Τελευταία νέα
Σταύρος Παπασταύρου για τους συντελεστές δόμησης: Η μελέτη πρέπει να διορθωθεί, θα ληφθούν υπόψη οι παρατηρήσεις των δημάρχων Δημήτρης Κουτσούμπας για το κιτ επιβίωσης της Κομισιόν: «72 να είναι οι ώρες τους» Γιώργος Γεραπετρίτης για το καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου: Καμία παρέκκλιση από το ευρωπαϊκό κεκτημένο και το Διεθνές Δίκαιο Βαρτζόπουλος: Η έλλειψη εναλλακτικής οφείλεται στην επιτυχία της πολιτικής μας Γεραπετρίτης από Βρυξέλλες: Καμία παρεμπόδιση στις ηλεκτρικές διασυνδέσεις Ελλάδας – Κύπρου και Αιγύπτου Μ. Αποστολάκη: Η κυβέρνηση αφήνει ανεξέλεγκτες τις νοσοκομειακές χρεώσεις και τα ασφάλιστρα σε βάρος των ασφαλισμένων EE – Μεταναστευτικό: Ανακοινώσεις από Ελλάδα και άλλες τέσσερις χώρες για κέντρα επιστροφών στη Ρουάντα Φωτονιάτα: Ο Θαυμαστός Καινούργιος Κόσμος της ΝΔ Αποχώρησε από την ΕΛΑΣ η Χρυσή Γκαβανίδου – «Άνιση μεταχείριση και οργανωτικά προβλήματα στη Θεσσαλονίκη» Καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου: Επέστρεψε στο Ηράκλειο το γαλλικό ερευνητικό Abeille Marengo Κίνα: «Ιστορική» η τριμερής συνάντηση Σι, Τραμπ και Πούτιν αυτή την εβδομάδα – Θα συζητήσουν για την «παγκόσμια ειρήνη» Εθνική Ελπίδων: Ψάχνει επιστροφή στη… Λεωφόρο των «ελίτ»
Money-tourism.gr

Ο Ντετέκτιβ αποκαλύπτει κάτι συγκλονιστικό για την αναγνώριση των δρόμων, “φωτίζει” όσα έγιναν στην WTM, ξιφουλκεί για το τέλος παρεπιδημούντων, μεταφέρει μια ιδέα για την νομιμοποίηση που θα αποφέρει χρήματα, πανηγυρίζει για την πρωτιά, “θυμάται” τον Κώστα Μαντωνανάκη και αποκαλύπτει τη νέα επένδυση Βασιλάκη

Ο Ντετέκτιβ επιστρέφει αυτή την εβδομάδα με μια αποκάλυψη που μπορεί να προκαλέσει πραγματικό σεισμό στην αγορά ακινήτων και στις τουριστικές επενδύσεις. Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες, από την καταγραφή του οδικού δικτύου προκύπτει ότι μόλις το 8% των εξεταζόμενων δρόμων φαίνεται να πληροί τα κριτήρια αναγνώρισης! Εάν το ποσοστό επιβεβαιωθεί, οι συνέπειες για την εκτός σχεδίου δόμηση μπορεί να είναι δραματικές.#money-grid-35365{list-style:none;margin:0;padding:0;overflow:hidden;}#money-grid-35365>li{float:left;width:49%;min-width:250px;list-style:none;margin:0 1% 1% 0;;padding:0;overflow:hidden;}#money-grid-35365>li.last{margin-right:0;}#money-grid-35365>li.last+li{clear:both;}@media only screen and (max-width:768px) {#money-grid-35365>li{width:100%;}}
Και επειδή ο Ντετέκτιβ βρέθηκε στη WTM London 2026, μεταφέρει το πραγματικό παρασκήνιο της βρετανικής αγοράς. Πίσω από τα χαμόγελα και τις φωτογραφίες, οι μεγάλοι tour operators εκφράζουν προβληματισμό για τις προκρατήσεις του 2027, ενώ η Jet2 στέλνει και ένα σημαντικό θετικό μήνυμα.
Στο εσωτερικό μέτωπο, η νέα αύξηση του τέλους παρεπιδημούντων στο 1% προκαλεί αντιδράσεις και επαναφέρει το ερώτημα: πόσα ακόμη θα πληρώσει η ελληνική ξενοδοχία και πού καταλήγουν τα χρήματα;
Παράλληλα, στους ξενοδοχειακούς κύκλους συζητείται μια ενδιαφέρουσα πρόταση για νέα ρύθμιση των αυθαιρέτων της Κατηγορίας 5, με περισσότερα νόμιμα δωμάτια, πρόσθετα δημόσια έσοδα και μια οριστική γραμμή απέναντι στις μελλοντικές αυθαιρεσίες.
Στον αντίποδα, ο Οκτώβριος έφερε δύο εντυπωσιακές πρωτιές για το Money-Tourism.gr, σύμφωνα με τις συγκρίσεις της Similarweb.
Και ακόμη, μια συγκινητική ιστορία για τον αείμνηστο Κώστα Μαντωνανάκη, τις ντομάτες και τη διαχρονική επιχειρηματική σοφία, καθώς και μια αποκλειστική πληροφορία για τη νέα επένδυση της Autohellas Hertz στην Κάτω Κηφισιά.
Αποκαλύψεις, παρασκήνιο, επενδύσεις και αλήθειες που αξίζουν ιδιαίτερη προσοχή!
Μόνο το 8% των δρόμων; Μόνο αυτό μας έλειπε τώρα! | Η αποκάλυψη του Ντετέκτιβ που μπορεί να φέρει τα πάνω κάτω στις τουριστικές επενδύσεις
Μόνο αυτό έλειπε τώρα από την ελληνική οικονομία, την ξενοδοχία και τις επενδύσεις! Μετά τις αλλεπάλληλες ανατροπές στην εκτός σχεδίου δόμηση, τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, τις πολεοδομικές αβεβαιότητες και τις συνεχείς αλλαγές στους κανόνες του παιχνιδιού, έρχονται νέες πληροφορίες που, εφόσον επιβεβαιωθούν, μόνο ως σοκαριστικές μπορούν να χαρακτηριστούν. Και αυτή τη φορά το θέμα δεν αφορά ούτε τους συντελεστές δόμησης ούτε τα τετραγωνικά ενός οικοπέδου. Αφορά κάτι πολύ πιο βασικό: τον δρόμο από τον οποίο περνά κανείς για να φτάσει στο ακίνητό του!
Και εξηγείται αμέσως.
Εδώ και αρκετό καιρό βρίσκεται σε εξέλιξη η μεγάλη διαδικασία καταγραφής και αξιολόγησης του υφιστάμενου οδικού δικτύου στις εκτός σχεδίου περιοχές της χώρας. Πρόκειται για μια εξαιρετικά σημαντική διαδικασία, καθώς, μετά τη νομολογία του ΣτΕ, για να θεωρηθεί ένα γήπεδο οικοδομήσιμο δεν αρκεί να διαθέτει το απαιτούμενο εμβαδόν. Απαιτείται, μεταξύ άλλων, να έχει πρόσωπο σε νομίμως υφιστάμενο κοινόχρηστο δρόμο, με τις προϋποθέσεις που ορίζει η νομοθεσία.
Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα.
Η εικονογράφηση είναι προϊόν τεχνητής νοημοσύνης | © ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
Γιατί ένας δρόμος μπορεί να υπάρχει εδώ και δεκαετίες, να είναι ασφαλτοστρωμένος, να χρησιμοποιείται καθημερινά, να εξυπηρετεί κατοικίες και επιχειρήσεις, να διαθέτει ηλεκτροφωτισμό και δίκτυα κοινής ωφέλειας, αλλά να μην πληροί τις νομικές προϋποθέσεις για να θεωρηθεί αναγνωρισμένος κοινόχρηστος δρόμος που εξασφαλίζει οικοδομησιμότητα!
Παραλογισμός; Για έναν πολίτη που βλέπει μπροστά του έναν κανονικό δρόμο, σίγουρα μοιάζει με παραλογισμό. Νομικά, όμως, αυτή είναι η πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί.
Και τώρα έρχεται η μεγάλη αποκάλυψη.
Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του Ντετέκτιβ, από την επεξεργασία των στοιχείων της καταγραφής που βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο προκύπτει μια εξαιρετικά ανησυχητική εικόνα: μόλις το 8% των εξεταζόμενων δρόμων φαίνεται να συγκεντρώνει τις προϋποθέσεις αναγνώρισης με τα υπό εξέταση κριτήρια!
Ναι, καλά διαβάσατε.
ΜΟΛΙΣ ΤΟ 8%!
Το ποσοστό αυτό δεν αποτελεί ακόμη επίσημο, οριστικό αποτέλεσμα και θα πρέπει να αποσαφηνιστεί στην τελική διαδικασία αναγνώρισης. Εάν, όμως, επιβεβαιωθεί, θα πρόκειται για μια εξέλιξη με τεράστιες συνέπειες. Γιατί η δυνατότητα οικοδόμησης χιλιάδων εκτός σχεδίου ακινήτων θα μπορούσε να επηρεαστεί δραματικά, συμπεριλαμβανομένων εκτάσεων που προορίζονται για ξενοδοχειακές επενδύσεις.
Και τότε τα ερωτήματα θα είναι αμείλικτα.
Τι θα απογίνουν οι εκτάσεις που έχουν αγοραστεί με σκοπό την κατασκευή ξενοδοχείων; Τι θα συμβεί με τις επενδύσεις που σχεδιάζονται εδώ και χρόνια; Ποια θα είναι η τύχη των ιδιοκτησιών που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν αξιοποιήσιμες; Και, κυρίως, ποιος θα αναλάβει την ευθύνη για την τεράστια αβεβαιότητα που έχει δημιουργηθεί;
Γιατί δεν μπορεί η Πολιτεία από τη μία να καλεί Έλληνες και ξένους επενδυτές να τοποθετήσουν κεφάλαια στον ελληνικό Τουρισμό και από την άλλη να μην μπορεί να τους εξασφαλίσει ένα σαφές, σταθερό και προβλέψιμο πολεοδομικό περιβάλλον.
Δεν μπορεί να ζητούνται νέες επενδύσεις, καλύτερα ξενοδοχεία, περισσότερες θέσεις εργασίας και αναβάθμιση του τουριστικού προϊόντος, όταν ένα από τα βασικότερα προαπαιτούμενα της οικοδομησιμότητας παραμένει σε τέτοια εκκρεμότητα.
Και δεν μπορεί η επενδυτική προοπτική μιας ολόκληρης περιοχής να εξαρτάται από το εάν ένας δρόμος που χρησιμοποιείται επί πενήντα χρόνια μπορεί να αποδείξει τη νομική του ταυτότητα!
Βεβαίως, ο Ντετέκτιβ δεν υποστηρίζει ότι πρέπει να αναγνωριστεί αυτομάτως κάθε αγροτικός δρόμος, κάθε ιδιωτική δίοδος ή κάθε αυθαίρετα διανοιγμένη οδός. Ούτε αμφισβητεί την ανάγκη προστασίας του περιβάλλοντος, οργανωμένου χωροταξικού σχεδιασμού και σαφών κανόνων στην εκτός σχεδίου δόμηση. Το Συμβούλιο της Επικρατείας εφαρμόζει και ερμηνεύει το συνταγματικό πλαίσιο. Η ευθύνη, όμως, για την έγκαιρη δημιουργία ενός λειτουργικού και νόμιμου συστήματος πολεοδομικού σχεδιασμού ανήκει στην Πολιτεία.
Και εκεί ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα. Η Ελλάδα έχει περάσει δεκαετίες χωρίς να ολοκληρώσει τον αναγκαίο σχεδιασμό, χωρίς να ξεκαθαρίσει οριστικά το καθεστώς χιλιάδων δρόμων και χωρίς να εξασφαλίσει την απαιτούμενη ασφάλεια δικαίου στους ιδιοκτήτες και στους επενδυτές. Και τώρα υπάρχει ο κίνδυνος να εμφανιστεί ο τελικός λογαριασμός αυτής της διαχρονικής αδράνειας.
Ένας λογαριασμός που μπορεί να πληρωθεί με χαμένες επενδύσεις, απαξίωση περιουσιών, χαμένες θέσεις εργασίας και ακόμη μεγαλύτερη αποδυνάμωση της ελληνικής περιφέρειας.
Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία για τον ελληνικό Τουρισμό. Σε μια περίοδο κατά την οποία συζητείται το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο, ενισχύονται οι περιορισμοί σε διάφορες περιοχές και αυξάνεται συνεχώς το κόστος υλοποίησης μιας ξενοδοχειακής επένδυσης, μια τόσο περιοριστική έκβαση της αναγνώρισης των δρόμων θα μπορούσε να αποτελέσει ένα ακόμη σοβαρό εμπόδιο. Και μάλιστα όχι μόνο για τις μεγάλες επενδύσεις, αλλά και για τις μικρότερες οικογενειακές ξενοδοχειακές επιχειρήσεις, για τις οποίες η δυνατότητα αξιοποίησης μιας ιδιόκτητης έκτασης αποτελεί πολλές φορές τη μοναδική αναπτυξιακή προοπτική.
Επιτέλους, πόσα εμπόδια ακόμη θα μπουν μπροστά στην παραγωγική οικονομία;
Και το κυριότερο: πότε θα υπάρξει ένας ολοκληρωμένος σχεδιασμός, με σαφείς κανόνες, που θα προστατεύει αποτελεσματικά το περιβάλλον χωρίς να οδηγεί σε γενικευμένη επενδυτική παράλυση;
Ο Ντετέκτιβ θεωρεί ότι το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας οφείλει να αντιμετωπίσει το ζήτημα με τη μέγιστη σοβαρότητα. Να παρουσιάσει τα πραγματικά αποτελέσματα της καταγραφής, να αποσαφηνίσει πόσοι δρόμοι μπορούν να αναγνωριστούν και με ποια κριτήρια, να εξηγήσει τι προβλέπεται για τις υπόλοιπες περιπτώσεις και να διαμορφώσει λύσεις που θα σέβονται απολύτως τη νομολογία του ΣτΕ, χωρίς να καταδικάζουν ολόκληρες περιοχές σε αβεβαιότητα.
Γιατί εάν το 8% επιβεβαιωθεί ως τελικό αποτέλεσμα, δεν θα μιλάμε απλώς για ένα ακόμη πολεοδομικό πρόβλημα. Θα μιλάμε για μια εξέλιξη που απειλεί να ανατρέψει τον επενδυτικό χάρτη μεγάλου μέρους της εκτός σχεδίου Ελλάδας.
Και τότε η συζήτηση δεν θα είναι μόνο ποια ξενοδοχεία μπορούν να κατασκευαστούν. Θα είναι ποια ακίνητα μπορούν πλέον να αξιοποιηθούν, ποιες επενδύσεις μπορούν να πραγματοποιηθούν και πόσες περιοχές θα μπορέσουν να δημιουργήσουν νέες οικονομικές δραστηριότητες.
Ας ελπίσει κανείς ότι οι πληροφορίες του Ντετέκτιβ δεν θα επιβεβαιωθούν σε αυτή την έκταση.
Γιατί, διαφορετικά, η Ελλάδα θα βρίσκεται μπροστά σε ένα ακόμη σοβαρό αναπτυξιακό αδιέξοδο.
Και το πιο εξοργιστικό; Θα μιλάμε για μια χώρα που ζητά επενδύσεις, αλλά κινδυνεύει να μην έχει αναγνωρισμένους δρόμους για να φτάσουν οι επενδυτές στα ακίνητά τους!
Μόνο αυτό μας έλειπε τώρα…
WTM London: Άλλα έλεγαν στα περίπτερα, άλλα ψιθύριζαν στους διαδρόμους!
Πολύ ενδιαφέρουσα η φετινή WTM London. Και όχι μόνο για τις επαφές, τις συμφωνίες, τις παρουσιάσεις και τα χαμόγελα που περίσσεψαν στο ExCeL του Λονδίνου. Κυρίως για όσα ακούγονταν πίσω από τις κλειστές πόρτες, στα διαλείμματα των συναντήσεων και στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις με τους ανθρώπους που γνωρίζουν καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον τι πραγματικά συμβαίνει στη βρετανική τουριστική αγορά.
Γιατί, όπως διαπίστωσε ο Ντετέκτιβ, άλλο πράγμα η δημόσια εικόνα μιας μεγάλης διεθνούς έκθεσης και άλλο οι εμπορικές συζητήσεις όταν απομακρύνονται οι κάμερες και χαμηλώνουν οι φωνές.
Η ελληνική παρουσία ήταν πράγματι εντυπωσιακή. Πολύς κόσμος, πυκνές συναντήσεις, μεγάλοι ξενοδοχειακοί όμιλοι, περιφέρειες, προορισμοί, θεσμικοί εκπρόσωποι και επιχειρηματίες. Και δικαιολογημένα, αφού η Ελλάδα παραμένει ένας από τους σημαντικότερους και πλέον αγαπημένους προορισμούς των Βρετανών. Όποιος, όμως, περιορίστηκε στις χειραψίες και στις αναμνηστικές φωτογραφίες, μάλλον έχασε το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της φετινής WTM.
Εκείνο που δεν χωρούσε εύκολα στα δελτία Τύπου.
Διότι στις συζητήσεις με τους μεγάλους tour operators υπήρχε μια λέξη που επανερχόταν διαρκώς: προσοχή.
Προσοχή στις τιμές, προσοχή στα συμβόλαια, προσοχή στις προβλέψεις για το 2027. Και κυρίως, προσοχή στην ερμηνεία των προκρατήσεων, που για αρκετούς οργανισμούς δεν εξελίσσονται όπως θα ήθελαν.
Η εικονογράφηση είναι προϊόν τεχνητής νοημοσύνης | © ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
Οι πληροφορίες που συγκέντρωσε το ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ / Money-Tourism.gr είναι χαρακτηριστικές. Ανώτατο στέλεχος ενός από τους κορυφαίους βρετανικούς tour operators έκανε λόγο για υστέρηση σε υψηλό μονοψήφιο ποσοστό σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή περίοδο. Μάλιστα, σε ορισμένους προορισμούς οι αποκλίσεις πλησιάζουν ή αγγίζουν διψήφια ποσοστά.
Δεν έχουν, βεβαίως, όλοι την ίδια εικόνα. Υπάρχουν και επιχειρήσεις που εμφανίζουν μικρή αύξηση, ενώ η διαφοροποίηση μεταξύ προορισμών είναι σημαντική. Αυτό, όμως, κάνει το παρασκήνιο ακόμη πιο ενδιαφέρον.
Γιατί όταν ο ένας μιλά για μικρή άνοδο, ο άλλος για αισθητή πτώση και ένας τρίτος αποφεύγει να δεσμευτεί για την πορεία της αγοράς, κάτι σημαίνει για τη χρονιά που έρχεται.
Και μέσα σε όλα αυτά, μια από τις πλέον χαρακτηριστικές τοποθετήσεις ήρθε από τον ισχυρό άνδρα της Jet2, Steve Heapy, ο οποίος μιλώντας αποκλειστικά στο ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ δεν προσπάθησε να ωραιοποιήσει την κατάσταση. Περιέγραψε μια βρετανική οικονομία που πιέζεται, με το κόστος των καυσίμων, τις αεροδρομιακές χρεώσεις και τη γενικότερη ακρίβεια να δημιουργούν ένα δύσκολο περιβάλλον για τους καταναλωτές και τις ταξιδιωτικές επιχειρήσεις.
Όμως ο ίδιος έδωσε και μια ιδιαίτερα σημαντική θετική είδηση: το πρόγραμμα της Jet2 για την Ελλάδα το 2027 παραμένει στα επίπεδα του 2026.
Και αυτή είναι μια εξέλιξη που ασφαλώς δεν πρέπει να υποτιμηθεί. Δείχνει ότι, παρά την επιφυλακτικότητα, οι μεγάλοι διεθνείς συνεργάτες εξακολουθούν να πιστεύουν στη δυναμική της Ελλάδας.
Το ενδιαφέρον, πάντως, είναι ότι η επιφύλαξη για τις προκρατήσεις δεν ακούστηκε μόνο από έναν οργανισμό. Ανάλογα μηνύματα καταγράφηκαν και από άλλους σημαντικούς παίκτες, μεταξύ των οποίων η TUI. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι υπάρχει ενιαία πτωτική τάση για όλες τις εταιρείες και όλους τους προορισμούς, είναι σαφές ότι η νέα σεζόν ξεκινά με μεγαλύτερη αβεβαιότητα.
Και κάπου εδώ αρχίζει το πραγματικά πιπεράτο μέρος της ιστορίας.
Γιατί αρκετοί στην ελληνική αγορά φαίνεται να έχουν αποκτήσει μια αξιοθαύμαστη ικανότητα: να ακούνε τις προειδοποιήσεις των ξένων συνεργατών τους και, λίγα λεπτά αργότερα, να μιλούν σαν να είναι ήδη εξασφαλισμένο ένα ακόμη τουριστικό ρεκόρ!
Δεν πρόκειται κατ’ ανάγκην για απόκρυψη της πραγματικότητας. Άλλωστε, μια έκθεση όπως η WTM έχει και έντονο επικοινωνιακό χαρακτήρα, ενώ κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει από τον Νοέμβριο την έκβαση της επόμενης σεζόν. Υπάρχει όμως μια διαφορά ανάμεσα στη δικαιολογημένη αισιοδοξία και στη βεβαιότητα ότι η Ελλάδα θα συνεχίσει να πουλάει, όποια κι αν είναι η τιμή του τελικού προϊόντος. Και οι Βρετανοί, όπως προκύπτει από τις επαφές της αγοράς, εξακολουθούν να αγαπούν την Ελλάδα. Απλώς έχουν αρχίσει να μετρούν πολύ πιο προσεκτικά το κόστος των διακοπών τους. Εδώ βρίσκεται και το μεγάλο ζητούμενο για το 2027. Οι ξενοδόχοι καλούνται να συγκρατήσουν τις τιμές τους σε ένα περιβάλλον αυξημένου λειτουργικού κόστους, ενώ οι tour operators αναζητούν ανταγωνιστικά πακέτα και οι καταναλωτές εμφανίζονται πιο επιφυλακτικοί στις αποφάσεις τους. Την ίδια στιγμή, η μετατόπιση των κρατήσεων προς το last minute κάνει ακόμη πιο δύσκολη κάθε ασφαλή πρόβλεψη.
Με άλλα λόγια, κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει σήμερα πού θα κλείσει η χρονιά. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να αγνοούνται όσα δείχνουν τα πρώτα στοιχεία.
Ο Ντετέκτιβ, πάντως, κρατά κάτι ακόμη από το Λονδίνο. Τη σημασία των προσωπικών επαφών και της ειλικρινούς συζήτησης με τους διεθνείς συνεργάτες. Γιατί άλλο να ακούει κάποιος μια γενική τοποθέτηση σε μια εκδήλωση και άλλο να κάθεται απέναντι από έναν κορυφαίο tour operator και να συζητά πραγματικούς αριθμούς, πραγματικές δυσκολίες και πραγματικές εμπορικές προοπτικές.
Αυτές οι συζητήσεις έχουν συχνά μεγαλύτερη αξία από δεκάδες παρουσιάσεις. Και η φετινή WTM είχε πολλές τέτοιες στιγμές.
Το συμπέρασμα, λοιπόν, δεν είναι ότι το 2027 θα είναι κακή χρονιά. Κάθε άλλο. Η Ελλάδα διαθέτει ισχυρή ζήτηση, σημαντικούς διεθνείς συνεργάτες, αναβαθμισμένο ξενοδοχειακό προϊόν και εξαιρετικά ισχυρή θέση στη βρετανική αγορά.
Το συμπέρασμα είναι ότι το 2027 δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένο.
Και αν κάτι αξίζει να μείνει από το Λονδίνο, πέρα από τις φωτογραφίες, τις δεξιώσεις και τις ωραίες συναντήσεις, είναι ακριβώς αυτό.
Στη WTM τα χαμόγελα ήταν πολλά. Οι επιφυλάξεις, όμως, ήταν περισσότερες απ’ όσες φάνηκαν στις φωτογραφίες.
Και ο Ντετέκτιβ έχει μάθει κάτι όλα αυτά τα χρόνια: Οι πιο ενδιαφέρουσες ειδήσεις μιας διεθνούς έκθεσης δεν βρίσκονται πάντοτε μέσα στα περίπτερα. Συχνά ακούγονται λίγο πιο μακριά από αυτά. Εκεί όπου τελειώνουν οι δημόσιες σχέσεις και αρχίζει η πραγματική αγορά…
Ο ελληνικός Τουρισμός δεν είναι ΑΤΜ! Πόσες φορές θα πληρώσουν ακόμη οι ξενοδόχοι;
Φαίνεται ότι στην Ελλάδα έχει ανακαλυφθεί μια καταπληκτική μέθοδος επίλυσης κάθε οικονομικού προβλήματος. Χρειάζονται χρήματα οι δήμοι; Αυξάνεται ένα τέλος στον Τουρισμό. Υπάρχουν ανάγκες για υποδομές; Επιβάλλεται μια ακόμη επιβάρυνση στα τουριστικά καταλύματα. Προκύπτουν νέες δημοσιονομικές απαιτήσεις; Η απάντηση είναι σχεδόν πάντα η ίδια: να πληρώσει η ελληνική ξενοδοχία! Και όλα αυτά συνοδεύονται, βεβαίως, από τις καθιερωμένες δηλώσεις για τη σημασία του Τουρισμού, την ανταγωνιστικότητα και την ανάγκη ενίσχυσης της επιχειρηματικότητας.
Αφορμή για το νέο επεισόδιο της γνωστής πλέον σειράς είναι η εξαγγελία του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, στο συνέδριο της ΚΕΔΕ, για αύξηση του ανώτατου συντελεστή του τέλους διαμονής παρεπιδημούντων από το 0,75% στο 1%. Πρόκειται για μια δυνατότητα που θα έχουν οι δήμοι, όχι για υποχρεωτική αύξηση σε ολόκληρη τη χώρα. Μόνο που πριν από δύο χρόνια ο συντελεστής ήταν 0,5%. Δηλαδή, μέσα σε μία διετία, η επιβάρυνση μπορεί να διπλασιαστεί, την ώρα που η αγορά προειδοποιεί ότι το ελληνικό τουριστικό προϊόν γίνεται ολοένα ακριβότερο.
Και το επιχείρημα ότι οι δήμοι απλώς θα έχουν τη δυνατότητα να αυξήσουν το τέλος, χωρίς να υποχρεούνται, είναι μάλλον ανεπαρκές. Όπως επισημαίνει η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ξενοδόχων, σε έρευνα 40 δήμων οι 24 είχαν ήδη αξιοποιήσει την προηγούμενη αύξηση στο 0,75%. Όταν προσφέρεται σε έναν δήμο η δυνατότητα να εισπράξει περισσότερα χρήματα, πόσοι πιστεύουν πραγματικά ότι θα αρνηθεί;
Η εικονογράφηση είναι προϊόν τεχνητής νοημοσύνης | © ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
Το ενδιαφέρον, όμως, βρίσκεται και κάπου αλλού. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΑΑΔΕ που παραθέτει η ΠΟΞ, οι εισπράξεις από τον φόρο διαμονής και στη συνέχεια από το τέλος ανθεκτικότητας εκτοξεύθηκαν από 147,82 εκατ. ευρώ το 2023 σε 588,47 εκατ. ευρώ το 2025. Δηλαδή, σχεδόν τετραπλασιάστηκαν μέσα σε δύο χρόνια! Και για το 2026 η Ομοσπονδία εκτιμά ότι μπορεί να ξεπεράσουν τα 770 εκατ. ευρώ.
Προσοχή: πρόκειται για διαφορετική επιβάρυνση από το τέλος παρεπιδημούντων. Αλλά ο λογαριασμός της τουριστικής διαμονής είναι ένας και διαρκώς μεγαλώνει.
Και εδώ ο Ντετέκτιβ έχει μια πολύ απλή απορία: Πού πηγαίνουν, τελικά, όλα αυτά τα χρήματα;
Σε ποιες υποδομές; Σε ποιους δρόμους; Σε ποια δίκτυα ύδρευσης και αποχέτευσης; Σε ποιες εγκαταστάσεις διαχείρισης απορριμμάτων; Σε ποια έργα που βελτιώνουν πραγματικά την εμπειρία των εκατομμυρίων επισκεπτών και την καθημερινότητα των κατοίκων των τουριστικών περιοχών;
Γιατί ο επισκέπτης πληρώνει περισσότερα, ο ξενοδόχος καλείται να διαχειριστεί ένα ολοένα ακριβότερο προϊόν και οι τοπικές κοινωνίες εξακολουθούν, σε πολλές περιπτώσεις, να αντιμετωπίζουν προβλήματα που θυμίζουν άλλες εποχές.
Και υπάρχει μια λεπτομέρεια που αξίζει ιδιαίτερης προσοχής. Όπως καταγγέλλει η ΠΟΞ, μετά τη νομοθετική αλλαγή του 2024, τα έσοδα από το τέλος παρεπιδημούντων μπορούν να διατίθενται για οποιαδήποτε δημοτική δαπάνη, χωρίς να απαιτείται η σύνδεσή τους με συγκεκριμένες τουριστικές υποδομές ή υπηρεσίες.
Εδώ, λοιπόν, βρίσκεται η ουσία. Αν ένα τέλος δεν έχει συγκεκριμένη ανταποδοτικότητα, γιατί εξακολουθεί να παρουσιάζεται ως τέλος και δεν αντιμετωπίζεται ευθέως ως πρόσθετη φορολογία; Και εάν πρόκειται για έναν γενικό πόρο χρηματοδότησης της Αυτοδιοίκησης, γιατί πρέπει να τον επωμίζεται δυσανάλογα ένας συγκεκριμένος παραγωγικός κλάδος;
Οι δήμοι ασφαλώς χρειάζονται πόρους. Και οι τουριστικές επιχειρήσεις οφείλουν να συμβάλλουν στη χρηματοδότηση των πρόσθετων αναγκών που δημιουργεί η τουριστική δραστηριότητα. Αυτό, όμως, απέχει πολύ από τη λογική ότι η ξενοδοχία μπορεί να αποτελεί το μόνιμο ταμείο στο οποίο καταφεύγει η Πολιτεία κάθε φορά που χρειάζεται πρόσθετα έσοδα.
Η εικονογράφηση είναι προϊόν τεχνητής νοημοσύνης | © ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
Την ίδια στιγμή, η μελέτη του ΙΝΣΕΤΕ για τη φορολογική ανταγωνιστικότητα καταγράφει ότι σε συγκρίσιμο ξενοδοχείο τεσσάρων αστέρων, με τιμή δωματίου 150 ευρώ, οι φόροι και το μη μισθολογικό κόστος φτάνουν στην Ελλάδα τα 44,7 ευρώ, έναντι μόλις 24,1 ευρώ στην Κύπρο.
Και μετά όλοι αναρωτιούνται γιατί οι tour operators ζητούν καλύτερες τιμές, γιατί πιέζονται τα περιθώρια κέρδους και γιατί η ελληνική ξενοδοχία δυσκολεύεται ολοένα περισσότερο να ανταγωνιστεί άλλους μεσογειακούς προορισμούς!
Δεν γίνεται να απαιτείται από τον ξενοδόχο να συγκρατεί τις τιμές του και ταυτόχρονα να αυξάνεται συνεχώς το κόστος που του επιβάλλεται. Ούτε μπορεί η καλή πορεία των αφίξεων να θεωρείται απόδειξη ότι οι επιχειρήσεις έχουν ανεξάντλητη φοροδοτική ικανότητα. Άλλο ο τζίρος, άλλο η κερδοφορία και άλλο η πραγματική αντοχή μιας μικρομεσαίας ή οικογενειακής ξενοδοχειακής επιχείρησης.
Και κάτι ακόμη. Η βραχυχρόνια μίσθωση έχει πλέον αποκτήσει τεράστιο μέγεθος στην ελληνική τουριστική αγορά. Επομένως, πριν αναζητηθούν πρόσθετα έσοδα από τα ξενοδοχεία, θα είχε ενδιαφέρον να παρουσιαστούν συγκεκριμένα στοιχεία για το κατά πόσον εισπράττονται πλήρως και αποτελεσματικά οι αντίστοιχες επιβαρύνσεις από όλες τις μορφές τουριστικής διαμονής.
Ο ΣΕΤΕ και η ΠΟΞ αντέδρασαν στην εξαγγελία, θέτοντας ζητήματα ανταγωνιστικότητας, ισότιμης μεταχείρισης και ανταποδοτικότητας. Και είναι απορίας άξιον πώς προαναγγέλλεται μια τέτοια αλλαγή χωρίς να έχει προηγηθεί ουσιαστική συνεννόηση με τους θεσμικούς εκπροσώπους ενός κλάδου που αποτελεί βασικό πυλώνα της οικονομίας.
Ο Ντετέκτιβ, πάντως, έχει να καταθέσει μια απλή σκέψη.
Πριν αποφασιστεί η επόμενη αύξηση, ας δημοσιοποιηθεί ένας αναλυτικός λογαριασμός: πόσα χρήματα εισπράχθηκαν από την τουριστική δραστηριότητα, πού κατευθύνθηκαν και ποια συγκεκριμένα έργα υλοποιήθηκαν. Όχι γενικόλογες ανακοινώσεις και ωραίες φωτογραφίες από εγκαίνια. Συγκεκριμένα ποσά, συγκεκριμένα έργα, συγκεκριμένα αποτελέσματα. Γιατί η ανάπτυξη του ελληνικού Τουρισμού δεν μπορεί να στηρίζεται στην παράδοξη λογική ότι όσο περισσότερο επιτυγχάνει ο κλάδος, τόσο περισσότερα χρήματα πρέπει να του ζητούνται, ανεξαρτήτως του τι επιστρέφει στους προορισμούς.
Και στο κάτω κάτω της γραφής, εάν ο ελληνικός Τουρισμός είναι πράγματι η βαριά βιομηχανία της χώρας, όπως επαναλαμβάνεται σε κάθε συνέδριο και σε κάθε επίσημη ομιλία, τότε κάποια στιγμή πρέπει να αντιμετωπιστεί ως παραγωγικός κλάδος που χρειάζεται επενδύσεις και ανταγωνιστικότητα και όχι ως ΑΤΜ με απεριόριστο όριο αναλήψεων!
Γιατί το ΑΤΜ, όταν το χρησιμοποιούν συνεχώς χωρίς να το τροφοδοτούν, κάποια στιγμή εμφανίζει την ένδειξη: «ΑΝΕΠΑΡΚΕΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟ».
Και τότε ο λογαριασμός θα είναι πολύ μεγαλύτερος από μερικά επιπλέον δημοτικά έσοδα.
Μια νέα ρύθμιση μπορεί να φέρει δωμάτια, επενδύσεις και εκατομμύρια στα δημόσια ταμεία!
Και αν θέλουν οπωσδήποτε χρήματα, υπάρχουν κι άλλοι τρόποι που δεν προκαλούν ζημιά στον ελληνικό Τουρισμό.
Μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα συζήτηση φαίνεται ότι αναπτύσσεται το τελευταίο διάστημα στους κύκλους της ξενοδοχειακής αγοράς, με αντικείμενο ένα από τα πλέον σύνθετα και διαχρονικά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας: τις πολεοδομικές εκκρεμότητες και τη δυνατότητα μιας νέας, ειδικής ρύθμισης για τις αυθαίρετες κατασκευές της Κατηγορίας 5. Πρόκειται για ένα ζήτημα που αφορά ευρύτερα την ακίνητη περιουσία, αλλά αποκτά ξεχωριστή σημασία στον Τουρισμό, καθώς συνδέεται με την αξιοποίηση υφιστάμενων ξενοδοχειακών εγκαταστάσεων, τη δυνατότητα πραγματοποίησης επενδύσεων και, κυρίως, την αύξηση των δημοσίων εσόδων.
Και ο προβληματισμός που αναπτύσσεται έχει μια ενδιαφέρουσα οικονομική λογική.
Σε ολόκληρη την Ελλάδα υπάρχουν ξενοδοχειακές επιχειρήσεις που κουβαλούν πολεοδομικές εκκρεμότητες προηγούμενων δεκαετιών. Πρόκειται για κατασκευές, επεκτάσεις ή αλλαγές χρήσης που πραγματοποιήθηκαν στο παρελθόν, αρκετές φορές από προηγούμενους ιδιοκτήτες, και εξακολουθούν να δημιουργούν σημαντικά προβλήματα στη λειτουργία, στις μεταβιβάσεις και στον επενδυτικό σχεδιασμό των επιχειρήσεων. Το αποτέλεσμα είναι ένα τμήμα του υφιστάμενου κτιριακού αποθέματος να παραμένει εγκλωβισμένο σε ένα καθεστώς αβεβαιότητας, χωρίς να μπορεί πάντοτε να αξιοποιηθεί νόμιμα και αποτελεσματικά.
Και εδώ προκύπτει το ερώτημα: Μήπως μια νέα, ειδική και αυστηρά ελεγχόμενη ρύθμιση θα μπορούσε να μετατρέψει ένα χρόνιο πρόβλημα σε αναπτυξιακή ευκαιρία;
Η εικονογράφηση είναι προϊόν τεχνητής νοημοσύνης | © ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
Η συζήτηση αφορά τη δυνατότητα επαναφοράς της υπαγωγής στην Κατηγορία 5, αλλά και την εξέταση ενός νέου χρονικού ορίου για την τακτοποίηση υφιστάμενων αυθαιρεσιών. Μια τέτοια παρέμβαση θα απαιτούσε νέα νομοθετική πρόβλεψη, με απολύτως συγκεκριμένες προϋποθέσεις και διαδικασίες ελέγχου. Θα μπορούσε, για παράδειγμα, να εξεταστεί ως καταληκτική ημερομηνία η 31η Δεκεμβρίου 2026, τόσο για τον προσδιορισμό των επιλέξιμων κατασκευών όσο και για την αρχική υποβολή των σχετικών δηλώσεων, εφόσον βεβαίως κάτι τέτοιο κριθεί νομικά και συνταγματικά επιτρεπτό.
Και ποιο θα ήταν το όφελος;
Πρώτον, σημαντικά πρόσθετα έσοδα για τα δημόσια ταμεία. Κάθε υπαγωγή θα συνοδευόταν από την καταβολή των προβλεπόμενων προστίμων και οικονομικών επιβαρύνσεων. Αν μάλιστα τα πρόστιμα ήταν ανάλογα της σοβαρότητας και της έκτασης των παραβάσεων, το δημοσιονομικό αποτέλεσμα θα μπορούσε να είναι ιδιαίτερα σημαντικό. Χωρίς να απαιτείται αύξηση των φορολογικών συντελεστών, το κράτος θα μπορούσε να εισπράξει χρήματα από πολεοδομικές εκκρεμότητες που παραμένουν σήμερα άλυτες.
Δεύτερον, η αύξηση της νόμιμης ξενοδοχειακής δυναμικότητας. Υφιστάμενοι χώροι, οι οποίοι θα πληρούσαν όλες τις απαιτήσεις ασφάλειας, πολεοδομικής συμμόρφωσης και τουριστικής αδειοδότησης, θα μπορούσαν να ενταχθούν στο νόμιμο δυναμικό των επιχειρήσεων. Έτσι, θα δημιουργούνταν η δυνατότητα αύξησης των νόμιμα διαθέσιμων δωματίων και κλινών, χωρίς να απαιτείται κατ’ ανάγκην νέα οικοδομική δραστηριότητα ή επέκταση σε αδόμητες εκτάσεις.
Και αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία σε μια περίοδο κατά την οποία η ελληνική ξενοδοχία αντιμετωπίζει αυξημένο κόστος κατασκευής, δυσκολίες αδειοδότησης και σημαντικές αβεβαιότητες σε σχέση με το χωροταξικό και πολεοδομικό περιβάλλον.
Τρίτον, η απελευθέρωση επενδύσεων που σήμερα παραμένουν εγκλωβισμένες. Ένα ξενοδοχείο με σοβαρές πολεοδομικές εκκρεμότητες μπορεί να αντιμετωπίζει προβλήματα στην εξασφάλιση χρηματοδότησης, στην πραγματοποίηση μεταβιβάσεων ή στην υλοποίηση επενδυτικών σχεδίων. Η νόμιμη τακτοποίηση επιλέξιμων κατασκευών, με πλήρη τεχνικό έλεγχο, θα μπορούσε να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για νέες ανακαινίσεις, αναβαθμίσεις και παραγωγικές επενδύσεις.
Υπάρχει όμως και μια τέταρτη παράμετρος, που παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Μέρος των εσόδων από μια τέτοια ρύθμιση θα μπορούσε να επιστρέψει στους ίδιους τους τουριστικούς προορισμούς. Να χρηματοδοτήσει έργα ύδρευσης, αποχέτευσης, διαχείρισης απορριμμάτων, ενεργειακής αναβάθμισης και περιβαλλοντικής αποκατάστασης. Με άλλα λόγια, οι πολεοδομικές αμαρτίες του παρελθόντος θα μπορούσαν να δημιουργήσουν ένα πραγματικό ανταποδοτικό όφελος για τις τοπικές κοινωνίες.
Βεβαίως, όλα αυτά δεν σημαίνουν ότι κάθε αυθαίρετη κατασκευή πρέπει να νομιμοποιηθεί. Μια τέτοια ρύθμιση θα έπρεπε να προβλέπει αυστηρές εξαιρέσεις για προστατευόμενες περιοχές, αιγιαλούς, δασικές εκτάσεις, ρέματα και αρχαιολογικούς χώρους, καθώς και υποχρεωτική τεχνική τεκμηρίωση, έλεγχο στατικής επάρκειας και συμμόρφωση με τις απαιτήσεις ασφαλούς λειτουργίας.
Ούτε μπορεί να αγνοηθεί το ζήτημα της ισότιμης αντιμετώπισης όσων επιχειρηματιών τήρησαν διαχρονικά τη νομοθεσία και επένδυσαν νόμιμα.
Το ζητούμενο, επομένως, δεν είναι μια γενικευμένη αμνηστία αυθαιρεσιών. Είναι να εξεταστεί εάν υπάρχει τρόπος να επιλυθούν εκκρεμότητες, με οικονομικό αντάλλαγμα, ουσιαστικούς ελέγχους και πραγματικό αναπτυξιακό αποτέλεσμα.
Γιατί σε μια οικονομία που έχει ανάγκη από επενδύσεις, νέα έσοδα και καλύτερη αξιοποίηση των υφιστάμενων υποδομών, κανένα σοβαρό ενδεχόμενο δεν πρέπει να απορρίπτεται χωρίς εξέταση.
Αρκεί η όποια λύση να υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον και όχι να μετατρέπει την αυθαιρεσία σε ανταγωνιστικό πλεονέκτημα.
Και, κυρίως, να μη δημιουργεί τις προϋποθέσεις για έναν νέο κύκλο πολεοδομικών παραβάσεων.
Γιατί εκεί αρχίζει το δεύτερο, ίσως ακόμη σημαντικότερο, μέρος της συζήτησης…
Μία τελευταία ευκαιρία και μετά τέλος! Να πληρωθούν οι αμαρτίες του χθες, αλλά να μη δημιουργηθούν άλλες!
Και επειδή προηγουμένως έγινε αναφορά στην ενδιαφέρουσα συζήτηση για μια ενδεχόμενη νέα ρύθμιση των αυθαιρέτων της Κατηγορίας 5, υπάρχει μια ακόμη παράμετρος που ίσως είναι σημαντικότερη από τα πρόστιμα, τις επιπλέον ξενοδοχειακές κλίνες και τις επενδύσεις που θα μπορούσαν να απελευθερωθούν. Πρόκειται για τη δυνατότητα της Πολιτείας να κλείσει, επιτέλους, έναν μεγάλο λογαριασμό με το παρελθόν. Και κυρίως να στείλει ένα ξεκάθαρο μήνυμα για το μέλλον.
Ότι η εποχή των διαδοχικών νομιμοποιήσεων αυθαιρέτων πρέπει κάποτε να τελειώσει οριστικά!
Γιατί το πραγματικό πρόβλημα της αυθαίρετης δόμησης στην Ελλάδα δεν ήταν μόνο οι παραβάσεις των ιδιοκτητών. Ήταν και η διαχρονική αντίληψη ότι, αργά ή γρήγορα, θα εμφανιστεί κάποια νέα νομοθετική ρύθμιση που θα επιτρέψει την τακτοποίηση των εκκρεμοτήτων. Μια αντίληψη που δημιούργησε στρεβλώσεις, υπονόμευσε την εμπιστοσύνη στη νομοθεσία και αδίκησε εκείνους που επέλεξαν να κινηθούν μέσα στα νόμιμα όρια.
Και αυτό είναι ένα πρόβλημα που δεν μπορεί να συνεχιστεί επ’ άπειρον.
Στους προβληματισμούς που διατυπώνονται στους κύκλους της ξενοδοχειακής αγοράς υπάρχει μια ενδιαφέρουσα σκέψη: να εξεταστεί μια τελευταία, ειδική νομοθετική δυνατότητα υπαγωγής αυθαιρέτων, ακόμη και με νέο χρονικό όριο έως τις 31 Δεκεμβρίου 2026, και στη συνέχεια να κλείσει οριστικά κάθε σχετικό παράθυρο.
Μια τέτοια επιλογή δεν θα ήταν απλή. Θα απαιτούσε προσεκτικό νομικό σχεδιασμό, καθώς θα μετέβαλλε το υφιστάμενο πλαίσιο και θα έπρεπε να αντιμετωπίσει σοβαρά ζητήματα συνταγματικότητας, περιβαλλοντικής προστασίας και ίσης μεταχείρισης. Ακριβώς γι’ αυτό, δεν θα μπορούσε να εφαρμοστεί ως μια πρόχειρη διάταξη της τελευταίας στιγμής, αλλά μόνο ως μέρος μιας συνολικής πολιτικής για το δομημένο περιβάλλον.
Το πραγματικά ενδιαφέρον, όμως, βρίσκεται στην προϋπόθεση που θα έπρεπε να συνοδεύει μια τέτοια πρωτοβουλία.
Η Πολιτεία να ανακοινώσει ότι πρόκειται για την τελευταία δυνατότητα τακτοποίησης. Και να το αποδείξει στην πράξη.
Να καταγραφούν ηλεκτρονικά οι επιλέξιμες κατασκευές, να ελεγχθούν από αρμόδιους μηχανικούς και υπηρεσίες, να καταβληθούν τα προβλεπόμενα πρόστιμα και να δημιουργηθεί ένα πλήρες και αξιόπιστο μητρώο της πραγματικής κατάστασης. Μετά τη λήξη της διαδικασίας, καμία νέα αυθαίρετη κατασκευή να μην αποκτά προσδοκία μελλοντικής νομιμοποίησης.
Ούτε παρατάσεις επί παρατάσεων, ούτε αναδρομικές δηλώσεις, ούτε νέα παράθυρα από την πίσω πόρτα!
Βεβαίως, υπάρχει εδώ ένα μεγάλο ερώτημα αξιοπιστίας. Γιατί όταν μια χώρα έχει δώσει επανειλημμένα νέες ευκαιρίες τακτοποίησης, δεν αρκεί μια ακόμη κυβερνητική διαβεβαίωση ότι αυτή θα είναι η τελευταία. Χρειάζεται ένα σύστημα ελέγχου που να καθιστά τις νέες αυθαιρεσίες άμεσα εντοπίσιμες και την εφαρμογή των κυρώσεων πραγματική. Η σύγχρονη τεχνολογία μπορεί να συμβάλει καθοριστικά σε αυτόν τον στόχο. Δορυφορικές εικόνες, ψηφιακοί χάρτες, ηλεκτρονικές οικοδομικές άδειες και διασύνδεση των μητρώων μπορούν να περιορίσουν σημαντικά τη δυνατότητα απόκρυψης νέων παραβάσεων. Και όταν οι έλεγχοι είναι ουσιαστικοί, οι κυρώσεις άμεσες και οι κατεδαφίσεις εφαρμόζονται όπου προβλέπεται, αλλάζει και η αντίληψη των ιδιοκτητών.
Γιατί το ζητούμενο δεν είναι να ανακοινώνεται κάθε λίγα χρόνια ένας νέος νόμος για τα αυθαίρετα.
Το ζητούμενο είναι να δημιουργηθεί ένα περιβάλλον στο οποίο κανείς δεν θα θεωρεί συμφέρουσα επιλογή να χτίζει αυθαίρετα.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η διαφορά ανάμεσα σε μια πραγματική μεταρρύθμιση και σε μια ακόμη εισπρακτική ρύθμιση.
Η πρώτη λύνει προβλήματα του παρελθόντος και δημιουργεί σταθερούς κανόνες για το μέλλον. Η δεύτερη εισπράττει κάποια πρόστιμα σήμερα, αλλά διατηρεί ζωντανή την προσδοκία ότι οι αυριανές παραβάσεις θα μπορούν επίσης να τακτοποιηθούν.
Στην περίπτωση της ελληνικής ξενοδοχίας, μια αξιόπιστη λύση θα είχε και μια πρόσθετη σημασία. Θα επέτρεπε σε επιχειρήσεις που πληρούν τις νόμιμες προϋποθέσεις να γνωρίζουν με σαφήνεια τις δυνατότητες αξιοποίησης των εγκαταστάσεών τους, να σχεδιάζουν επενδύσεις και να λειτουργούν σε ένα σταθερό περιβάλλον. Ταυτόχρονα, θα προστάτευε τον υγιή ανταγωνισμό, ώστε κανένας ξενοδόχος να μη βρίσκεται σε μειονεκτική θέση επειδή επέλεξε να τηρήσει τους πολεοδομικούς κανόνες.
Και αυτό είναι εξίσου σημαντικό με οποιοδήποτε δημοσιονομικό όφελος.
Υπάρχει, λοιπόν, μια σκέψη που αξίζει να απασχολήσει σοβαρά την Πολιτεία: εάν μπορεί να διαμορφωθεί μια συνταγματικά επιτρεπτή, αυστηρά περιορισμένη και πραγματικά τελευταία ρύθμιση, γιατί να μη συζητηθεί με σοβαρότητα και πλήρη τεκμηρίωση;
Αλλά με έναν απαράβατο όρο.
Να είναι πράγματι η τελευταία.
Γιατί η Ελλάδα χρειάζεται να κλείσει τους λογαριασμούς της με τις πολεοδομικές αμαρτίες του παρελθόντος.
Χρειάζεται όμως, ακόμη περισσότερο, να σταματήσει να δημιουργεί καινούργιες.
Μία γραμμή, λοιπόν, που δεν θα ξανασβήσει.
Και από εκεί και πέρα, κανένα αυθαίρετο χωρίς συνέπειες και καμία νέα αυθαιρεσία με την προσδοκία ότι κάποτε θα νομιμοποιηθεί.
Γιατί η πραγματική επιτυχία δεν θα είναι να τακτοποιηθούν τα αυθαίρετα του χθες. Θα είναι να μη χρειαστεί ποτέ ξανά να συζητηθεί η νομιμοποίηση των αυθαιρέτων του αύριο!
Ο Οκτώβριος της πρωτιάς: Το Money-Tourism.gr στην κορυφή και με τη βούλα της Similarweb!
Υπάρχουν κάποιες ειδήσεις που ο Ντετέκτιβ τις απολαμβάνει λίγο περισσότερο. Και επειδή οι καλές ειδήσεις πρέπει να λέγονται, ακόμη περισσότερο όταν αφορούν το ίδιο του το σπίτι, ο Οκτώβριος του 2026 έφερε ακόμη μία μεγάλη επιβεβαίωση για το Money-Tourism.gr και το ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ.
Τα νέα στοιχεία της Similarweb για τον Οκτώβριο του 2026 καταγράφουν μια εντυπωσιακή πρωτιά του Money-Tourism.gr, τόσο στη σύγκριση με σημαντικά διεθνή τουριστικά μέσα όσο και απέναντι στα μεγαλύτερα ελληνικά εξειδικευμένα τουριστικά portals. Και μάλιστα με διαφορές που μόνο οριακές δεν μπορούν να χαρακτηριστούν!
Στη διεθνή ομάδα σύγκρισης, το Money-Tourism.gr συγκεντρώνει το 29,5% των συνολικών επισκέψεων, αφήνοντας πίσω του το αμερικανικό Travel Weekly με 23,1%, το γερμανικό FVW με 18%, το επίσης γερμανικό touristik aktuell με 17,5% και το βρετανικό TTG Media με 11,9%.
Πρώτο, λοιπόν, σε μια ιδιαίτερα απαιτητική διεθνή σύγκριση, απέναντι σε ιστορικά και καταξιωμένα μέσα της παγκόσμιας τουριστικής βιομηχανίας!
Ακόμη πιο εντυπωσιακή είναι η εικόνα στη σύγκριση με τα ελληνικά τουριστικά μέσα. Εκεί το Money-Tourism.gr συγκεντρώνει το 67,7% των επισκέψεων της εξεταζόμενης ομάδας, με το Tourism Today να ακολουθεί στο 15,9%, το Tornos News στο 8,3% και το GTP στο 8,1%.
Σχεδόν επτά στις δέκα επισκέψεις της συγκεκριμένης ομάδας σύγκρισης κατευθύνονται στο Money-Tourism.gr!
Και επειδή οι αριθμοί έχουν μεγαλύτερη αξία από τις διακηρύξεις, τα στοιχεία μιλούν από μόνα τους.
Πίσω από αυτή την επίδοση βρίσκονται καθημερινή δουλειά, αποκλειστικά ρεπορτάζ, συνεχής παρουσία στην ελληνική και διεθνή τουριστική αγορά και, πάνω απ’ όλα, η εμπιστοσύνη των αναγνωστών. Μια σχέση που χτίζεται εδώ και 31 χρόνια, από το 1995, όταν ξεκίνησε η διαδρομή του ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ.
Και βέβαια, μια τέτοια επιτυχία ανήκει πρωτίστως στους αναγνώστες, στους επαγγελματίες του Τουρισμού και σε όλους όσοι επιλέγουν καθημερινά το Money-Tourism.gr για την ενημέρωσή τους.
Η εικονογράφηση είναι προϊόν τεχνητής νοημοσύνης | © ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
Ένα μεγάλο ευχαριστώ, λοιπόν, για την εμπιστοσύνη!
Γιατί η πρωτιά είναι σημαντική. Αλλά ακόμη σημαντικότερο είναι να επιβεβαιώνεται καθημερινά.
Και ο Ντετέκτιβ μπορεί να συνεχίσει να ψάχνει, να αποκαλύπτει και να ενοχλεί όσους πρέπει. Άλλωστε, αυτή είναι η δουλειά του!
Ο Κώστας Μαντωνανάκης, οι ντομάτες και ένα σπουδαίο μάθημα για τη σύγχρονη ξενοδοχία!
Ο Ντετέκτιβ σήμερα θα σας διηγηθεί μια διαφορετική ιστορία. Μια ιστορία που δεν έχει ξενοδοχειακά deals, εξαγορές εκατομμυρίων ή μεταγραφές μεγαλοστελεχών. Έχει, όμως, κάτι πολύ πιο σημαντικό: ένα μάθημα επιχειρηματικότητας, νοικοκυροσύνης, διορατικότητας και σεβασμού στους πόρους, από εκείνα που καλό είναι να θυμόμαστε και, κυρίως, να μεταφέρουμε στους νεότερους. Και μάλιστα σε μια εποχή που η κυκλική οικονομία, η βιωσιμότητα και η μείωση της σπατάλης τροφίμων βρίσκονται, απολύτως δικαιολογημένα, στο επίκεντρο της συζήτησης για το μέλλον της φιλοξενίας.
Τα τελευταία χρόνια ακούμε ολοένα και περισσότερο για το food waste, τα συστήματα παρακολούθησης αποβλήτων, τις νέες τεχνολογίες και τις καινοτόμες πρακτικές διαχείρισης τροφίμων. Και πολύ σωστά! Πρόσφατα, άλλωστε, είδαμε και την εξαιρετική πρωτοβουλία της Costa Navarino, σε συνεργασία με το Ίδρυμα Καπετάν Βασίλη & Κάρμεν Κωνσταντακόπουλου και το WWF Ελλάς, για τη μείωση της σπατάλης τροφίμων στον ξενοδοχειακό και επισιτιστικό κλάδο. Τέτοιες δράσεις αξίζουν συγχαρητήρια, γιατί αποδεικνύουν ότι η σύγχρονη ελληνική ξενοδοχία μπορεί να πρωτοπορεί και σε αυτόν τον κρίσιμο τομέα.
Η εικονογράφηση είναι προϊόν τεχνητής νοημοσύνης | © ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
Μόνο που ο Ντετέκτιβ, επειδή είναι παλιός, θυμάται και έχει την τύχη να συνομιλεί με ανθρώπους που γνώρισαν τους μεγάλους πρωτοπόρους της ελληνικής ξενοδοχίας, έμαθε πρόσφατα μια ιστορία που τον συγκίνησε πραγματικά. Μια ιστορία από εκείνες που μπορεί να φαίνονται ασήμαντες σε κάποιον που δεν γνωρίζει τη λειτουργία μιας ξενοδοχειακής επιχείρησης, αλλά κρύβουν μέσα τους ολόκληρη φιλοσοφία διοίκησης. Και σκέφτηκε ότι αξίζει να τη μοιραστεί μαζί σας, γιατί καμιά φορά αυτά που σήμερα παρουσιάζουμε ως μεγάλες καινοτομίες, κάποιοι άνθρωποι τα εφάρμοζαν πριν από πολλές δεκαετίες, χωρίς να γνωρίζουν ούτε την ορολογία ούτε τις θεωρίες που τα συνοδεύουν.
Πρωταγωνιστής της ιστορίας μας είναι ο αείμνηστος Κώστας Μαντωνανάκης, ένας από τους εμβληματικούς ανθρώπους της ελληνικής ξενοδοχίας, από εκείνη τη γενιά των αυτοδημιούργητων επιχειρηματιών που έβαλαν τα θεμέλια του σύγχρονου ελληνικού Τουρισμού.
Ο Κώστας Μαντωνανάκης ξεκίνησε από πολύ χαμηλά. Δεν είχε πίσω του μεγάλες περιουσίες, πανεπιστημιακούς τίτλους διοίκησης επιχειρήσεων ή στρατιές συμβούλων. Είχε, όμως, κάτι που αποδείχθηκε πολύ σημαντικότερο: εργατικότητα, επιμονή, φιλοδοξία, επιχειρηματικό ένστικτο και μια σχεδόν ενστικτώδη αντίληψη για το τι σημαίνει να διαχειρίζεσαι σωστά μια επιχείρηση. Και με αυτά τα εφόδια κατάφερε να διαγράψει μια σπουδαία επιχειρηματική πορεία και να εξελιχθεί σε μια εμβληματική προσωπικότητα της ελληνικής φιλοξενίας.
Ακούστε, λοιπόν, τι είχε επινοήσει στα πρώτα του ξενοδοχεία.
Είχε δώσει αυστηρή εντολή στον σεφ να υπάρχει στην κουζίνα ένα ειδικό έπιπλο με διαδοχικά ράφια, στα οποία τοποθετούνταν οι ντομάτες ανάλογα με τον βαθμό ωρίμανσής τους!
Στα πρώτα ράφια έμπαιναν οι πιο άγουρες ντομάτες. Στα επόμενα εκείνες που είχαν αρχίσει να ωριμάζουν και στα τελευταία οι πιο ώριμες, οι οποίες έπρεπε να αξιοποιηθούν άμεσα. Δεν επρόκειτο, όμως, απλώς για μια μέθοδο αποθήκευσης. Κάθε ντομάτα είχε τη δική της θέση, τον δικό της χρόνο και τον δικό της προορισμό στην κουζίνα.
Άλλη ήταν κατάλληλη για σαλάτα, άλλη για μαγείρεμα και άλλη για σάλτσα. Όσο προχωρούσε η ωρίμανσή της, άλλαζε και η χρήση της, ώστε να αξιοποιείται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Τίποτα δεν έπρεπε να πηγαίνει χαμένο επειδή κάποιος δεν φρόντισε να χρησιμοποιήσει την πρώτη ύλη την κατάλληλη στιγμή. Και ο σεφ όφειλε να οργανώνει την καθημερινή λειτουργία της κουζίνας με βάση αυτή τη λογική.
Η εικονογράφηση είναι προϊόν τεχνητής νοημοσύνης | © ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
Απλό; Απλούστατο! Ευφυές; Εξαιρετικά!
Γιατί πίσω από αυτή τη φαινομενικά ασήμαντη λεπτομέρεια κρυβόταν μια ολόκληρη φιλοσοφία επιχειρηματικής διοίκησης. Σεβασμός στην πρώτη ύλη, σωστή διαχείριση αποθεμάτων, περιορισμός της φύρας, έλεγχος του κόστους και, πάνω απ’ όλα, η αντίληψη ότι κάθε προϊόν έχει αξία και δεν πρέπει να καταλήγει αδικαιολόγητα στα σκουπίδια. Μια λογική που σήμερα αποτελεί βασικό αντικείμενο επιστημονικών μελετών, εξειδικευμένων συμβουλευτικών υπηρεσιών και σύγχρονων συστημάτων διαχείρισης στις μεγαλύτερες ξενοδοχειακές επιχειρήσεις του κόσμου.
Σήμερα θα το ονομάζαμε food waste management, πρόληψη της σπατάλης τροφίμων, βιώσιμη διαχείριση πρώτων υλών ή υπεύθυνη κατανάλωση. Θα οργανώναμε ημερίδες, θα παρουσιάζαμε μελέτες, θα χρησιμοποιούσαμε ψηφιακά εργαλεία και θα αναζητούσαμε πιστοποιήσεις. Και όλα αυτά έχουν ασφαλώς τη χρησιμότητά τους, γιατί η σύγχρονη τεχνολογία μπορεί να προσφέρει εξαιρετικά αποτελέσματα. Ο Κώστας Μαντωνανάκης, όμως, είχε καταλάβει την ουσία πολύ πριν γίνουν της μόδας όλοι αυτοί οι όροι!
Και την είχε κάνει πράξη με ένα έπιπλο, μερικά ράφια και πολύ κοινό νου!
Αυτή είναι η μεγάλη ομορφιά της ιστορίας. Δεν χρειάζεται να μειώνουμε τη σημασία της επιστήμης ή των σύγχρονων μεθόδων για να αναγνωρίσουμε τη σοφία των ανθρώπων που προηγήθηκαν. Αντίθετα, η εμπειρία εκείνης της γενιάς και η επιστημονική γνώση της σημερινής μπορούν να αποτελέσουν έναν εξαιρετικό συνδυασμό. Γιατί η πραγματική βιωσιμότητα δεν αρχίζει από τις πιστοποιήσεις και τις παρουσιάσεις, αλλά από τη νοοτροπία, την καθημερινή λειτουργία και τον σεβασμό ακόμη και στην πιο μικρή πρώτη ύλη.
Και κάτι ακόμη, που ο Ντετέκτιβ θεωρεί ιδιαίτερα σημαντικό.
Οι παλιοί ξενοδόχοι, ειδικά εκείνοι που ξεκίνησαν από το μηδέν, δεν είχαν πάντοτε την πολυτέλεια να σπαταλούν. Έμαθαν να δημιουργούν με περιορισμένους πόρους, να αξιοποιούν όσα διέθεταν και να παρακολουθούν προσωπικά ακόμη και την παραμικρή λεπτομέρεια της λειτουργίας των επιχειρήσεών τους. Ήξεραν ότι η επιτυχία δεν κρύβεται μόνο στις μεγάλες αποφάσεις, αλλά και στις εκατοντάδες μικρές καθημερινές επιλογές που στο τέλος καθορίζουν το αποτέλεσμα. Αυτή η νοοτροπία, που πολλές φορές γεννήθηκε από την ανάγκη, εξελίχθηκε σε πραγματική επιχειρηματική αρετή.
Και ο Κώστας Μαντωνανάκης ήταν ένας από τους ανθρώπους που διέθεταν αυτό το ξεχωριστό επιχειρηματικό ένστικτο. Άνθρωποι σαν εκείνον δεν έμαθαν τη φιλοξενία μόνο μέσα από βιβλία ή θεωρίες. Τη γνώρισαν μέσα από την καθημερινή δουλειά, τις δυσκολίες, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες και τη συνεχή προσπάθεια να κάνουν την επιχείρησή τους καλύτερη. Και τελικά, μέσα από αυτή τη διαδρομή, άφησαν πίσω τους κάτι πολύ σημαντικότερο από τις επιχειρήσεις που δημιούργησαν: μια ολόκληρη σχολή σκέψης.
Ο Ντετέκτιβ θεωρεί ότι τέτοιες ιστορίες πρέπει να διδάσκονται στις σχολές τουριστικής εκπαίδευσης. Όχι ως νοσταλγικές αναφορές σε μια άλλη εποχή, αλλά ως πρακτικά παραδείγματα επιχειρηματικής σκέψης, αποτελεσματικής διοίκησης και ορθολογικής διαχείρισης. Γιατί ένας νέος μάγειρας, ένας μελλοντικός ξενοδόχος ή ένας φοιτητής διοίκησης τουριστικών επιχειρήσεων μπορεί να μάθει πολλά περισσότερα από την ιστορία με τις ντομάτες του Μαντωνανάκη απ’ όσα φαντάζεται κανείς.
Και ίσως αυτό να είναι το μεγαλύτερο μάθημα που μας άφησαν οι άνθρωποι εκείνης της γενιάς.
Ότι η πραγματική επιχειρηματική ευφυΐα δεν βρίσκεται πάντα στις μεγάλες ιδέες. Συχνά κρύβεται στις μικρές λεπτομέρειες που οι περισσότεροι προσπερνούν.
Ο Ντετέκτιβ μεταφέρει αυτή την ιστορία με πραγματική συγκίνηση και βαθύ σεβασμό στη μνήμη του Κώστα Μαντωνανάκη. Και θεωρεί ότι έχουμε χρέος να διασώζουμε τέτοιες μαρτυρίες, γιατί η ιστορία του ελληνικού Τουρισμού δεν γράφτηκε μόνο με μεγάλες επενδύσεις, πολυτελή ξενοδοχεία και εντυπωσιακά επιχειρηματικά σχέδια. Γράφτηκε, πάνω απ’ όλα, από ανθρώπους με μεράκι, όραμα, επιμονή και απίστευτη προσωπική προσπάθεια.
ΥΓ. 1: Σε μια εποχή που περισσεύουν οι συζητήσεις για τη βιωσιμότητα, ας θυμόμαστε ότι η καλύτερη πρακτική είναι εκείνη που εφαρμόζεται καθημερινά. Όχι εκείνη που απλώς περιγράφεται σε μια εντυπωσιακή παρουσίαση PowerPoint. Και η ιστορία του Κώστα Μαντωνανάκη είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα.
ΥΓ. 2: Ασφαλώς, σήμερα οι απαιτήσεις διαχείρισης και ασφάλειας των τροφίμων είναι διαφορετικές και πολύ πιο σύνθετες. Όμως η βασική αρχή παραμένει αναλλοίωτη: σωστή οργάνωση, κατάλληλη αξιοποίηση κάθε προϊόντος και αποφυγή της άσκοπης σπατάλης.
ΥΓ. 3: Και επειδή ο Ντετέκτιβ έχει αδυναμία στους ανθρώπους που δημιούργησαν πραγματικό έργο, θα κλείσει με μια σκέψη που συνοψίζει ολόκληρη τη φιλοσοφία αυτής της υπέροχης ιστορίας:
Πριν μάθεις να διαχειρίζεσαι τα απόβλητα, πρέπει να μάθεις να μην τα δημιουργείς!
Αυτό είχε καταλάβει ο αείμνηστος Κώστας Μαντωνανάκης πριν από πολλές δεκαετίες.
Και αυτό είναι ένα μάθημα που αξίζει να κρατήσουν οι σημερινοί και οι αυριανοί ξενοδόχοι.
Γιατί οι πραγματικοί πρωτοπόροι δεν χρειάζονται μεγάλες λέξεις για να διδάξουν. Αρκεί το παράδειγμά τους.
Και, τελικά, η αληθινή σοφία δεν παλιώνει ποτέ!
Η Hertz πατάει γκάζι στην Κάτω Κηφισιά! Η νέα μεγάλη επένδυση του Ομίλου Βασιλάκη που αποκαλύπτει ο Ντετέκτιβ
Ο Ντετέκτιβ, όπως γνωρίζετε, δεν περιορίζει τις έρευνές του στα ξενοδοχεία, στα τουριστικά deals και στις μεταγραφές στελεχών. Παρακολουθεί και τις υπόλοιπες δραστηριότητες που συνθέτουν τη μεγάλη τουριστική και ταξιδιωτική βιομηχανία. Και αυτή τη φορά οι πληροφορίες του τον οδήγησαν στην Κάτω Κηφισιά, όπου ένας από τους ισχυρότερους ελληνικούς επιχειρηματικούς ομίλους ετοιμάζει μια ιδιαίτερα σημαντική επένδυση. Ο λόγος για τον Όμιλο Βασιλάκη και την Autohellas Hertz, που, όπως φαίνεται, έχουν αποφασίσει να πατήσουν ακόμη περισσότερο το γκάζι!
Η εικονογράφηση είναι προϊόν τεχνητής νοημοσύνης | © ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
Οι παλαιότεροι θυμούνται πολύ καλά τις εντυπωσιακές εγκαταστάσεις τεχνικής υποστήριξης και εξυπηρέτησης αυτοκινήτων που είχε δημιουργήσει η Hertz στην Κάτω Κηφισιά. Όταν κατασκευάστηκαν, θεωρούνταν πρωτοποριακές για τα ελληνικά δεδομένα, τόσο ως προς το μέγεθος όσο και ως προς την οργάνωση και τις δυνατότητές τους. Ήταν εγκαταστάσεις σχεδιασμένες να εξυπηρετούν έναν μεγάλο στόλο οχημάτων, σε μια εποχή που η αγορά ενοικίασης αυτοκινήτων και leasing είχε εντελώς διαφορετικά μεγέθη από τα σημερινά.
Μόνο που η Autohellas μεγάλωσε. Και μεγάλωσε πολύ!
Η συνεχής ανάπτυξη των δραστηριοτήτων της, η επέκταση στον τομέα της μακροχρόνιας μίσθωσης, η ενίσχυση των βραχυχρόνιων ενοικιάσεων και η διαρκής διεύρυνση του πελατολογίου έχουν δημιουργήσει νέες ανάγκες. Οι εγκαταστάσεις που κάποτε έμοιαζαν γιγαντιαίες δεν επαρκούν πλέον για να καλύψουν με την ίδια άνεση τις αυξημένες απαιτήσεις ενός Ομίλου που διαχειρίζεται δεκάδες χιλιάδες αυτοκίνητα. Και όταν φτάνεις σε αυτό το σημείο, έχεις δύο επιλογές: είτε περιορίζεις την ανάπτυξή σου είτε επενδύεις για να δημιουργήσεις τις υποδομές της επόμενης ημέρας.
Ο Όμιλος Βασιλάκη επέλεξε, όπως όλα δείχνουν, το δεύτερο.
Γιατί ο Ντετέκτιβ πληροφορείται ότι η Autohellas Hertz απέκτησε μεγάλο ακίνητο ακριβώς δίπλα στις υφιστάμενες εγκαταστάσεις της στην Κάτω Κηφισιά, το οποίο μέχρι πρόσφατα χρησιμοποιούσε η γνωστή εταιρεία εμφιαλωμένου νερού Ζαγόρι. Και εκεί, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, βρίσκεται σε εξέλιξη η διαμόρφωση νέων τεχνικών εγκαταστάσεων, οι οποίες θα ενισχύσουν σημαντικά τις δυνατότητες εξυπηρέτησης του συνεχώς αυξανόμενου στόλου της εταιρείας.
Και εδώ βρίσκεται το πραγματικά ενδιαφέρον στοιχείο της υπόθεσης.
Δεν μιλάμε για ένα ακόμη υποκατάστημα ενοικίασης αυτοκινήτων ούτε για μια απλή επέκταση γραφείων. Μιλάμε για επένδυση σε υποδομές τεχνικής υποστήριξης, συντήρησης και διαχείρισης στόλου, δηλαδή στην καρδιά της λειτουργίας μιας επιχείρησης που δραστηριοποιείται τόσο δυναμικά στο leasing και στο rent a car. Γιατί όσο αυξάνονται τα αυτοκίνητα, τόσο μεγαλώνουν και οι απαιτήσεις για αποτελεσματική συντήρηση, τεχνικό έλεγχο, ταχύτητα εξυπηρέτησης και σωστή διαχείριση.
Η εικονογράφηση είναι προϊόν τεχνητής νοημοσύνης | © ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
Άλλωστε, όσοι γνωρίζουν την αγορά του αυτοκινήτου αντιλαμβάνονται ότι το πραγματικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα δεν εξαντλείται στον αριθμό των οχημάτων που διαθέτει μια εταιρεία. Βρίσκεται και στην ικανότητά της να τα υποστηρίζει αποτελεσματικά, να περιορίζει τον χρόνο που παραμένουν εκτός κυκλοφορίας και να προσφέρει αξιόπιστες υπηρεσίες στους πελάτες της. Ειδικά στο leasing, όπου οι απαιτήσεις των εταιρικών πελατών είναι ιδιαίτερα υψηλές, η ποιότητα και η ταχύτητα της τεχνικής υποστήριξης αποτελούν κρίσιμους παράγοντες επιτυχίας.
Και σε αυτό ακριβώς το πεδίο φαίνεται ότι επενδύει τώρα η Hertz.
Ο Ντετέκτιβ δεν έχει ακόμη πληροφορίες για το ακριβές ύψος της επένδυσης, την επιφάνεια του νέου ακινήτου και το πλήρες χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης των εγκαταστάσεων. Έχει, όμως, σαφή πληροφόρηση για την κίνηση επέκτασης και για τον σχεδιασμό που βρίσκεται πίσω από αυτήν. Και θεωρεί ότι πρόκειται για μια επένδυση με ουσιαστική επιχειρηματική σημασία, που αξίζει να αναδειχθεί.
Γιατί, εδώ που τα λέμε, οι μεγάλες επιχειρήσεις δεν μεγαλώνουν μόνο αγοράζοντας περισσότερα αυτοκίνητα ή αυξάνοντας τον τζίρο τους. Μεγαλώνουν όταν επενδύουν στις υποδομές που θα τους επιτρέψουν να υποστηρίξουν την ανάπτυξή τους για τα επόμενα χρόνια.
Και ο Όμιλος Βασιλάκη έχει αποδείξει διαχρονικά ότι γνωρίζει πολύ καλά αυτή τη λογική. Από τις πρώτες δραστηριότητες του αείμνηστου Θεόδωρου Βασιλάκη στην Κρήτη μέχρι τη σημερινή διεθνή παρουσία της Autohellas, η επιχειρηματική διαδρομή του Ομίλου είναι συνδεδεμένη με την ανάπτυξη, την εξωστρέφεια και τις διαρκείς επενδύσεις.
ΥΓ.: Πάντως, έχει τη δική του σημειολογία το γεγονός ότι εγκαταστάσεις οι οποίες κάποτε θεωρούνταν υπερμεγέθεις σήμερα χρειάζονται επέκταση. Είναι ίσως η καλύτερη απόδειξη της απόστασης που έχει διανύσει η Autohellas τις τελευταίες δεκαετίες. Και αυτό είναι ένα ιδιαίτερα θετικό μήνυμα για την ελληνική επιχειρηματικότητα.
ΥΓ. 2: Ο Ντετέκτιβ θα παρακολουθήσει τη συγκεκριμένη επένδυση, γιατί παρουσιάζει ενδιαφέρον τόσο το τελικό μέγεθος των νέων εγκαταστάσεων όσο και οι δυνατότητες που θα αποκτήσει η Hertz με την ολοκλήρωσή τους. Και, βέβαια, δεν αποκλείεται να μάθουμε ακόμη περισσότερα για τα επόμενα σχέδια του Ομίλου.
Γιατί όταν μια εταιρεία επενδύει σε νέες, μεγάλες τεχνικές εγκαταστάσεις, το μήνυμα είναι σαφές: δεν σχεδιάζει απλώς να διατηρήσει τη θέση της στην αγορά. Προετοιμάζεται για την επόμενη φάση ανάπτυξής της!
Και στην Κάτω Κηφισιά, όπως φαίνεται, οι μηχανές της Hertz δουλεύουν ήδη στο φουλ!
Με τιμή
Ο ΝΤΕΤΕΚΤΙΒ των διαδρόμων
(*) Οι εικονογραφήσεις του Ντετέκτιβ δημιουργήθηκαν με την βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης

#money-grid-34887{list-style:none;margin:0;padding:0;overflow:hidden;}#money-grid-34887>li{float:left;width:49%;min-width:250px;list-style:none;margin:0 1% 1% 0;;padding:0;overflow:hidden;}#money-grid-34887>li.last{margin-right:0;}#money-grid-34887>li.last+li{clear:both;}@media only screen and (max-width:768px) {#money-grid-34887>li{width:100%;}}The post Ο Ντετέκτιβ αποκαλύπτει κάτι συγκλονιστικό για την αναγνώριση των δρόμων, “φωτίζει” όσα έγιναν στην WTM, ξιφουλκεί για το τέλος παρεπιδημούντων, μεταφέρει μια ιδέα για την νομιμοποίηση που θα αποφέρει χρήματα, πανηγυρίζει για την πρωτιά, “θυμάται” τον Κώστα Μαντωνανάκη και αποκαλύπτει τη νέα επένδυση Βασιλάκη appeared first on ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ money-tourism.gr.

Διαβάστε περισσότερα

Διαβάστε επίσης...