Δεν είναι μόνο τα μυθικά βαμπίρ που τρέφονται με αίμα. Στο ζωικό μας βασίλειο το ίδιο κάνουν και οι νυχτερίδες, ως τα μοναδικά θηλαστικά που έχουν αυτό το ιδιαίτερο στοιχείο στο μενού τους.
Οι άνθρωποι συνηθίζουν να επιλέγουν κάτι πιο… γευστικό ως παμφάγα ζώα, αλλά όταν ο Φλόριαν Βιρτζ έγινε αλλαγή κατά τη διάρκεια της αναμέτρησης ανάμεσα στη Λίβερπουλ και τη Νιουκάστλ πήρε ένα μπουκάλι στα χέρια και ήπιε ένα υγρό σε χρώμα βαθύ κόκκινο που έμοιαζε με αίμα. Αλλά (προφανώς) δεν ήταν!
Στην πραγματικότητα, ήταν χυμός κερασιού και αυτή η συνήθεια αποτελεί το νέο trend στα συμπληρώματα διατροφής των ποδοσφαιριστών του κορυφαίου επιπέδου.
Σε άλλα αθλήματα υψηλής έντασης που η αντοχή αποτελεί κομβικό παράγοντα νίκης, όπως για παράδειγμα η ποδηλασία, ο χυμός κερασιού είναι εδώ και καιρό ένας συνηθισμένος και υπεραποτελεσματικός τρόπος ενυδάτωσης των πρωταγωνιστών.
Είναι άλλωστε συχνό το φαινόμενο μετά από κάθε ολοκλήρωση ετάπ, στο Tour de France για παράδειγμα, οι φανέλες των αθλητών να έχουν κόκκινες στάμπες. Γιατί ως γνωστών, το κεράσι βάφει τα υφάσματα και βγαίνει πολύ δύσκολα.
Καθώς το ποδόσφαιρο αναζητά ολοένα και περισσότερες λεπτομέρειες που μπορούν να κάνουν τη διαφορά, όχι μόνο σε επίπεδο analytics, αλλά και στο επιστημονικό πεδίο, η τάση του χυμού κερασιού έχει φτάσει και στην Premier League. Και πλέον χρησιμοποιείται από τη συντριπτική πλειονότητα των ποδοσφαιριστών.
Τι τους προσφέρει; Με λίγα λόγια, ο χυμός κερασιού στοχεύει στη μυϊκή φλεγμονή που προκαλείται από την άσκηση, γνωστή και ως οξειδωτικό στρες. Πρόκειται ουσιαστικά για μικρές διαταραχές στις μυϊκές ίνες ενός αθλητή, οι οποίες έχουν τόσο θετικές όσο και αρνητικές συνέπειες.
Από τη μία πλευρά, το οξειδωτικό στρες λειτουργεί ως έναυσμα για τον οργανισμό, ώστε να αναδομήσει και να αναπτύξει τα μιτοχόνδρια των κυττάρων, βελτιώνοντας έτσι την αντοχή του αθλητή. Από την άλλη όμως, προκαλεί μυϊκό πόνο και κόπωση.
Αυτά τα δύο μπορούν να επηρεάσουν την απόδοση, ιδιαίτερα σε αθλήματα που απαιτούν γρήγορη αποκατάσταση, όπως συμβαίνει με έναν ποδηλάτη που τελειώνοντας το ένα ετάπ πρέπει μονομιάς να προετοιμαστεί για το επόμενο.