Η Κέικο Φουχιμόρι αναλαμβάνει την προεδρία του Περού στις 28 Ιουλίου εγκαινιάζοντας ένα μέλλον που μοιάζει με τις χειρότερες ημέρες του παρελθόντος. Έπειτα από τρεις αποτυχημένες υποψηφιότητες για την προεδρία, από έναν χρόνο προφυλακισμένη για διαφθορά και ξέπλυμα χρήματος και ακόμη υπόδικη για μίζες από την κατασκευαστική Odebrecht, κατάφερε να ενισχύσει τις δυνάμεις της κατακτώντας τελικά την προεδρία της χώρας με μια πύρρειο νίκη με μόλις 0,3% από τον αριστερό αντίπαλό της Ρομπέρτο Σάντσες.
Επαναλαμβάνει πως «αρχίζει μια νέα εποχή για το Περού». Αλλά η επικείμενη ανάληψη της προεδρίας της αναβιώνει ζοφερές μνήμες σηματοδοτώντας την επιστροφή του φουχιμορισμού: εγκληματικού μεν, αλλά καθαγιασμένου από τη λαϊκή ψήφο. Ο πατέρας της, Αλμπέρτο Φουχιμόρι, ανέλαβε την προεδρία το 1990 και δύο χρόνια αργότερα, διέλυσε το Κογκρέσο, αποδυνάμωσε δικαστήρια και διέταξε τον στρατό να εξολοθρεύσει τους αντάρτες του Φωτεινού Μονοπατιού. Χιλιάδες άνθρωποι βασανίστηκαν, δολοφονήθηκαν, εξαφανίστηκαν, ενώ περίπου 270.000 αυτόχθονες γυναίκες στειρώθηκαν παρά τη θέλησή τους. Καταδικάστηκε σε κάθειρξη 25 ετών για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, του απονεμήθηκε χάρη το 2023 και πέθανε έναν χρόνο αργότερα ενώ σκόπευε να θέσει ξανά υποψηφιότητα για πρόεδρος.
Η Κέικο δεν πήρε στην ουσία αποστάσεις από τις πιο ακραίες πολιτικές του πατέρα της. Αντίθετα υπερασπίστηκε το κληροδότημα του δικτάτορα μέχρι τέλους χαρακτηρίζοντας «μυθεύματα» και «αφηγήματα της Αριστεράς» τα επιβεβαιωμένα και καταδικασμένα από το Διαμερικανικό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων εγκλήματά του. Και διαφημίζοντας πως «θα ανακτήσει την τάξη, την οικονομική σταθερότητα και τις επιτυχίες στον πόλεμο κατά της εγκληματικότητας που χαρακτήρισαν την κυβέρνηση του Αλμπέρτο Φουχιμόρι».
Στρατηγική συστράτευση
Κι αυτό σαγήνευσε ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού σε μια χώρα που έχει αντικαταστήσει εννέα προέδρους μέσα σε δέκα χρόνια και έχει αποπέμψει περισσότερους από 170 υπουργούς από το 2021. Το 90% των πολιτών δεν εγκρίνει το Κογκρέσο (παρότι το αναδεικνύει με την ψήφο του) και το Λατινοβαρόμετρο δείχνει πως το 50% δεν είναι πολύ ευχαριστημένο από τη δημοκρατία και ένα 37% καθόλου, τα μεγαλύτερα ποσοστά από το 1995. Γι’ αυτό και αδιαφορούν μάλλον με την προοπτική η Κέικο Φουχιμόρι να επιβάλει ένα νέο αυταρχικό, ανελεύθερο καθεστώς.
Μια δεκαετία θεσμικής υποβάθμισης δεν έχει μόνο υπονομεύσει την εμπιστοσύνη στους πολιτικούς, αλλά έχει δυσχεράνει και τα συμφέροντα των ΗΠΑ στο Περού και την ευρύτερη περιοχή, αποτελώντας εμπόδιο για τις επενδύσεις τους που μειώθηκαν κατά 73% την τελευταία δεκαετία σε σχέση με την προηγούμενη. Για τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι καίριο να διασφαλιστεί μια σταθερότητα που να επιτρέψει την ηγεμονία τους στη χώρα με στόχο την αντιστάθμιση της δυναμικής κινεζικής παρουσίας, την απρόσκοπτη ροή αμερικανικών επενδύσεων σε κρίσιμους τομείς (ιδίως σε μέταλλα) και την επιβολή του δόγματος της σκληρής πυγμής απέναντι στη διεθνική εγκληματικότητα.
Παρότι η Κέικο είναι η κινητήρια δύναμη της πολιτικής αστάθειας του Περού, αφού ήταν η κοινοβουλευτική της ομάδα που ενορχήστρωσε την πλειοψηφία των καθαιρέσεων των προηγούμενων προέδρων, η ίδια στην προεδρία αποτελεί την καλύτερη εγγυήτρια των αμερικανικών στόχων. Όχι μόνο γιατί διαθέτει αρκετή κοινοβουλευτική δύναμη για να αποτρέψει μια διαδικασία καθαίρεσής της, αλλά και γιατί έχει πυλώνα του προγράμματός της το βάθεμα των νεοφιλελεύθερων πολιτικών και το ακόμη μεγαλύτερο άνοιγμα της οικονομίας στο αμερικανικό κεφάλαιο. Ιδίως στην εξορυκτική βιομηχανία και στα αποθέματα χρυσού και χαλκού που τόσο επιβουλεύονται οι πολυεθνικές των ΗΠΑ.
Αν αυτό μπορεί να το πετύχει, πολύ πιο δύσκολα σε αυτό το τόσο πολωμένο πολιτικό τοπίο μπορεί να διασφαλίσει τη συμφιλίωση που λέει ότι θα επιδιώξει, γιατί αυτό θα απαιτούσε να απεμπολήσει τις ίδιες τις πολιτικές που επί χρόνια εφαρμόζει. Ανάμεσά τους και τον εκφοβισμό των ψηφοφόρων, όπως έκανε και σε αυτή την καμπάνια ταυτίζοντας τους αριστερούς με τρομοκράτες και κατηγορώντας τον αντίπαλό της Ρομπέρτο Καστίγιο πως θα μεταμορφώσει τη χώρα σε «Περουζουέλα».
H συμφιλίωση θα απαιτούσε επίσης να προχωρήσει σε μια βαθιά διαδικασία απόδοσης πραγματικής δικαιοσύνης που δεν είναι πρόθυμη να κάνει. Όπως, π.χ., στην απελευθέρωση του φυλακισμένου πρώην προέδρου Πέδρο Καστίγιο που καταδικάστηκε σε κάθειρξη 11 ετών και 5 μηνών για «συνωμοσία με σκοπό τη στάση» με μεθοδεύσεις του κόμματός της.
Στις αρχές του μήνα δημοσιοποιήθηκε έκθεση της Ομάδας Εργασίας του ΟΗΕ για τις Αυθαίρετες Συλλήψεις (WGAD), όπου οι ειδήμονες του διεθνούς οργανισμού αποφαίνονται βάσει αδιάσειστων νομικών τεκμηρίων πως ο πρώτος ιθαγενής πρόεδρος της χώρας συνελήφθη με τρόπο αυθαίρετο για υποτιθέμενη απόπειρα πραξικοπήματος τον Δεκέμβριο του 2022, ζητώντας «να απελευθερωθεί άμεσα και να του δοθεί το δικαίωμα αποζημίωσης και άλλων μορφών αποκατάστασης, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο».
Η απάντηση της Φουχιμόρι είναι αποκαλυπτική για τις συμφιλιωτικές της διαθέσεις. Απέρριψε την έκθεση, τόνισε πως οι αποφάσεις αυτής της Ομάδας Εργασίας δεν είναι δεσμευτικές και δεν υποχρεώνουν το Περού να αλλάξει τις δικαστικές του αποφάσεις.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr