Εν όψει των ενδιάμεσων εκλογών της 3ης Νοεμβρίου, με βάση τον μέσο όρο των δημοσκοπήσεων, η δημοτικότητα του Ντόναλντ Τραμπ μετρούμενη από το ποσοστό των Αμερικανών που εγκρίνουν την απόδοσή του ως προέδρου, βρίσκεται περίπου στο 38-39% (στο 32%, σύμφωνα με δημοσκόπηση του Reuters Ipsos) – περίπου 12 ποσοστιαίες μονάδες κάτω από το υψηλότερο σημείο της δεύτερης θητείας του (51,7%, στις 20 Ιανουαρίου 2025). Η πλειονότητα των ερωτηθέντων τον αποδοκιμάζει. Ομως, η δημοτικότητα δεν είναι το ίδιο με την πρόθεση ψήφου. Δείχνει, απλά, αν οι πολίτες εγκρίνουν τον τρόπο με τον οποίο ο Τραμπ ασκεί τα προεδρικά του καθήκοντα. Το πρόβλημα στις ΗΠΑ δεν είναι μόνο η οικονομική αποτελεσματικότητα των πολιτικών Τραμπ. Είναι και το ποιος ωφελείται, ποιος πληρώνει το κόστος και κατά πόσο οι θεσμοί που περιορίζουν την αυθαίρετη εξουσία παραμένουν ισχυροί. Και η κεντρική σύνδεση οικονομίας και δημοκρατίας είναι ζητούμενο.
Στα ποιοτικά στοιχεία που δείχνουν περισσότερα για τη διακυβέρνηση Τραμπ, ένας ασφαλής οδηγός είναι οι διεθνείς επικριτές του. Εδώ ο κατάλογος είναι μεγάλος: από αρχηγούς κρατών (από Κάρνεϊ μέχρι Μελόνι κ.ά.), τον ΟΗΕ και διεθνείς οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Δεν τον επικρίνουν όλοι για τους ίδιους λόγους. Αλλοι διαφωνούν με τους δασμούς και τις εμπορικές απειλές του, άλλοι με τη στάση του απέναντι στην Ουκρανία και το ΝΑΤΟ, άλλοι για τις σχέσεις με τον Νετανιάχου και τον πόλεμο στο Ιράν, άλλοι για το κλίμα ή τη μεταχείριση των μεταναστών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ερευνα του Pew Research Center που δημοσιεύθηκε στις 23 Ιουνίου 2026, βασισμένη σε 42.151 άτομα σε 36 χώρες, διαπίστωσε ότι στις δέκα ευρωπαϊκές χώρες που εξετάστηκαν, η διάμεση αποδοκιμασία για το ζήτημα της Γριλανδίας και των δασμών έφτανε το 85%.
Ποια είναι τα βασικά σημεία των διεθνών επικριτών του Τραμπ; Στην εξωτερική πολιτική θεωρούν ότι οι στρατιωτικές επιλογές της κυβέρνησης αυξάνουν τον κίνδυνο ευρύτερων συγκρούσεων. Ειδικότερα, επικρίνουν τη σχέση της αμερικανικής κυβέρνησης με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου και εκφράζουν ανησυχίες για τις συνέπειές της στην ειρήνευση της Μέσης Ανατολής. Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θεωρούν ότι στην οικονομία, οι δασμοί εναντίον εταίρων επιβαρύνουν τις επιχειρήσεις και υπονομεύουν τη διατλαντική συνεργασία· οι δασμοί, υποστηρίζουν, δεν μπορούν να χρησιμοποιούνται ως μέσο πολιτικής και γεωπολιτικής πίεσης. Ως προς τον ρόλο του ΝΑΤΟ, την Ουκρανία και την ευρωπαϊκή ασφάλεια, εκφράζουν διαφωνίες για την αμφιλεγόμενη στήριξη στην Ουκρανία, τη συνοχή της συμμαχίας και τις μονομερείς εμπορικές συμφωνίες με τον Πούτιν για το πετρέλαιο. Ως προς τους θεσμούς και το Σύνταγμα εκφράζουν ανησυχία για την ανεπαρκή θεσμική εποπτεία της εκτελεστικής εξουσίας. Ο οργανισμός Human Rights Watch στην Παγκόσμια
Εκθεσή του για το 2026 τονίζει ότι οι ΗΠΑ έχουν περιέλθει σε μια επικίνδυνη ολίσθηση προς τον αυταρχισμό, την οποία επιταχύνει η ατιμωρησία για σοβαρές καταχρήσεις της εξουσίας. Σε σχέση με ζητήματα εθνικής κυριαρχίας και διεθνούς δικαίου, οι απειλές για τη Γριλανδία προκάλεσαν αντιδράσεις επειδή αφορούν την εδαφική ακεραιότητα της Δανίας και το δικαίωμα των κατοίκων της Γριλανδίας να αποφασίζουν για το μέλλον τους. Σε σχέση με τη μετανάστευση και τα ανθρώπινα δικαιώματα, ο Πάπας Λέων ΙΔ΄, λ.χ., αναδεικνύεται ως μια φωνή ηθικής αντίθεσης στις πολιτικές του Τραμπ, αμφισβητώντας τις μαζικές απελάσεις, τη μεταχείριση των μεταναστών και στρατιωτικές επιχειρήσεις. Ως προς την κλιματική αλλαγή και τους διεθνείς οργανισμούς, ο γ.γ. του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες επέκρινε τον Τραμπ για την απόφασή του να αποσυρθεί από 31 οργανισμούς του ΟΗΕ.
Οπως δήλωσε η Τάνια Γκριν, διευθύντρια του Human Rights Watch στις ΗΠΑ, «η δεύτερη θητεία Τραμπ δεν αναιρεί τις κατακτημένες προστασίες των τελευταίων δεκαετιών, αλλά αποσυναρμολογεί θεμελιώδεις πυλώνες της δημοκρατίας των ΗΠΑ». Πάντως, η πιο περιεκτική αποδοκιμασία ήταν του Αμερικανού οικονομολόγου Τζέφρι Σακς: «Ο Τραμπ δεν εκπροσωπεί την Αμερική… είναι μια επικίνδυνη παρέκκλιση».
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr