05/08/2026 10:33 μμ.
Διαβάζοντας σχετικά με τη πρόσφατη «Υπουργική διάσκεψη για την αναζωπύρωση της πολιτικής τρομοκρατίας» που διοργάνωσε το Στέιτ Ντιπάρτμεντ στην Ουάνσινγκτον στις 16 Ιουλίου, με αντιπροσώπους από περισσότερα από 60 κράτη και ανασαίνοντας την εγχώρια τρομολαγνεία, φέραμε στη μνήμη μας το «Διεθνές συνέδριο της Ρώμης για την κοινωνική άμυνα κατά των αναρχικών» το οποίο πραγματοποιήθηκε τέλη του 1898 με εκπροσώπους από 21 ευρωπαϊκά κράτη. Αν και τα όσα ειπώθηκαν ήταν αξίας μηδενικής σε σχέση με το χαρτί στο όποιο γράφτηκε το τελικό πρωτόκολλο, σύμφωνα με λόγια του Γάλλου πρέσβη που παρέστη στη συνάντηση, πέρα από τα νέα εργαλεία αρχειοθέτησης και ταυτοποίησης υπόπτων που υιοθετήθηκαν, την ενίσχυση του νομοθετικού πλαισίου και την καταστολή της αναρχικής προπαγάνδας, το συνέδριο έθεσε τις βάσεις για τη στενότερη διεθνή συνεργασία και οργάνωση των διωκτικών αρχών, λειτουργώντας ως προπομπός για το πρωτόκολλο της Αγίας Πετρούπολης το 1904 που καταγράφεται ως «Μυστικό πρωτόκολλο για τον διεθνή πόλεμο κατά του αναρχισμού», επηρεάζοντας την δημιουργία μεταγενέστερων κατασταλτικών μηχανισμών όπως η Iντερπόλ το 1924.
Απέναντι στην ακρίβεια και την εξαθλίωση, από τις αρχές του 1898 στους δρόμους της Ιταλίας εξελίσσονται δυναμικές κινητοποιήσεις, γενικές απεργίες και συγκρούσεις με την αστυνομία και τον στρατό. Κάθε περιοχή όπου εξαπλώνεται η εξέγερση κηρύσσεται σε κατάσταση πολιορκίας και εφαρμόζεται στρατιωτικός νόμος. Αρχές Μαΐου το Μιλάνο μετατρέπεται σε πεδίο μάχης, με δεκάδες οδοφράγματα για περίπου 4 ημέρες, ο στρατός χρησιμοποιεί το βαρύ πυροβολικό αδιακρίτως και η εξέγερση βυθίζεται στο αίμα, οι αριθμοί των θυμάτων αποκρύπτονται, ενδεικτικά καταγράφονται περισσότεροι από 100 νεκροί και 500 τραυματίες. Ο στρατηγός Bava Beccaris ένα μήνα μετά παρασημοφορείτε από τον βασιλιά Ουμπέρτο Α΄ της Ιταλίας εκφράζοντας του την ευγνωμοσύνη του για την αποκατάσταση της τάξης. Ο βασιλιάς εκτελείτε δυο χρόνια αργότερα από τον αναρχικό Γκαετάνο Μπρέσι.
Αναφορικά, την ίδια δεκαετία εκτελέστηκαν επίσης από τους αναρχικούς Σάντε Καζέριο και Μικέλε Αντζιολίλο ο πρόεδρος της Γαλλικής δημοκρατίας το 1894 και ο πρωθυπουργός της Ισπανίας το 1897 αντίστοιχα, ενώ δυο μήνες πριν το συνέδριο της Ρώμης το 1898 εκτελέστηκε με ακονισμένη λίμα η αυτοκράτειρα της Αυστρίας Σίσσυ, από τον αναρχικό Λουίτζι Λουκένι, εκτέλεση που ταρακούνησε σθεναρά την κοσμική Ευρώπη. Έπειτα την φυλάκιση του συντρόφου και την δολοφονία του από δεσμοφύλακες σε κελί απομόνωσης το 1910, οι αρχές αποφάσισαν να του κόψουν το κεφάλι προκειμένου να ερευνηθούν τυχόν παρεκκλίνουσες πτυχώσεις του εγκεφάλου. Μέχρι το 2000 όπου το κεφάλι του ενταφιάστηκε, παρέμενε έκθεμα διατηρημένο σε φορμόλη στο ινστιτούτο ιατροδικαστικής του πανεπιστημίου της Γενεύης και στο μουσείο ανατομίας της Βιέννης.
Ανίκανοι να καταστείλουν αυτό που δεν καταλαβαίνουν.
Η αλληλοβοήθεια μεταξύ των καταπιεσμένων, η διασπορά του αναρχισμού και η ακλόνητη τάση για απελευθέρωση από κάθε μορφή εκμετάλλευσης, θα αποδεικνύει σε κάθε εξουσία και στους αστούς πως ο πάνοπλος και πλουσιοπάροχος τους κόσμος τρεμοπαίζει.
Σίγουρα δεν είναι η πρώτη φορά που δημιουργούνται, οι υποδομές, οι συνεργασίες, η στρατηγική για να νικηθεί η μάστιγα της ακροαριστερής τρομοκρατίας, όπως δήλωσε ο Αμερικάνος υπουργός εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην πρόσφατη υπουργική διάσκεψη στην Ουάσινγκτον. Νέοι κανόνες, επικηρύξεις, βασανισμοί, φυλακές, γκιλοτίνες δεν στάθηκαν αρκετές για να πάψουν οι ιδέες μας να λάμπουν στα σκοτάδια και να ξεριζωθεί το δίκιο από μέσα μας.
Τα βήματα των εξεγερμένων του σήμερα συναντούν τα βήματα των εξεγερμένων του χθες και του αύριο, νεκροί, φυλακισμένοι, βασανισμένοι, κατατρεγμένοι μαζί συμφωνήσαμε, ποτέ να μην κοπάσουμε.
Πλαισιώνοντας με την ίδια βαρύτητα και την ίδια χαρά τα λόγια, το δρόμο, τη σύγκρουση και κάθε τι που έχει να κάνει με την απελευθέρωσή μας.
Μαζί στη φαντασία, στη πτώση, στο επόμενο βήμα.
Αχ! κύριοι, πόσο ασήμαντη είναι η συνάθροισή σας και η ετυμηγορία σας
μπροστά στην ιστορία της ανθρωπότητας· και η ανθρώπινη ιστορία, με τη σειρά της, είναι ομοίως
πολύ ασήμαντη μέσα στον ανεμοστρόβιλο που τη φέρει διαμέσου της απεραντοσύνης, και που είναι
προορισμένη να εξαφανιστεί, ή τουλάχιστον να μεταμορφωθεί, προκειμένου να αρχίσει ξανά την ίδια
ιστορία και τα ίδια γεγονότα, ένα πραγματικά αέναο παιχνίδι των κοσμικών δυνάμεων
που ανανεώνονται και μεταφέρονται παντοτινά.
Auguste Vaillant
Απάνετς / Άυγουστος ΄26