Είδα σε διαδικτυακό ρεπορτάζ ότι: «Με ευρεία πλειοψηφία, αλλά με τη μικρότερη υποστήριξη από το 1995, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ενέκρινε την Τετάρτη (28/10) ψήφισμα που ζητά τερματισμό του αμερικανικού εμπάργκο στην Κούβα». Η αισθητή διαφορά υπέρ των ΗΠΑ του φετινού ψηφίσματος: 130 υπέρ της άρσης, 17 κατά, 25 αποχές, έναντι του περσινού: 165 υπέρ, 7 κατά, 12 αποχές καταγράφει σημαντική μείωση διεθνούς στήριξης προς την Κούβα. Της οποίας ο υπουργός Εξωτερικών Μπρούνο Ροδρίγκες κατηγόρησε, από το βήμα του ΟΗΕ, την Ουάσινγκτον ότι «επιχειρεί να καθορίσει το μέλλον της χώρας του και να ιδιοποιηθεί τους πόρους της» και ότι «ο αποκλεισμός σκοτώνει και τιμωρεί τον πληθυσμό μας σιωπηρά όσο ποτέ πριν».
Σημειώνω, απλώς [πέφτει και μακριά η Κούβα…], ότι το ψήφισμα υποβάλλεται κάθε χρόνο, από το 1992, με τις πλειοψηφίες να τάσσονται, συνεχώς, κατά του εμπάργκο. Με σταθερά υπέρμαχους τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Ενώ αυτόν τον αποκλεισμό στην Κούβα έχουν επιβάλει οι ΗΠΑ από το 1962!
Ως προς εμάς, την Ελλάδα, τη στάση της απέναντι στο ζήτημα. Ενώ, όπως διάβασα, σ’ αυτά τα ετήσια ψηφίσματα, η ελληνική αντιπροσωπεία ήταν από τους επικριτές του εμπάργκο, που ψήφιζαν υπέρ της άρσης, φέτος επελέγη η στάση του… προβλέψιμου ή αυτουνού που πάει από τη σωστή πλευρά της Ιστορίας. Δεν ψήφισε μεν υπέρ του εμπάργκο. Αλλά ακολούθησε το… στρίβειν διά του αρραβώνος της αποχής. Μαζί βέβαια –να το λέμε και αυτό, ή μάλλον να το λέει το ιταλικό υπουργείο Εξωτερικών, το δικό μας ούτε που καταδέχτηκε…– με Ιταλία, Γερμανία, Ολλανδία, Πολωνία «και άλλες ευρωπαϊκές χώρες».
Λέτε να έβαλε χεράκι ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, κουβανικής καταγωγής, Μάρκο Ρούμπιο, στην πρόσφατη επίσκεψή του στην Αθήνα; Α, μπα… φαντασίες λαϊκιστή! Εκτός λαϊκισμού, σήμερα τα βλέμματα βλέπουν κατά ΗΠΑ και ενδιάμεσες εκλογές, με πρώτες ενδείξεις, το Σάββατο, ρεκόρ προσέλευσης για ενδιάμεσες!..
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr