Τα σχόλια για τη συνέντευξη του Γρηγόρη Δημητριάδη στον Θανάση Λάλα (ο οποίος, περιέργως, χασκογελούσε συνεχώς) ήταν πάρα πολλά, η συνέντευξη προκάλεσε αντιδράσεις. Ενας μικρός χαμός έγινε, με πολύ κόσμο να προσπαθεί να αποκρυπτογραφήσει τα μηνύματα που κρύβονται σε κάποιες απαντήσεις.
Γράφει ο Μικροπολιτικός στα «Νέα»: Μέσα σε μια συνέντευξη 212 λεπτών(!) ο Γρηγόρης Δημητριάδης προέβη, επί της ουσίας, σε μία σειρά από έμμεσες πλην σαφείς παραδοχές που αναδεικνύουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη ως τον τελικό υπεύθυνο για τη διαχείριση της εξουσίας στο επιτελικό Μαξίμου και, ειδικότερα, το σκάνδαλο των υποκλοπών. Περιγράφοντας τον ρόλο του ως «chief of staff» (οι αναφορές στο αμερικανικό πρότυπο διατρέχουν τη συνέντευξη), ο Δημητριάδης κατέστησε σαφές ότι η θέση αυτή απαιτεί απόλυτη προσήλωση, πως «αυτός που μιλάει είναι ο Πρωθυπουργός» και ότι ως συνεργάτης δεν δικαιούτο να αυτονομείται. Στέλνει σαφές μήνυμα για τις υποκλοπές, τονίζοντας ότι «έπρεπε να φάω τη σφαίρα για να μείνει πάνω το αφεντικό».
Οτι επωμίστηκε το πολιτικό κόστος για μια υπόθεση που το Μαξίμου χαρακτηρίζει «υπόθεση ιδιωτών», επειδή «κάποιος έπρεπε να το κάνει». Ξεκαθαρίζοντας, δηλαδή, ότι λειτουργούσε ως εκτελεστικό όργανο του «αφεντικού», του Μητσοτάκη, ο οποίος είχε πάντοτε τον τελικό λόγο. Ολη η ρητορική του είναι, βεβαίως, βαθύτατα αποκαλυπτική. Εκανε λόγο για έναν «κώδικα τιμής» που επιβάλλει τη σιωπή (περιττό να θυμίσω ποια νοτιοϊταλική λέξη το περιγράφει αυτό).
Γράφει ο Μανώλης Κοττάκης στην «Εστία»: Ο κύριος Δημητριάδης λέει την αλήθεια όταν λέει ότι «δεν πρόδωσα και δεν θα προδώσω». Οτι «έφαγα εγώ τη σφαίρα για τον από πάνω, για να μείνει στην εξουσία». Μόνο που λέει τη μισή αλήθεια. Διότι από τις διατυπώσεις του αυτό που συνάγεται ήταν ότι «εγώ δεν θα προδώσω πως ελάμβανα εντολές από τον από πάνω». Ισως και τους γύρω του.
Το είπε και στην κατάθεσή του στον εισαγγελέα Ζήση: «εγώ διοικούσα την ΕΥΠ με εντολή υπογραφής». Δήλωση από την οποία συνάγεται το ότι «εγώ πλήρωσα ολόκληρο το μάρμαρο για να καθίσει ο Μητσοτάκης στην εξουσία». Αυτό είναι κολακευτικό προφανώς για τον ίδιο, εάν συνέβη, αλλά δεν είναι καθόλου κολακευτικό για τον Πρωθυπουργό και για το αφήγημα της Νέας Δημοκρατίας για τις υποκλοπές. Και, σε κάθε περίπτωση, δεν είναι καθόλου θετικό σε όλους τους δημοκράτες πολίτες, οι οποίοι διακρίνουν στη ρητορεία του κυρίου Δημητριάδη έναν ωραιότατο κώδικα τιμής, ο οποίος όμως εκτός από τη μέρα έχει εφαρμογή και για τη νύχτα.
Και αυτός ο κώδικας μπορεί να είναι διαδεδομένος μέσα σε κυβερνητικά κλιμάκια, αλλά είναι ξένος προς τον μέσο Νεοδημοκράτη. Καταλήγω: ο πυρήνας αυτής της εξαιρετικά ενδιαφέρουσας συνεντεύξεως είναι ο απροσδόκητα μεγάλης εκτάσεως φόβος που εξέπεμψε με τη μεγάλη διάρκεια της απαντήσεώς του για τον κύριο Ανδρουλάκη ο κύριος Δημητριάδης, ο φόβος των ποινικών περιπλοκών. Αυτός ο φόβος ορίζει και τη στρατηγική της Νέας Δημοκρατίας.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr