Στον όγδοο χρόνο της διακυβέρνησης Μητσοτάκη, οι περισσότεροι πολίτες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το σύστημα εξουσίας είναι διεφθαρμένο.
Ο κ. Μητσοτάκης και οι συνεργάτες του ξεκίνησαν με υποσχέσεις για διαφάνεια, εντιμότητα, αριστεία και κατέληξαν σε ρεκόρ αδιαφάνειας, διαπλοκής και διαφθοράς. Η πορεία τους συνοδεύτηκε από την προβολή διαφόρων δικαιολογιών που αλλάζουν ανάλογα με την πολιτική συγκυρία και τον κυβερνητικό σχεδιασμό.
Χειρότερα από τον Τσίπρα
Στο ξεκίνημα της οκταετίας επικρατούσε η αντίληψη ότι ο Μητσοτάκης θα μπορούσε, σχετικά εύκολα, να κυβερνήσει με περισσότερη διαφάνεια και εντιμότητα από τον Τσίπρα.
Υπήρχαν αρκετές περιπτώσεις στελεχών της κυβέρνησης Τσίπρα που «ξέφυγαν» στη διαχείριση του δημόσιου συμφέροντος και του δημόσιου χρήματος.
Τότε ήμουν ευρωβουλευτής με τη ΝΔ και είχα εστιάσει την κριτική μου σε συγκεκριμένες υποθέσεις.
Τη συμφωνία των 500 εκατ. δολαρίων για τον εκσυγχρονισμό αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας, ηλεκτρονικού πολέμου. Τα χρήματα δόθηκαν προκαταβολικά το 2015 όταν το δημόσιο ταμείο ήταν άδειο και τα αεροσκάφη δεν είχαν ακόμη εκσυγχρονιστεί ή αναβαθμιστεί.
Άλλη σκοτεινή διαχειριστική υπόθεση ήταν η προσπάθεια δημιουργίας φιλοκυβερνητικού ομίλου ΜΜΕ από τον Καλογρίτσα, τον οποίο η κυβέρνηση προσπαθούσε να χρηματοδοτήσει με δημόσια έργα χωρίς η κατασκευαστική εταιρεία του να έχει τις αναγκαίες προϋποθέσεις.
Σχετικά γρήγορα φάνηκε ότι ο Μητσοτάκης θα περνούσε κάτω από τον πήχυ που είχε βάλει ο Τσίπρας στη διαχείριση του δημόσιου συμφέροντος και του δημόσιου χρήματος.
Ο Μητσοτάκης δημιούργησε σύστημα που στηριζότανε στον απόλυτο έλεγχο της κατανομής των κονδυλίων, στη διαπλοκή και την καρτελοποίηση των αγορών στον τραπεζικό, ενεργειακό και άλλους τομείς.
Επί Τσίπρα είχαμε περιπτώσεις διαφθοράς αλλά επί Μητσοτάκη αποκτήσαμε σύστημα διαφθοράς. Η διαφορά είναι τεράστια.
Φταίει το κακό παρελθόν
Στο ξεκίνημα της οκταετίας Μητσοτάκη η δικαιολογία για την κυβερνητική και διαπλεκόμενη διαφθορά ήταν του τύπου «δεν δικαιούστε δια να ομιλείτε» σε σχέση με τον Τσίπρα και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ.
Η ανάπτυξη όμως συστημικής «γαλάζιας» διαφθοράς οδήγησε σε αλλαγή επιχειρηματολογίας και δικαιολογιών. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός ειδικεύτηκε σε αναφορές στο κακό παρελθόν, τα διαχρονικά προβλήματα, τις παθογένειες.
Αργότερα έγιναν συχνότερες οι αναφορές στο απροσδιόριστο «βαθύ κράτος» που στεκόταν εμπόδιο στις εξυγιαντικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης.
Ολα αυτά δεν βγάζουν νόημα αν σκεφτούμε ότι η ΝΔ έχει το ρεκόρ παραμονής στην εξουσία και πως ο Μητσοτάκης έστησε ένα σκληρό κομματικό κράτος με παρακρατική διάσταση.
Το «βαθύ κράτος» ήταν δικό του. Με τη βοήθεια των ισχυρότερων ΜΜΕ η κυβέρνηση κέρδισε πολιτικό χρόνο σε ό,τι αφορά τη διαφθορά, ρίχνοντας τις ευθύνες στο παρελθόν και το «βαθύ κράτος».
Σημείο καμπής ήταν οι ευρωεκλογές του 2024, όταν φάνηκε ότι οι περισσότεροι πολίτες άρχισαν να αντιλαμβάνονται τη σκοτεινή πλευρά του συστήματος εξουσίας.
Σκοτεινή διετία
Την τελευταία διετία η κατάσταση εξελίχθηκε από το κακό στο χειρότερο. Οι υποθέσεις κυβερνητικής, διαπλεκόμενης διαφθοράς πολλαπλασιάστηκαν και οι κυβερνητικές δικαιολογίες ουσιαστικά εγκαταλείφθηκαν.
Το Μαξίμου έκανε μία αντεπίθεση απελπισίας κατηγορώντας τους επικριτές του για επιθετικό λαϊκισμό ακόμη και για συμβολή στην αποσταθεροποίηση.
Τα ίδια έλεγαν ο Μπορίσοφ στη Βουλγαρία, ο Όρμπαν στην Ουγγαρία, ο Βούτσιτς στη Σερβία χωρίς να αποφύγουν την πολιτική, εκλογική καταδίκη.
Οι ευρωπαϊκές έρευνες δείχνουν ότι οι Ελληνες έρχονται πρώτοι στην ΕΕ-27 -με ποσοστά της τάξης του 98%- στην αντίληψη ότι η διαφθορά αποτελεί πρόβλημα και απειλεί την προοπτική της χώρας και τη δική τους.
Το τελευταίο διάστημα το Μαξίμου επιχειρεί ένα νέο ελιγμό. Απαντά σε σκάνδαλα με κυβερνητική διάσταση -όπως οι υποθέσεις με τα στημένα του μπάσκετ και τον Μπεκίρη- προβάλλοντας σκανδαλώδεις υποθέσεις του παρόντος ή και του παρελθόντος, ανασύροντάς τες από την πολιτική, δικαστική «κατάψυξη». Δείχνει τους λερωμένους σε μια προσπάθεια να κρύψει τη δική του βρομιά.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr