Γενοκτονία δηλαδή μόνο εναντίον Εβραίων μπορεί να νοηθεί. Περιούσιο προνόμιο;
Κάποτε ένας πρόεδρος τοπικής Ισραηλιτικής Κοινότητας σε δημόσια συζήτηση ταύτισε κι αυτός αντισιωνισμό και αντισημιτισμό. Για να διευκολύνω τη συζήτηση, έθεσα ως αντεπιχείρημα την αμέριστη στήριξή μου στον σιωνισμό: «Αφού εσείς οι Ισραηλίτες αγαπάτε τόσο πολύ τη Σιών (Ιερουσαλήμ), να πάτε να ζήσετε εκεί, αρκεί να λάβετε υπ’ όψιν σας τον αραβικό πληθυσμό που ζει στον ίδιο αυτό τόπο από αιώνων. Να υπάρξετε μαζί του ειρηνικά. Εσείς όμως πήγατε εκεί και αρπάξατε τη γη του -άλλοτε επιθετικά αγοράζοντας γη με τα χρήματα του Ρότσιλντ, άλλοτε με πολέμους- και συνεχίζετε να το κάνετε σε ό,τι έχει απομείνει αραβικό».
Αυτό που είδαμε στη Γάζα -μετά την τρομερή θηριωδία της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023- δεν είναι γενοκτονία, λέει ο κ. πρόεδρος. Δεν υπάρχει, λέει, πρόθεση αφανισμού ενός λαού. Η αναφορά υπαινίσσεται τον διεθνή όρο (της Γ.Σ. του ΟΗΕ, Παρίσι 1948) περί γενοκτονίας ως συγκεκριμένου σχεδίου. Και πράγματι ο σχεδιασμός αυτού του συνδυασμού γενοκτονίας και συστηματικής εθνοκάθαρσης στη Γάζα και τη Δυτική Οχθη εκ μέρους του επίσημου Ισραήλ δεν υπάρχει ως ρητή απόφαση Νετανιάχου. Το επιχείρημα όμως αυτό θυμίζει αναθεωρητές ιστορικούς της γενοκτονίας κατά των Εβραίων (Irving, Πλεύρης κ.ά.), που λένε «δείξτε μας μια σχετική απόφαση του Χίτλερ». Ο Χίτλερ δεν υπέγραφε τέτοιες διαταγές.
Υπάρχει η συστηματική δράση του ισραηλινού στρατού στη Γάζα και των υπερεξοπλισμένων εποίκων στη Δυτική Οχθη που μας δείχνουν ότι σχέδιο υπήρξε. Και υπάρχει και εκείνος ο ασυγκράτητος υπουργός Ασφάλειας της ισραηλινής κυβέρνησης, Μπεν Γκβιρ, που δηλώνει: «Γιατί υπάρχουν τόσοι Παλαιστίνιοι στις φυλακές; Δεν μπορούμε να σκοτώσουμε μερικούς;» «Να σκοτώνουμε 30 με 40 Παλαιστινίους την ημέρα, αφού στη Γάζα υπάρχουν κάποιοι που δεν αξίζει να ζουν». Το σημερινό Ισραήλ δεν είναι τόσο Νετανιάχου όσο είναι Μπεν Γκβιρ. Ο διακηρυγμένος προστάτης των εποίκων. Μπορεί να εκπροσωπεί ένα μικρό κυβερνητικό κόμμα, όμως έχει αποφασισμένους φανατικούς οπαδούς και επίσης μια σιωπηρή πλειοψηφία που τον ανέχεται γιατί αυτός κάνει καλύτερα τη «βρόμικη δουλειά» αντί γι’ αυτούς.
Στον κ. Ελιέζερ θα απαντήσει ένας Ελληνας ισραηλίτης, θαυμαστής του κράτους του Ισραήλ, πιστός σιωνιστής, o κ. Ζαν Κοέν, που μπροστά στις καθημερινές θηριωδίες των Ισραηλινών εποίκων της Δυτικής Οχθης αντιδρά και δηλώνει στο δικό του podcast στο προσωπικό του κανάλι στο YouTube:
«Μπαίνουνε μέσα και καίνε σπίτια Παλαιστινίων. Τι έκαναν οι ναζί; Εμπαιναν στα σπίτια μέσα και τα λεηλατούσαν. Ψάχνουνε Παλαιστινίους, οικογένειες, και τους σκοτώνουν. Τι έκαναν οι ναζί; Σκότωναν Εβραίους στον δρόμο. Τη Νύχτα των Κρυστάλλων. Τους κλέβουν τα πρόβατα. Τι έκαναν οι ναζί; Εκλεβαν τις περιουσίες των Εβραίων. Δεν έχουνε κανένα όριο σε οτιδήποτε είναι παλαιστινιακό, είτε παιδάκι, είτε γέρος, είτε οτιδήποτε. Τι έκαναν οι ναζί; Ακριβώς το ίδιο. Δεν τους ενδιέφερε αν ήταν μωρό, αν ήταν μεγάλος, αν ήταν οτιδήποτε. Αυτό δεν είναι εβραϊσμός».
Και συνεχίζει: «Δεν μπορεί αυτά τα καθάρματα, αυτοί οι εβραιο-ναζί, να κάνουν αυτά που κάνουν και να λένε ότι τα κάνουν στο όνομα του Θεού. Πώς το καταλαβαίνετε δηλαδή; Θα σκοτώσετε 4 εκατομμύρια Παλαιστινίους για να αδειάσει η Δυτική Οχθη; Δεν αμφιβάλλω ότι αυτές οι περιοχές υπήρχαν υπό εβραϊκή διοίκηση στη Βίβλο. Αλλά, ρε παιδιά, σήμερα ζούμε στο 2026. Τα πράγματα αλλάζουν και αυτοί οι άνθρωποι, γουστάρουμε-δεν-γουστάρουμε, πρέπει να μείνουν εκεί. Ζήσανε κι αυτοί χιλιάδες χρόνια εκεί και θα πρέπει κι αυτοί να έχουν εκεί πέρα το κράτος τους!».
ΥΓ.1 Η περίφημη δήλωση Μπάλφουρ (Βρετανού υπουργού Εξωτερικών) το 1917, ιδρυτική στιγμή της εβραϊκής εστίας/home στην Παλαιστίνη, απευθύνεται προσωπικά στον «αγαπητό λόρδο Ρότσιλντ» και όχι σε κάποια εθνική ή θρησκευτική συλλογικότητα της εποχής.
ΥΓ.2 Κατά παράδοξο τρόπο ο αντισημιτισμός συμβάδισε κάποιες στιγμές με τον σιωνισμό. Υπήρξαν στη ναζιστική Γερμανία (π.χ. ταξίδι Αϊχμαν στην Παλαιστίνη, το 1937, και εκεί συνάντησή του με σιωνιστές) αλλά και στη Βρετανία και σε άλλες χώρες Ευρώπης και Αμερικής εκείνοι που, βαθιά αντισημίτες όντες, είδαν με καλό μάτι το σιωνιστικό κίνημα. Θα έστελναν τους «παρείσακτους» Εβραίους (που συνέρρεαν σε δυτική Ευρώπη και Αμερική κατά εκατοντάδες χιλιάδες μετά τα ρωσικά πογκρόμ) στη Μέση Ανατολή και θα είχαν έτσι (Βρετανοί και Αμερικανοί) τους δικούς τους τοποτηρητές στην περιοχή!
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr