1) Διαβάζουμε ότι στη Γαλλία θεσπίζεται λογοτεχνικό βραβείο για βιβλία που γράφονται αποκλειστικά με ΑΙ (μετά το κάζο του βραβευμένου με Prix du Roman Fnac -και υποψήφιο για το Γκονκούρ- μυθιστορήματος του Καναδο-Αϊτινού «C’était ça ou mourir», Τελισόν Ορελιέν). Προεκτείνοντας αυτήν την «αιρετική» σκέψη προτείνουμε βραβεία μυθοπλασίας:
α) Για βιβλία που δεν γράφονται ποτέ.
β) Για βιβλία που έχουν μόνο τίτλο, εξώφυλλο, οπισθόφυλλο.
γ) Για βιβλία που έχουν μόνο αρχή και τέλος.
δ) Για βιβλία που ο συγγραφέας κρατάει κάποιες σημειώσεις.
Συνεχίστε κατά βούληση τη λίστα…
2) Να χειροτερεύεις από μόνος σου είναι κατανοητό (μέσα κι έξω χάος), το να διαβάζεις όμως βιβλία αυτοβελτίωσης και να φέρεσαι σαν να διαβάζεις βιβλία αυτοχειροτέρευσης είναι κομμάτι φάρσα (και για τα βιβλία και για τον αναγνώστη).
3) Με κάποιους αργήσαμε να συνδεθούμε, με κάποιους αργήσαμε να αποσυνδεθούμε. Αυτό είναι το παράδοξο εκκρεμές της ζωής.
4) Εσείς που συνεχώς διαρρηγνύετε τα ιμάτια σας για όλες τις αδικίες του πλανήτη (με θυμό και ελεγεία-κοκτέιλ), χαρίστε και κανένα ιμάτιο (απτό ή ψυχικό) στον πλησίον. Ξέρετε, είναι κάτι πιο πρακτικό και ανταποδοτικό…
5) Το να μην σ’ εκπλήσσει πλέον τίποτα είναι σαν να έχεις σταματήσει ν’ αναπνέεις και να προσποιείσαι ότι αναπνέεις.
6) Εκ των υστέρων ανακαλύπτουμε ότι, όχι και τόσο σπάνια, παθιαζόμαστε (ατομικά και συλλογικά) με πράγματα που φοβόμαστε ή αγνοούμε.
7) Το να ευεργετείς κάποιον υπερβολικά είναι μια μορφή χειραγώγησης ή εκμαυλισμού.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr