Η καταιγίδα δεν έρχεται. Εχει ξεκινήσει ήδη με χοντρές σταγόνες, βαριά συννεφιά και τις πρώτες ριπές του ανέμου να προειδοποιούν γι’ αυτά που θα ακολουθήσουν. Μπροστά τους το 2010, το 2012 και το 2015 θα μοιάζουν με εκδρομή. Στην άγρια φύση, αλλά εκδρομή. Η Ελλάδα είναι εγκλωβισμένη σε μια ανάξια Ευρώπη, που χωρίς ίχνος δικού της οφέλους μπλέχτηκε στα αδιέξοδα της αλαζονείας των Ηνωμένων Πολιτειών.
Το κριτήριο σήμερα δεν είναι η ανάπτυξη. Είναι η επιβίωση πρώτα και μετά η ανάπτυξη. Είναι η εξασφάλιση της ενέργειας και η αποτροπή ενός γενικευμένου καταστροφικού πολέμου, έτσι όπως τον θέλουν οι Γερμανοί και οι γερμανοφορεμένοι ηγέτες της Ευρώπης. Μαζί και οι ιδιόμορφοι Αγγλοι, που δείχνουν να έχουν πάρει διαζύγιο από τις αρχές του Τσόρτσιλ, ο οποίος κάθε άλλο παρά ρωσόφιλος ήταν, αλλά πόλεμο εναντίον της Μόσχας ουδέποτε διανοήθηκε να ξεκινήσει. Κι ας είχε «καταπιεί» έναν έναν τους φυσικούς συμμάχους του Λονδίνου, κατά την προέλαση του Κόκκινου Στρατού το 1944-1945.
Εχθρική χώρα λοιπόν εξακολουθεί να παραμένει η Ρωσία για την Ούρσουλα, τον Φριτς, την Κάγια και τον δικό μας πρωθυπουργό. Γιατί; Επειδή προμήθευε την Ευρώπη με φτηνό αέριο και πετρέλαιο; Το Ουκρανικό σαφώς λειτουργεί ως πρόφαση. Θα μπορούσε -και μπορεί- να λυθεί με διπλωματικά μέσα. Εχθρικό και το Ιράν, το οποίο δέχεται εγκληματική επίθεση από έναν συμπλεγματικό πρόεδρο εξοντώνοντας τη συλλογική ηγεσία του και απειλώντας να το αφανίσει ως κράτος. Προσχηματικό είναι και το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα.
Η άλλοτε υπερήφανη ήπειρος γονατίζει ήδη. Με δέος στέκεται και μπρος στον χειμώνα που έρχεται. Ομως γονατίζει ακόμα πιο βαθιά η Ελλάδα, η οποία στο μόνο που πρωταγωνιστεί μεταξύ των χωρών της Ε.Ε. είναι η φτώχεια (το μαρτυρεί και η τελευταία έρευνα της Eurostat), ενώ οι Ελληνες δεν μπορούν πλέον να έχουν αξιοπρεπή θέρμανση από τον περασμένο κιόλας χειμώνα. Κατά τα άλλα, όπου σταθεί κι όπου βρεθεί ο πρωθυπουργός καμαρώνει για την ανάπτυξη που πέτυχε επί των ημερών του. Προφανώς εννοεί τη δική του.
Υπό αυτές τις συνθήκες τόσο η Ευρώπη όσο και η χώρα μας θα υποχρεωθούν σε θεαματικούς μετασχηματισμούς. Το ερώτημα είναι αν οι όποιες αλλαγές θα προωθηθούν από νέες προοδευτικές πολιτικές δυνάμεις ή ακροδεξιές και ανατριχιαστικά βγαλμένες από τα φέρετρα της Ιστορίας. Ειδικά για την Ελλάδα, ιδίως και μετά την επώδυνη περιπέτεια των μνημονίων, απαιτείται η ριζική πολιτική και οικονομική ανασυγκρότηση με αναπροσανατολισμό στις διεθνείς σχέσεις της. Ο για λίγο ακόμα πρωθυπουργός, περιφρονώντας τις ανάγκες της κοινωνίας, επιμένει να θέλει τον πόλεμο. Ας πάει μόνος του, λοιπόν. Ευτυχώς οι ηγέτες των άλλων κομμάτων, και κυρίως εκείνοι που μετά τις εκλογές θα καθίσουν να δώσουν κυβερνητική λύση, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο έχουν πάρει τις αποστάσεις τους από τις θέσεις του.
Απομένει μόνο η θέληση.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr